O curso máis longo

José Luis Fernández Carnicero

Nacido en Ourense en 1967. Estudou Maxisterio por Ciencias,especialista en Música. Licenciado en Ciencias Matemáticas especialidade de Estadística e Investigación Operativa na UNED.Postgrado de Experto Universitario en Modelización de Riscos en Entidades Financieiras.

Escrebo en varios diarios de Galiza, nalgúns co pseudónimo de José Luis Fernández Carnicero.

Mestre de Educación Musical no C.E.I.P. Calvo Sotelo (Carballiño).

Membro da Sociedade cultural: O Liceo de Ourense.

Membro do Consello Escolar de Galiza e do Consello Escolar Municipal de Ourense.

Cada ano que finalizamos, facemos unha valoración global dos acontecementos vividos e  subjetivamente afirmamos se foi un ano bo ou ruin. Do mesmo xeito, ao final dun curso académico, cada estudante ou docente, empregando diferentes criterios, saca unha conclusión sobre os resultados obtidos. Por iso, ao final deste curso sabemos que o ano 2020 non quedará no esquecemento. Ao contrario do que algúns poidan pensar, leste foi un ano tan longo en incertezas e risco sanitario, que eclipsó a formación integral do alumno e os esforzos dos profesores para continuar as programacións anuais. Un curso que terá a súa prolongación no primeiro trimestre do próximo, sen garantías de comunicación con moitas familias que carecen de medios telemáticos, para que os seus fillos non perdan o ritmo dos do seu mesmo grupo. E iso non se arranxa dun día para outro.

            

Un curso atípico sempre é moi longo. A pesar de que as clases presenciais suspéndanse , e iso pareza que os profesores deixen de traballar, nada ten que ver coa realidade e resulta ser todo o contrario. As programacións hai que adaptalas nun tempo “record” á nova situación, e as actividades sofren moitos cambios, cando non teñen que ser atrasadas. Despois veñen as correccións dos traballos dos alumnos e para os docentes todo o traballo increméntase  exponencialmente. No caso dos profesores con especialidades o panorama resulta aínda máis complexo, pois moitos deles teñen máis de 200 alumnos, e para as correccións non é suficiente con enviar as solucións dos exercicios. Se os medios telemáticos son bos, os envíos chegan en formato PDF despois dun simple escaneo. Por iso, cando as familias non teñen posibilidades ou coñecementos de informática, sácanlle unha fotografía co móbil e isto complica o proceso ao ter que editar a foto e facer as correccións.


En fin, unha odisea que fai que os docentes superen as 10 horas de traballo ao día para ter todo da mellor maneira posible. Por esta razón este curso no que conxelamos o Centenario da revista ‘Nós’, alongamos a celebración das Letras Galegas na figura emblemática e controvertida de Carvalho Calero, e no que non puidemos despedirnos dos alumnos/as que durante estes sete meses que asistiron ás nosas aulas, xa que é un curso longo que quedará nas nosas mentes por moitos anos. Pois segue petando forte a mal chamada “nova normalidade” ao estar unha chea de incógnitas, que nada teñen de normalidade e que seguen atacando sen piedade ás nosas vidas. Trátase dun microorganismo que para a súa subsistencia, depende de todos nós. E non quero nin lembrar o seu nome.


Sen comentarios

Escribe o teu comentario




Non está permitido verter comentarios contrarios á lei. Nos reservamos o dereito a eliminar os comentarios que consideremos fora de tema.

Máis opinión
Opinadores

Galiciapress
Praza da Quintana, 3; 15704 Santiago de Compostela
Tlf (34)678803735

redaccion@galiciapress.es o direccion@galiciapress.es
RESERVADOS TODOS OS DEREITOS. EDITADO POR POMBA PRESS,S.L.
Aviso legal Cookies Consello editorial Publicidade
Powered by Bigpress