O que parte das enquisas publicaban sobre os resultados das eleccións en Aragón cumpriuse. Non era difícil predicir que iso sería así. Non facía falta unha bóla de cristal, nin as predicións da Tía Gasca, unha bruxa aragonesa moi coñecida na súa época, fai xa bastantes anos.
Algúns partidos expuxeran as eleccións autonómicas en Aragón como xerais (tamén sucedeu en Estremadura) para coñecer si era posible derrotar aos socialistas, que non o tiñan todas consigo por dúas razóns: a guerra exposta desde Moncloa e Ferraz contra o expresidente Lambán, que defendeu até o último momento da súa vida o seu sentimento socialista. As repercusións das decisións do presidente do Goberno, Pedro Sánchez, nos seus pactos cos partidos independentistas ían pasarlle factura á candidata, que non fixo unha mala campaña, aínda que se perderon cinco escanos. Non son bos os resultados, ninguén o nega, pero Pilar Alegría non ten a culpa dos resultados; cultivou as consecuencias dos votantes que ían contra o presidente do Goberno.
Os socialistas non foron os únicos que perderon escanos: o PP, tendo o Goberno no seu poder, perdeu dous escanos, cousa que non se esperaba, senón que pensaban conseguir algúns máis dos que tiña até antes dos comicios. Castigo a Feijóo? Pódese interpretar así. Vox, o gañador político, conseguiu, sen gran esforzo (fixéronlle a campaña gratuitamente PP e PSOE), duplicar os seus escanos. Os seus votantes: homes, mozos e persoas do campo. A demagoxia da ultradereita calou neses votantes. Mentres que, alén do populismo, Podemos non conseguiu representación. Non é de estrañar, vendo as declaracións e mitins de Belarra e Montero, que espantan aos votantes. Mellor que queden en casa. Destacar tamén que a Chunta dobrou os seus resultados e pide novos tempos en Sumar. A pena, a desaparición do PAR.
Con estes resultados queda claro que este país, como outros (#EE. UU., entre outros), está a dar un xiro non só á dereita, senón á ultradereita, que tanto preocupa polos seus postulados, que impón ao PP para chegar a acordos. Témolo en Estremadura, onde aínda non foi posible formar Goberno: Vox pide cousas que non se contemplan na Constitución. Un retroceso aos tempos que xa se crían superados. A democracia está en perigo con esta formación gobernando. Agora Aragón é o segundo punto de Vox, que xa manifestou que as súas pretensións subiron. Haberá que esperar a coñecer as peticións ampliadas dos de Abascal, que están que non caben.
É evidente que se abre un novo ciclo na política española, que o PSOE debe valorar que é o que quere ser e facer nestes novos tempos. O mesmo que Feijóo, ao que ten no cocote a respiración da súa eterna inimiga (aspira a vivir na Moncloa) e non desaproveitará esta ocasión para seguir movendo fichas até cargar ao seu líder, se este non dá un golpe na mesa e quítase de encima algunhas persoas de confianza.
Vox, nese camiño que iniciou hai tempo, con compañeiros ideolóxicos doutros países, como EE. UU., Le Pen, Milei e compañía, está a axudar a que se produza un xiro perigoso en España. Nese escenario meteuse de cheo un personaxe que, aínda que rico, non ten o máis mínimo escrúpulo: Elon Musk, o dono da rede social X, coa que intoxica cada vez que llo propón aos usuarios. Empezou fai poucas datas unha batalla co presidente do Goberno, Pedro Sánchez, ao que chamou de todo. Agora, aproveitando os resultados das eleccións aragonesas, ha retuiteado unha publicación do exsubsecretario de Estado para as Comunicacións, Mike Benz, que acusa do fracaso dos socialistas nas eleccións en Aragón: “Por iso o corrupto Goberno español apresúrase de súpeto a alagar o país con 500.000 inmigrantes e a criminalizar calquera discurso que os critique. O seu partido está a perder as eleccións, rexeitado polas súas propios votantes, polo que están a importar inmigrantes para mantelos no poder”. Musk tamén criticara a regularización de inmigrantes, aos que non lles ten simpatía. E é que Musk, quen por certo naceu en Sudáfrica, en Pretoria, no seo dunha familia “blanquita”, ten ese trazo racista (diría que nazi) que está a meter os seus pezuñas en España para desestabilizar, como quere o seu “amigo” Donald Trump, o outro blanquito presidente de EE. UU.
Coidado con todo o que está a suceder con Vox, que non é casual. Conta con apoios importantes, como se está vendo, con moitos medios. Sánchez, que hai moitas cousas que non as está facendo ben, é o único que lle plantou cara abertamente a Trump, cousa á que non está afeito e xa ameazou con consecuencias. Están a verse xa. Unha frase que pronunciou Adolf Hitler: “O Partido Nazi non deberá converter no alguacil da opinión pública, deberá dominala. Non será un servente das masas, senón o seu amo”. Resúltalle coñecida?
Escribe o teu comentario