Un home identificado como J.C.M.A., membro dunha congregación das Testemuñas de Jehová de Vigo, sentou este martes no banco da Sección 5ª da Audiencia Provincial de Pontevedra acusado de tres delitos de agresión sexual a menores de 16 anos, un deles con introdución de membro corporal. As supostas vítimas eran dúas nenas de 15 anos ás que coñecía a través da comunidade relixiosa á que pertencía, e os feitos ocorrerían no ano 2024.

Segundo o relato da Fiscalía, o procesado captou a confianza das menores mediante un patrón sistemático de agasallos, compra de roupa e pagos de manicura. O xuízo celebrouse a porta pecha para protexer ás vítimas, que declararon sobre os episodios vividos cando tiñan 15 anos. Unha das nenas confesou o sucedido a unha coñecida da familia que tamén pertencía á congregación, mentres que a outra menor tamén trasladou o seu testemuño a persoas da súa contorna.

O pai dunha das vítimas explicou en sala que o acusado se comportaba como alguén de confianza, que axudaba á familia e presentábase como unha figura case familiar: «Dicía que era o seu avó», declarou ante o tribunal. Ese mesma testemuña relatou que o procesado advertiría á súa filla de que gardase silencio, ameazándoa con que contar o ocorrido carrexaría consecuencias graves para todos.

O suposto silencio dos «anciáns»

O que ocorreu despois de que as agresións saísen á luz dentro da congregación ilustra un patrón amplamente documentado no ámbito das Testemuñas de Jehová. Os «anciáns» da comunidade, unha vez coñecidos os feitos, someteron ao acusado a un denominado «comité xudicial» interno e expulsárono polo seu «grave pecado», segundo declarou no xuízo o pai dunha das menores. Con todo, ninguén da congregación deu parte á Policía. Foi unha das propias nenas quen, xunto aos seus pais, acudiu a Comisaría a denunciar os feitos.

A nai da outra menor explicou que se decatou do sucedido unicamente a través dunha citación policial. Ela afastouse da congregación precisamente por coñecer «abusos que non se denunciaron» no pasado. A súa filla, con todo, mantiña amizade coa primeira vítima e a través dela entrara en contacto co acusado. A muller describiu como, tras coñecer as agresións e comezar o proceso xudicial, a vida da súa familia «rompeu», «derrubouse».

Pai dunhas vítimas: "O diñeiro non me interesa, só quero que este tipo acabe preso, é unha rata, unha porcallada"

Ambas as menores continúan en tratamento psicolóxico. A terapeuta dunha delas declarou no xuízo que a nena se atopaba nunha situación de «extrema vulnerabilidade» e que segue «moi mal». A profesional tamén precisou, a preguntas da defensa, que nunca cabe falar de fabulaciones cando se trata dun menor que sufriu abusos, e que recursos como a desconexión ou as omisións son mecanismos de supervivencia ante traumas desta gravidade.

En España, a Asociación Española de Vítimas das Testemuñas de Jehová (AEVTJ) leva anos documentando casos nos que esta organización relixiosa ha xestionado internamente denuncias de abusos sexuais sen trasladalas ás autoridades civís. A lóxica interna da congregación baséase en textos bíblicos —en concreto a pasaxe de 1 Corintios 6:1-8— para desalentar que os conflitos entre membros dirímanse ante a xustiza ordinaria, priorizando a resolución a través dos propios anciáns.

O aspecto máis controvertido é a denominada «regra das dúas testemuñas», de raíz bíblica, que esixe a presenza de polo menos dúas testemuñas presenciais ou unha confesión expresa para que os anciáns consideren acreditado un delito. Na práctica, isto implicou que numerosos casos de abuso sexual a menores sexan arquivados internamente sen denuncia, deixando ás vítimas expostas. 

A postura oficial da organización é que non prohiben aos seus membros denunciar delitos graves ás autoridades civís nin colaborar coa xustiza. Con todo, os exmiembros e as organizacións de vítimas denuncian que, na práctica, acudir á Policía pode ser percibido como unha afronta á congregación, e que en casos extremos pode derivar no ostracismo ou expulsión do denunciante. 

A presión xudicial sobre esta organización intensificouse en España nos últimos anos. En abril de 2026, a Audiencia Provincial de Madrid confirmou unha sentenza de primeira instancia favorable á AEVTJ, concluíndo que nin o nome da agrupación nin as súas críticas ás Testemuñas de Jehová lesionan a honra do movemento, e que cualificarlles de «seita destrutiva» está amparado pola liberdade de expresión.  

As prácticas das Testemuñas de Jehová en relación cos abusos sexuais foron investigadas tamén noutros países: en Australia en 2015, en Xapón en 2022 e 2023, e en Bélxica, onde en 2021 foron condenados penalmente por incitar á discriminación contra exmiembros.

O acusado nega os feitos e alega chantaxe

No xuízo celebrado en Pontevedra, o procesado só respondeu as preguntas do seu avogado e do tribunal. Recoñeceu ter contacto cunha das nenas pola relación de amizade que lle unía á súa familia, e coñecer á segunda a través da primeira. Negou categoricamente que as agresións tivesen lugar e insinuou que as mensaxes de WhatsApp incorporados ao procedemento poderían ser manipulados, dado que en ocasións prestaba o seu teléfono a unha das menores.

O acusado sostivo que fora vítima dun intento de chantaxe, alegando que as nenas lle solicitaron diñeiro a cambio de non denunciarlle. Na súa alegación final insistiu en que non fixera «nada» e destacou que é un home «felizmente casado desde fai 44 anos» e un empresario cumpridor. «Eu pequei de ser boa persoa, aproveitáronse de min», proclamou.

A Fiscalía rexeitou esta versión. Sinalou que o testemuño das vítimas foi «minucioso», «coherente» e sen ánimo espúreo, e subliñou que o propio comportamento do acusado —enviar mensaxes suplicando que non contasen o ocorrido— contradi a súa tese. «Dá a impresión de que ocorreu moito máis do que se trouxo a xuízo», afirmou a fiscal. As acusacións particulares coincidiron en que os testemuños das mozas foron «firmes».

A defensa, en cambio, argumentou que as probas se reducen a capturas de conversacións cuxa autenticidade non puido acreditar e que existen «innumerables contradicións» entre os relatos das denunciantes. O avogado defensor solicitou a libre absolución. A Fiscalía pide 20 anos de prisión polos tres delitos de agresión sexual, máis 15.000 euros de indemnización para cada vítima; as acusacións particulares reclaman 5 e 15 anos de cárcere respectivamente, e 30.000 euros de indemnización para cada menor. A vista quedou vista para sentenza.