Un Primeiro de Maio para o cambio dos sindicatos

Carmen P. Flores

Nestas circunstancias especiais que nos está tocando vivir, este Primeiro de Maio será especial, con celebracións telemáticas en toda a xeografía. Unha celebración, sen manifestacións, que pode cubrir as celebradas en anos anteriores e nas que cada vez foi diminuíndo a presenza de traballadores nas rúas para reivindicar os seus dereitos. É a crise que veñen padecendo os sindicatos. Moitos poñen en dúbida a súa existencia. Está claro que fan falta, pero quizais outro tipo de sindicatos adaptados ás circunstancias.


A celebración de día  un chega nun momento especialmente crítico polas consecuencias da pandemia, que se levou por diante a persoas e tamén moitos postos de traballo, e a imposibilidade de poder paliar esta escabechina coa creación de novos. Todo un problema ao que hai que buscar solución o máis rapidamente posible.


Nesta conxuntura, os sindicatos, que aínda non foron capaces de realizar unha transición e cambiar o seu modelo -- que quedou xa obsoleto e afastado da realidade-- teñen agora a oportunidade de estar á altura das circunstancias. É o seu momento, e senón estarán condenados, polo menos os grandes, a ir perdendo cada vez máis afiliados. Fóronos perdendo ao longo destes anos, por iso xurdiron novos que lles representen mellor, segundo indica máis dun traballador.


1 De Maio.-AM.-Miles De Persoas Reclaman Un



Os sindicatos acomodáronse, uns máis que outros. Os seus dirixentes viven moi ben, e algúns se han apalancado e non hai maneira de que abran paso a outras persoas con novas ideas e ganas de comerse o mundo. Hai dous casos moi significativos: o de CCOO de Catalunya, onde Jose Luís López Bula estivo á fronte do mesmos 19 anos. E o de Pepe Álvarez, actual secretario xeral da UXT, onde agora leva 5 anos, pero é que antes estivera á fronte do sindicato en Catalunya durante 26 anos. En total, 31 anos, todo un récord. Se non recordo mal ninguén ata o de agora conseguiu arrebatarllo.


Álvarez, foi o artífice dos cambios “ideolóxicos” na UXT catalá e deu entrada ao independentismo dentro da súa executiva. Cambiou o socialismo dos seus “irmáns” socialistas cataláns pola nova “revolución”, actitude que lle valeu duras críticas interna e externas


 Fixo un cambio de rumbo nun sindicato que leva 193 anos de historia e que no seu día creou en Barcelona, precisamente, Pablo Iglesias, Despois desta gran xesta, Pepe Alvarez, incomprensiblemente foise a Madrid a dirixilo Como premio? Nesta comunidade non volveu falar das súas veleidades patrióticas, é unha adaptación total nese territorio. Un cambio de líder en UXT  non lle viría nada mal.


O que queda claro é que o actual modelo sindical non é válido, necesitan reinventarse, porque perderon a súa lexitimidade como axentes sociais. Perderon afiliados, poder de mobilización, e o que si aumentou é a dependencia económica dos recursos económicos estatais, unha dependencia perigosa.


Con esta situación, a culpa do que lle está sucedendo aos sindicatos non só é externa, senón algo terán eles que ver pola súa inacción sindical e o apancamento dos seus dirixentes. O que ques é parpable  é  que o vello sindicalismo segue estando aí --non se foi-- e o novo, non se lle ve vir, está moi lonxe. Ou os vellos sindicatos póñense as pilas, ou están condenados a que outros ocupen ese espazo ao que eles renunciaron, por comodidade, ou porque non saben facelo mellor. 



Sen comentarios

Escribe o teu comentario




He leído y acepto la política de privacidad

No está permitido verter comentarios contrarios a la ley o injuriantes. Nos reservamos el derecho a eliminar los comentarios que consideremos fuera de tema.

Máis opinión
Opinadores

Galiciapress
Praza da Quintana, 3; 15704 Santiago de Compostela
Tlf (34)678803735

redaccion@galiciapress.es o direccion@galiciapress.es
RESERVADOS TODOS OS DEREITOS. EDITADO POR POMBA PRESS,S.L.
Aviso legal Cookies Consello editorial Publicidade
Powered by Bigpress