O fracaso de Trump en Irán e o soño do "gran Israel" de Netanyahu

Dicía o xornalista e escritor francés  Antoine Rivarol que "O home humilde ten todo que gañar e o soberbio todo que perder, porque a modestia é sempre xenerosidade e envéxaa orgullo". Se hai un exemplo dunha persoa soberbia  esa é Donald Trump ,presidente dos Estados unidos de América que cando se propón unha cousa vai a por ela, sen importarlle as consecuencias que a súa acción poida ter. Élle igual, é máis, goza facendo dano. O problema vén cando os seus "caprichos" teñen que ver coa vida das persoas, ás que sinxelamente trata como números, ou "danos colaterais", na súa acción para conseguir o seu obxectivo: gañar diñeiro e demostrar quen é o que manda no mundo. Nesas dúas cousas non hai quen lle gañe.

A súa intervención, xunto con Israel, na guerra de Irán é unha actuación  que poucos entenden. A escusa de liberar aos iranianos do réxime dos ayatolas, non lla cre case ninguén. O expansionismo, control e negocio propio para as súas empresas son os verdadeiros motivos para  intervir nese país. Mentres que para Netanyahu, a escusa , o grupo terrorista Herbola, a verdadeira razón, ese afán de facer un Israel máis grande a base de quitar polas armas as terras que non son súas senón dos seus verdadeiros propietarios: as xentes que viven alí desde sempre e ás que queren expulsar: ben matándoas ou facéndoa que se vaian pola intimidación das armas que só  achegan destrución e morte.

 Netanyahu,   segue  facendo o propio con Gaza, onde  morreron 75.200 palestinos en 16 meses de guerra e outros 8.540 de maneira indirecta, segundo pública a revista médica The Lancet, ten en menta ese gran proxecto de  " un Gran Israel" que tanto soña o primeiro ministro israelita  apoiado especialmente polos extremistas relixiosos algúns dos cales forman parte do seu goberno. O Gran Israel que soña Netanyahu vai desde o Nilo ao Eufrates, é dicir Cisxordania, Xordania Sinaí, territorio en Exipto . En canto a Cisxordania e Gaza , os israelís  dano por seguro que será territorio seu, acosta de grandes masacres, como se está comprobando. É que o primeiro ministro conseguiu hasrta agora o que quería: arrasou Gaza, está apunto de quedar con Cisxordania, De momento evitou ser xulgado por corrupción en Israel ou ser detido no estranxeiro por crimenes de guerra. Unha situación que pouco se entende e o que se está claro é que Israel  no país que dita o destino de toda a rexión yhasta podíase dicir do resto do mundo aínda que ese papel llo outorgue o seu amigo Trump.

 A situación producida en Irán  por eses ataques, está a facer amornar ao mundo coa ameazada do petróleo que se ve retido no estreito de Ormuz polo exercito iraniano é  a arma que utiliza o goberno de Irán, aínda que EEUU cría vencer facilmente, e non llo están pondo nada fácil. Os prezos do cru  seguen subindo( non se entende porque aínda o combustible é anterior ao conflito), a economía reséntese e as discrepancias  sobre o papel que debe xogar os países europeos  é evidente.. Mentres para  Estados Unidos  o fracaso  nesta guerra  é posible que lembre  os fracasos de Afganistan ou Iraq. Quizais llo lembren a Trump  os votantes nas eleccións de metade de mandato , ao ver como os prezos están a subir e como a promesa de terminar coas guerras non se cumpriu. A factura para Trump será humillante por moito que venda a moto do triunfo en Irán, onde  lle custa 11 millóns de dólares á semana