Quedan menos de 24 horas para que o Parlament de Catalunya, mellor dito, os grupos independentistas do mesmo tenten investir o novo president da Generalitat de Catalunya e eles elixiron como candidato a Carles Puigdemont, a pesar da imposibilidade de que se faga realidade o "soño" imposible, como eles ben saben. É aquilo de mantela e non emendala, ou enredar máis a troca para facer ruído mediático.
Tres deputados de JuntsxCatalunya, Puig, Ponsantí e Serret renunciaron á súa acta, para que os seus escanos sexan ocupados polos seguintes da lista e poder ter a maioría necesaria. Toni Comín de ERC, segue aferrado á poltrona. É unha maneira de gañar un salario –sen traballar- para seguir vivindo, aínda que non se descarta que siga os pasos dos seus compañeiros.
A CUP, pola súa banda xa dixo que poderán contar co seu voto, se o candidato é Puigdemont e descobre que pactou con JxCAT e ERC o impulso dunha asemblea constituínte da República, os outros dous socios non dixeron nada. Estarán de acordo Turull e Rull que lles prometeron ao xuíz actuar pola vía legal, do diálogo e a negociación? Ou como a maioría da xente pensaba só era unha estratexia para saír da prisión. Que pensará agora o xuíz queo "creu"? Hai cousas que nunca cambian.
Mentres Puigdemont dá un paso máis na súa estratexia e lle pide permiso ao xuíz para poder asistir á sesión de "investidura", cando coñece perfectamente que iso, legalmente, non vai ser posible.
Mentres, o president do Parlament ten agora a pelota encima do seu tellado para desconvocar o pleno do martes, ou seguir coa súa folla de ruta e manter a súa convocatoria. Estará desfollando a margarida ou esperando un milagre de última hora? Mentres os partidos da oposición seguen coa incerteza e o desasosego dunha situación realmente indignante.
Junqueras, continúa en silencio desde hai uns días e no seu partido, ERC a división entre os dous sectores é máis que evidente, por moito que o disimulen.
Con este panorama, igual resulta que como di o refrán "os últimos serán os primeiros" e a Señorita Pepis, é dicir Elsa Artadi será a elixida por Puigdemont para ocupar o seu lugar, pensando que el pode manexala na distancia. Podería repetirse a situación vivida por Artur Mas cando o nomeou a el candidato e ao pouco tempo, o alumno sabía máis que o "mestre" e rompeu as amarras para seguir navegando só, sen comprobar por onde sopraba o vento. Iso adoita pasar nas mellores familias.
Escribe o teu comentario