A PXOM de Pontevedra leva 29 modificacións; este data do ano 1989. Co actual Plan Xeral de Ordenación Municipal humanizouse a cidade, creando novos espazos urbanísticos, como A Parda, Valdecorvos, a ampliación pendente do polígono industrial de Ou Campiño, o novo polígono comercial de Ou Bao, coa instalación de multinacionais, ou o futuro novo parque da cidade, que será o de maior extensión, cunha superficie de 34.000 metros cadrados na zona da Parda.

Todo o anteriormente citado dá un claro exemplo da pouca marxe política que teñen os dous líderes da oposición en Pontevedra, xa que tanto o PSOE como o Partido Popular carecen dun modelo urbano distinto e alternativo ao do BNG de Anxo Fernández Lores. Os líderes da oposición, Iván Puentes e Rafa Domínguez, propoñen que a Avda. Raíña Vitoria sexa semipeonil ou peonil; pero, á parte desta proposta puntual, como outras, a pregunta sería: teñen ambos os candidatos un proxecto urbanístico alternativo ao modelo actual de cidade do BNG de face ao futuro? Porque, si do que se trata é de que hai un desgaste de Fernández Lores —algo comprensible despois de 27 anos á fronte da alcaldía de Pontevedra—, pode entender; pero non hai un desgaste do modelo de cidade, senón do candidato nacionalista.

A cidade de Pontevedra converteuse, nestes anos, nunha urbe con calidade de vida na que se celebran distintos eventos culturais e deportivos de ámbito nacional e internacional. É destino turístico e de peregrinos a través do cada vez máis de moda Camiño Portugués, coa aparición de novos albergues de iniciativa privada que se suman ao albergue público da Xunta. Hai unha alternativa de modelo de cidade a todo o anteriormente exposto por parte do candidato conservador e do socialista?

Os nacionalistas tamén son conscientes de que, nas municipais, teñen un voto potencial e prestado —nunha certa porcentaxe— tanto do electorado do PSOE como do Partido Popular, que nunhas eleccións xerais na cidade de Pontevedra votaría ás súas respectivas formacións políticas. Si do que se trata é de implementar a mesma política continuista e o mesmo modelo urbano que o do BNG, pois, como se adoita dicir: «entre a imitación e o orixinal, quedo co orixinal».

Hai que recoñecerlle a Rafa Domínguez que, nesa mesma liña, recuperou a prestixiosa Bienal Internacional de Arte, á cal lle deu as costas a Deputación socialista de Carmela Silva, e que colocou á cidade de Pontevedra no mapa. Que logro coñéceselle a Iván Puentes? Este fai oposición nos plenos só ao Partido Popular, sacando a colación cuestiones da política nacional que non veñen ao caso, e mostra un apoio incondicional ao BNG que en nada beneficiou ao PSOE local. Aínda que o concelleiro socialista ten un bo dominio da comunicación, algo que para os votantes é irrelevante, isto non se traduce en absoluto nun modelo urbano alternativo nas súas propostas no pleno do Concello, sinxelamente porque non o ten, salvo a súa promesa de reabrir Raíña Vitoria, cun apoio aos nacionalistas a cambio de nada.

De facerse unha novo PXOM, este debería proxectar a mesma liña de crecemento que experimentou Pontevedra a partir de finais da década dos 80 e que deu lugar ao actual modelo urbano: o único posible. É certo que o actual alcalde pode sufrir un certo desgaste —algo normal, dado que leva no cargo desde o ano 1999—; pero, de producir un difícil e hipotético cambio, todo apunta, a día de hoxe, cara aos conservadores. Unha enquisa de Sondaxe para as municipais, con data de maio do ano 2025, situaría, en porcentaxe e número de concelleiros, aos populares cun 41,0 % (11), ao BNG cun 32,7 % (9) e ao PSdeG-#PSOE cun 17,8 % (5).

O actual modelo de cidade segue primando sobre todo o demais, independentemente dos posibles pactos posteriores entre nacionalistas e socialistas nas próximas municipais, que non deixarán de ser máis do mesmo, pero con matices, como até a data, algo que vén sendo tradicional na política local pontevedresa.