​Parto, que non pacto. Iso si... con dor

Manuel Fernando González Iglesias

Rolda de prensa do Premio Planeta 2018


Madrid é a fábrica de rumores máis importante do Occidente europeo. Os de ultimísima hora sitúan a os Orzamentos do Estado que defenden Sánchez e Igrexas en lugar preferente de todos os comentarios, tanto os sectarios como os dos chamados "analistas políticos" independentes, que non independentistas, que se inclinan "agora mesmo" por un acordo secreto que faría que Podemos-Comuns apoiase aos de ERC no Parlament, para así non ter que depender os republicanos dos votos "contaminados" do PSC, conseguindo, a cambio, o apoio dos deputados de Junqueras no Congreso, sen que os independentistas teñan, aparentemente, que dar o seu brazo para torcer ante o PSOE.


Ada Colau, pola súa banda, mercé a semellante cambalache, tamén conseguiría os votos ás súas contas no Concello de Barcelona como premio de consolación para que poida ofrecer "algo de substancia económica" na próxima campaña electoral que se aveciña, onde tras unha lexislatura aciaga, comprou todos os números apara pegarse un sonoro trompazo. Onte as súas cotenadas para saír na foto do Planeta, segundo cóntanme, foron visiblemente antolóxicos polo seu descaro e falta de vergoña allea. O auditorio se rio con ganas.


Xulguen Vds. se lles parece lóxica esta descrición que lles fago de como ven as cousas orzamentarias antes da pelexa final e, a partir de aí, prepárense para asistir a calquera tipo de escenario no próximas tres semanas, que é cando o Goberno socialista dirá aquilo de "Habemus Orzamentos", momento en que nos entrará os xornalista unha especie de tolemia colectiva en busca das primicias dun posible acordo que evite as eleccións en España e en Catalunya, un feito que a ningunha das partes, digan as burradas que se digan, interésalles que se produza, Vds. xa me entenden.


Onte, por certo, á cea dos Planeta non asistiu ninguén da Generalitat. Torra e o exiliado en Waterloo tocaron a arrebato e unha das maiores editoriais do mundo tívose que tragar un menú de exquisiteces sen os da familia independentista de Catalunya, incluído o seu propio Govern, que polo que se viu, esta vez estiveron todos de acordo: Boicot á familia Lara.


Como isto siga así, entre os que coñeciamos a Lara Pai e Fillo, que fomos borrados da lista de invitados por Crehueras desde que accedeu ao temón da nave editorial, máis os que agora desaparecerán por declararse independentistas, ao final esta cea multitudinaria e única converterase nun tentempié íntimo entre o xurado e o propio Crehueras para maior gloria da literatura en fala española. Vaise aforrar unha pasta gansa don José, que coas súas andanzas financeiras no Sabadell viralle moi ben.


Con todo, a uns poucos aínda quédanos a esperanza de que a metade da familia Lara -que leva a caer dun burro con este intrigante de pacotilla retome o poder- devólvanos a uns e a outros a alegría de perder de vista a semellante esperpento empresarial e poder lembrar cun sorriso nos beizos aquel acento sevillano que nos cativaba a todos do Fundador da editorial na noite dos Planeta, ou no meu caso, cando lle convidabamos aos Minutos de Ouro, aos que sempre asistía en compañía do seu fillo. Brindo por eles e polo insaciable sentido da hospitalidade desta gran familia de editores.


E o do pacto dos Orzamentos, xornalista? Bo, pois ben, ao final haberá pacto. Parto, máis que pacto. Iso si... con dor, con moita dor.



'Parto, que non pacto. Iso si... con dor' publicouse orixinalmente en catalunyapress.es

Sen comentarios

Escribe o teu comentario




He leído y acepto la política de privacidad

No está permitido verter comentarios contrarios a la ley o injuriantes. Nos reservamos el derecho a eliminar los comentarios que consideremos fuera de tema.

Máis opinión
Opinadores

Galiciapress
Praza da Quintana, 3; 15704 Santiago de Compostela
Tlf (34)678803735

redaccion@galiciapress.es o direccion@galiciapress.es
RESERVADOS TODOS OS DEREITOS. EDITADO POR POMBA PRESS,S.L.
Aviso legal Cookies Consello editorial Publicidade
Powered by Bigpress