A Xunta non inspecciona DomusVi San Lázaro (Santiago) a pesar das denuncias de abandono

A Consellería de Política Social recoñeceu oficialmente que deu por resoltas as irregularidades detectadas na residencia DomusVi San Lázaro basear unicamente na documentación achegada pola compañía, sen realizar unha comprobación presencial posterior. Nunha resposta parlamentaria ao Bloque Nacionalista Galego (#BNG), o Goberno galego detalla que a última inspección realizada no centro tivo lugar o pasado 2 de xullo, momento no que se levantou acta por deficiencias de mantemento e problemas formais nos rexistros de coidados.

Segundo a explicación facilitada polo executivo autonómico á Cámara, tras aquel requirimento estival, a multinacional presentou alegacións asegurando corrixir os fallos. A Xunta validó esta resposta administrativa e pechou o expediente.

Este procedemento de fiscalización puramente documental, revelado na resposta ao BNG adiantada por Praza , contrasta coa gravidade da situación que os traballadores describiron en novembro, debuxando un escenario de abandono asistencial moi afastado da normalidade que reflectían os papeis oficiais.

As preguntas formuladas pola oposición buscaban esclarecer que medidas tomou o Goberno de Alfonso Rueda tras o comunicado emitido por CCOO o 26 de novembro, onde se cualificaba a situación do xeriátrico de insalubre. Con todo, a contestación da Xunta, datada a principios de xaneiro, evita pronunciar sobre actuacións específicas tras esa data e remítese ás actuacións do verán.

Por exemplo, respecto das alertas sobre posibles brotes de sarna ou conjuntivitis, Política Social limítase a sinalar que a detección de enfermidades infectocontagiosas é competencia dos protocolos de Sanidade, eludindo responsabilidade directa na xestión do brote.

Un sistema de coidados en dúbida

A controversia en San Lázaro non é un feito illado, senón que pon o foco sobre o modelo de xestión de DomusVi, o principal operador de residencias en España e a empresa con maior cota de mercado en Galicia. 

Este grupo empresarial, propiedade de fondos de investimento, estivo no centro da polémica en numerosas ocasións por priorizar, presuntamente, a rendibilidade económica sobre a calidade asistencial. Diversos colectivos de familiares e sindicatos levan tempo denunciando que o cociente de persoal nestes centros é insuficiente para garantir unha atención digna, unha queixa estrutural que se repite desde Vigo até a Costa da Morte.

No caso concreto da residencia compostelá, o persoal chegou a denunciar situacións límite provocadas pola obsolescencia das instalacións e a falta de persoal. O relato dos traballadores describía un escenario dantesco onde o servidor informático central deixou de funcionar, bloqueando portas e anulando o sistema de avisos das habitacións. Ante a imposibilidade de chamar ás auxiliares de forma electrónica, a dirección do centro chegou a facilitar culleres aos residentes para que golpeasen as paredes se necesitaban axuda urxente, unha imaxe que ilustra a precariedade dos recursos dispoñibles. Reportáronse desde erros na medicación até un aumento do risco de caídas, pasando por unha hixiene deficiente. 

As críticas sindicais apuntan tamén a que a escaseza de enfermeiras e gerocultoras, agravada por unhas condicións laborais que CCOO tacha de esclavistas en comparación con outros convenios, impacta directamente na saúde dos usuarios. Hai meses que o sector das residencias na Coruña sofre folgas e protestas en reivindicación dun novo convenio. 

Mentres a patronal do sector bloquea a renovación do convenio colectivo, caducado desde hai anos, a fuga de profesionais cara a outros ámbitos sanitarios agudiza a deterioración do servizo en centros concertados e privados.

A resposta política ante estas crises adoita seguir un patrón de desvío de responsabilidades. Mentres as traballadoras de San Lázaro aseguran sufrir ansiedade e culpa por non poder atender como cómpre aos maiores, a administración escúdase no cumprimento formal dos trámites.

 O BNG criticou que se dea por boa a palabra da empresa sen contrastala coa realidade da residencia.