Panorama de Galicia, unha época e un informativo

Sirva este artigo como recordatorio para pór en contexto e en valor unha época chea de ilusión e desafíos. Naquel entón, as formacións e os seus actores políticos envorcaron o seu empeño en conseguir unhas cotas de autogoberno que estivesen á altura do Estatuto de Autonomía redactado durante a Segunda República; un texto cuxo referendo se celebrou o 28 de xuño de 1936 e que, máis tarde, non puido entrar en vigor por mor da Guerra Civil.

O 16 de agosto de 1974 empezaría a emitir de forma diaria o informativo Panorama de Galicia de TVE-G, o primeiro e único medio televisivo que cubriría a actualidade da Galicia preautonómica. O seu primeiro presidente sería Antonio Rosón Pérez quen, por aquel entón, nin coche oficial tiña (estabamos aínda en cueiros). Seguíronlle no cargo o ourensán José Quiroga Suárez e, a continuación, Gerardo Fernández Albor. Outros políticos sumaríanse a unha etapa marcada polas ganas de emprender e polas reivindicacións tanto autonomistas como laborais; exemplo diso foron as Zonas de Urxente Reindustrialización (ZUR), que afectaron de cheo a Vigo, aos estaleiros de Astano e ao tecido social e económico da comarca de Ferrolterra.

Con estes exemplos, entre outros moitos, quero pór en valor ás xentes daquela época que —desde distintos campos como a política, a cultura, o deporte ou a información— converteron en realidade o alcance das cotas de autogoberno das que hoxe goza Galicia como nacionalidade histórica. Desde distintas frontes, o centrodereita, o centroesquerda, o nacionalismo e o galeguismo xogaron un papel decisivo na redacción do actual Estatuto de Autonomía.

Na cultura autóctona, os referentes eran o Ballet Rei de Viana, o intelectual Isaac Díaz Pardo, a Movida Viguesa e algúns grupos musicais que aparecerían en Pontevedra durante a década dos 80; sen esquecernos, moito antes, do ferrolán Andrés Dobarro, quen puxo ao idioma galego no mapa nacional cos seus superventas. Nos deportes, o Obradoiro e o OAR de Ferrol en baloncesto, xunto ao Deportivo da Coruña e o Celta de Vigo, comporían o máximo expoñente das citadas disciplinas.

En política, o foco mediático repartíase entre líderes que serían referentes da época: o histórico Xosé Manuel Beiras, Marfany Oanes, Anxo Guerreiro (do Partido Comunista de Galicia), Pablo González Mariñas ou Eulogio Gómez Franqueira —estes dous últimos cofundadores en 1983 de Coalición Galega—, Camilo Nogueira (de Esquerda Galega) ou García Sabell, delegado do Goberno. Eles son, entre moitos outros, quen puxeron nome a un proceso ás veces longo e tedioso, pero que acendeu a ilusión por equiparar coas outras dúas nacionalidades históricas e acceder ao estatuto pola vía rápida do artigo 151 da Constitución Española.

Desde a segunda planta do Pazo de Raxoi emitíase Panorama de Galicia, que condensaba a actualidade rexional en 30 minutos. Alí, a gran profesional Tereixa Navaza, cun galego natural e fluído, fixo popular aquela frase de "maruxía, de forte a forte maruxía". Acompañábana Cecilia Fernández, Xoán Barro ou Pilar Fariña desde a unidade informativa de Pontevedra. O centro territorial de TVE ocupaba a segunda planta do pazo, xusto encima do salón do Consello da Xunta de Galicia; unha cohabitación entre xornalistas e políticos, pero separados.

Mentres, algúns nos iniciabamos nas mocidades dos partidos e viamos con interese esa pequena xanela de desconexión rexional para pornos ao día do que pasaba na nosa terra. Unha programación que, aos poucos, iría ampliar tras o preámbulo dunha carta de axuste "á galega" que indicaba, no que hoxe é A 2, o inicio dunha emisión de gran calidade e poucos medios. Eran tempos nos que saír na televisión era unha novidade permanente, unha etapa que reflectiu no día a día Panorama de Galicia.