…e o medicamentazo!

O mundo non está en perigo por culpa das malas persoas, senón por quen permiten o mal. Albert Einstein: Alemaña 1879 - EE. UU. 1955. Físico e matemático.

En España, o encarecemento dos medicamentos (Real Decreto Lei 16/2012) de Mariano Rajoy (PP) permitiu excluír do financiamento público 417 fármacos utilizados para "síntomas leves" co obxectivo de "reducir" o gasto farmacéutico. Isto supuxo un "aforro para o sistema"... pero incrementou o gasto directo dos cidadáns debido ao aumento excesivo dos prezos. O obxectivo era "aliviar" as arcas públicas do Sistema Nacional de Saúde, nun contexto de crise económica... á conta dos cidadáns!

Os afectados pagan cantidades abusivas debido ao aumento de prezos permitido polo PP. Os medicamentos afectados son, en teoría, para enfermidades leves ou crónicas: reflujo gástrico, varices, dores musculares, laxantes, antiácidos, mucolíticos, etc. Máis da metade encarecéronse. Desde a aplicación do decreto dos medicamentos, un de cada cinco duplicou (e mesmo triplicou) o seu prezo.

Foi un dos recortes gobernamentais que xerou maior rexeitamento social e político, xa que os pensionistas foron un dos grupos máis afectados.

O impacto económico provocou que os cidadáns asumisen 450 millóns de euros anuais. O copago para os xubilados era do 10%, até certo límite (antes de que deixasen de pagar). A lista inicial era de 417 , aínda que 97 seguen recibindo financiamento en casos de enfermidades crónicas, oncolóxicas ou dexenerativas. No Estado, os pensionistas cuxos ingresos anuais sexan inferiores a 5.635 euros ou inferiores a 11.200 euros se non están obrigados a declarar o imposto sobre a renda persoal non pagan ou están exentos do copago farmacéutico. 

Tamén están exentos os pensionistas que reciben pensións de xubilación ou invalidez non contributivas, os desempregados de longa duración que esgoten a súa prestación por desemprego (480 euros), os beneficiarios da prestación por inserción activa ou o ingreso mínimo vital, e os menores de 18 anos cunha discapacidade igual ou superior a un determinado límite, o 33%;  persoas afectadas pola Síndrome Tóxica e outras Enfermidades Raras incluídas na normativa.

En tratamentos derivados dun accidente laboral por enfermidade profesional, para beneficiar, é necesario dispor dun Cartón Sanitario Individual actualizada, que rexistre o nivel de contribución farmacéutica correspondente segundo os datos da Axencia Tributaria e a Seguridade Social.

O encarecemento dos medicamentos en 2012 segue vixente en liñas xerais. Os pacientes continúan pagando o 100% destes medicamentos excluídos!

A Lei de Medicamentos e Produtos Sanitarios atópase actualmente en trámite e, unha vez máis, aparece no discurso institucional a falta de avances concretos na súa tramitación, tras superar a fase de consulta pública. A ministra asegurou que «seguirá avanzando na tramitación desta normativa, que considera clave para redefinir o acceso aos tratamentos en España».

Busca mellorar a incorporación da innovación terapéutica, promover o uso de xenéricos e biosimilares e fortalecer a nosa capacidade para previr a escaseza, sempre cun obxectivo claro: asegurar que os pacientes teñan acceso máis temperán a tratamentos que acheguen valor á saúde e facelo de maneira sostible para o sistema público. En calquera caso, asegura que «como moi tarde, a norma publicarase a principios de 2026, consolidando un novo marco regulatorio farmacéutico adaptado ás necesidades actuais do sistema sanitario»… pero segue vixente!

O obxectivo de aforrar 500 millóns de euros anuais supuña un aforro, si… para o Estado, pero un aumento directo do gasto dos usuarios.

P.D.: Actualmente, Donald Trump, ademais das atrocidades que está a cometer na guerra de Netanyahu, está coa «Cláusula de Nación Máis Favorecida», o que significa que a publicación dos prezos dos medicamentos noutros países podería pór en risco a súa comercialización temperá. A diaria  bravuconería de Trump ten a política farmacéutica como unha dos seus protagonistas. Esta cláusula estipula que Estados Unidos "pagará polos medicamentos, unha cantidade igual á dos medicamentos». o prezo máis baixo pago polos países do G7, máis Suíza e Dinamarca”. A retórica de Trump segue a mesma liña que os seus argumentos sobre o gasto en defensa: “a idea de que outros países se aproveitan dos altos investimentos de EE. UU. para aforrar diñeiro e manter baixos os niveis de investimento nos seus propios países”. Este concepto prevalece para os medicamentos... e para as armas! Que vergoña!