O ministro de Industria lanza unha mensaxe ambivalente sobre Altri

Nun momento de máxima atención mediática sobre o desenvolvemento industrial da comunidade, o ministro de Industria e Turismo, Jordi Hereu, arrefriou calquera expectativa sobre un non tallante cara ao proxecto de planta de celulosa da multinacional lusa Altri en Palas de Rei. 

Durante o seu recente paso por Ferrol para supervisar a carga de traballo en Navantia, o titular da carteira deixou claro que o proxecto para instalar unha planta de celulosa e fibras téxtiles/téxtís na comarca da Ulloa non ten o camiño libre. A folla de ruta do Executivo central pasa por unha rigorosidade técnica que non admite atajos, arumenta, vinculando calquera posible apoio estatal a que a empresa supere con éxito todos os filtros normativos vixentes.

As palabras do ministro reflicten unha cautela institucional que busca protexer a seguridade xurídica ou. Hereu insistiu en que o seu departamento non actúa baixo impulsos políticos, senón como un xestor que vixía o cumprimento legal de cada proposta que chega á súa mesa. Segundo detallou ante os medios durante unha visita a Navantia, se a iniciativa de Palas de Rei logra encaixar no complexo marco de requisitos actuais, seguirá o seu curso natural; pola contra, o Goberno non dubidará en frear o seu avance se se detectan carencias nos estándar esixidos.

 Consciente de que a planta de lyocell dividiu á opinión pública galega, o representante do Goberno quixo proxectar unha imaxe de neutralidade, asegurando que a administración central limitarase a aplicar con lupa os criterios técnicos para garantir que o interese xeral e a protección do medio ambiente prevalezan sobre calquera outra consideración económica. "É un proxecto que, se cumpre condicións, ímolo tramitando" dixo antes de engadir que "se non cumpre os requisitos, non o podemos tramitar".

Un exame técnico sen concesións

O escenario administrativo no que se move Altri a comezos deste 2026 segue marcado pola espera e a complexidade burocrática. O proxecto atópase aínda pendente da resolución definitiva do seu expediente ambiental, unha etapa crucial onde a Xunta de Galicia debe avaliar os miles de alegacións presentadas por colectivos cidadáns e ecoloxistas. 

Tras concederlle a Declaración de Impacto Ambiental, a Xunta debe aprobar no seu caso agora a Autorización Ambiental Integrada. A Administración autonómica ha reiterado en diversas ocasións que o exame será minucioso 

A este escenario de incerteza súmase a xestión dos fondos europeos vinculados aos PERTE, unha partida que Altri considera imprescindible para a viabilidade financeira do seu desembarco en Lugo. O Goberno de España mantivo unha posición firme respecto diso, sinalando que a adxudicación destas axudas está estritamente supeditada a que o proxecto conte con todas as autorizacións ambientais en regra. De momento, é evidente que non as ten, así que non hai subvencións e in subuvenciones, non hai Altri. 

Sen ese visto e prace previo, a billa do financiamento comunitario permanecerá pecho, o que sitúa á multinacional contra as cordas.  Con todo, a ninguén se lle escapa que se o goberno de España pasa a ser liderado polo PP, a billa das axudas públicas pode terminar abrir. De aí a importancia da autorización ambiental integrada que está en mans da Xunta. 

Conflito social 

A contestación nas rúas de Galicia non perdeu forza co paso do tempo e segue sendo un factor que condiciona o discurso político. De feito, ante a evidencia que Altri non sairá adiante a curto prazo tras as trabas postas polo Estado, percíbese que nas declaracións de Alfonso Rueda, presidente da Xunta, o grao de apoio ao proxecto foi cada vez menos explícito. 

A Plataforma Ulloa Viva e outros colectivos mantiveron unha mobilización constante, denunciando que o modelo industrial que propón Altri é incompatible co desenvolvemento sostible da zona e coa preservación das explotacións agrogandeiras tradicionais. Esta presión cidadá ha conseguido que o debate transcenda o técnico para converter nunha cuestión de modelo de país, obrigando ás institucións a ser moito máis coidadosas nas súas declaracións e movementos administrativos para evitar un estalido de descontento maior.

Un dos puntos que máis preocupa aos expertos e que o Ministerio segue de cerca é o impacto sobre a conca do río Ulla, unha arteria vital que abastece a numerosas poboacións e desemboca na ría de Arousa. O temor a que a captación masiva de auga e as verteduras posteriores afecten á biodiversidade e á actividade marisqueira ha unido a sectores moi diversos da sociedade galega contra a planta. Mentres a empresa defende que a súa tecnoloxía é de vangarda e circular, os informes críticos de organismos independentes manteñen as espadas no alto, obrigando ao Goberno a actuar cunha prudencia extrema para evitar un desastre ecolóxico e económico no sector primario.