​Quim Torra, Pere Aragonés e as súas reunións cordiais

Carmen P. Flores

Todos os primeiros indicios poñen en alerta do que pode suceder este 2020. Nada bo din uns. Outros pensan que será moi complicado, coma se estes últimos anos non o fosen... Quizais por iso Puigdemont quixo animar ao persoal e gravou un vídeo onde sae cantando e acompáñase da súa querida guitarra. Unha canción cunha letra que máis parece unha aspiración que unha posible realidade.


Mentres Puigdemont toca a guitarra -din que “o que canta os seus males espantan”- o presidente Torra reuníase este xoves co seu socio de goberno e vicepresidente, Aragonés, para expresarlle que "non ten o visto e prace do Govern nin o asume como tal". E segundo el "non se pode negociar nada co Goberno español á marxe dos acordos do Govern"... Torra non quere ter en conta que é un acordo entre partidos que facilita a investidura de Pedro Sánchez e non unha negociación entre “gobernos”. Esquécese de que JxCAT desde un principio manifestou que nin votaría a favor nin se ía a abster nas votacións que se inician estes días. Co cal, deixáballe o camiño libre aos republicanos para chegar a acordos co PSOE. Outra cousa é se os acordos benefician só a unha parte, ERC, ou ás dúas partes. Iso está aínda por ver. Os acordos seguen aínda escondidos e iranse coñecendo con contagotas.

.


A perrencha de Torra, que lle atopou o gusto ao seu cargo, é das que fan época. Pensa que o apartaron das negociacións, que non ten ningún protagonismo, segue cuestionado ata polo seu propio partido e ademais, aínda por riba, a xustiza pode inhabilitalo nos próximos días. Se iso é así, o protagonismo vai ter neste campo, non no político, nin no de goberno que é onde lle gustaría.


As relacións e os criterios de goberno entre Torra e ERC hai xa tempo que van por vías distintas. Os republicanos dispoñen da súa propia folla de roteiro, que nada ten que ver con Torra e JxCAT, o que veu propiciando graves desavinzas, algunhas das cales -non todas- foron públicas. Torra non ten unha visión global do país, máis ben considérano un activista social que un presidente de todos os cidadáns de Catalunya, o que contribúe a deteriorar a imaxe da institución.


Mentres ERC consolídase como partido que pode chegar a gobernar, os posconvergentes -que deixaron a centralidade e achéganse ás teses da CUP- están inmersos na súa estratexia de ser absorbidos pola nova figura da canción protesta, Carles Puigdemont, que espera o seu momento para botarse sobre os republicanos e arrebatarlles uns votos que lle permita mellorar os seus resultados electorais. É unha batalla moi dura a que teñen os dous partidos que gobernan; Torra teme que nun avance electoral, ERC poida que non conten con eles para a formación dun novo goberno, iso sábeno e non están dispostos a deixarlles o terreo libre. A batalla será ata o final, aínda que todos traten de dar a impresión de que as relacións son boas.


A reunión de Torra e Aragonés, a pesar da cordialidade que afirman os dous protagonistas que a existiu, reflicte a realidade: que cada vez as relacións entre os dous partidos que gobernan son máis distantes.


Sen comentarios

Escribe o teu comentario




Non está permitido verter comentarios contrarios á lei. Nos reservamos o dereito a eliminar os comentarios que consideremos fora de tema.

Máis opinión
Opinadores

Galiciapress
Praza da Quintana, 3; 15704 Santiago de Compostela
Tlf (34)678803735

redaccion@galiciapress.es o direccion@galiciapress.es
RESERVADOS TODOS OS DEREITOS. EDITADO POR POMBA PRESS,S.L.
Aviso legal Cookies Consello editorial Publicidade
Powered by Bigpress