Pensionistas preocupados, migrantes máis tranquilos e Trump mirando a Irán

Dúas polémicas nestes días (hai outras), pero dúas que, como sempre, xeraron polémica nos partidos da oposición e naqueles que, apoiando ao goberno parlamentariamente, se non hai contrapartidas votan coa oposición sen importarlles facelo con aqueles partidos que, segundo eles, son antagónicos. A política é a lei de 2+2, non ten por que ser necesariamente 4; depende, e non me refiro á afirmación de Descartes, senón á actuación dos partidos políticos cando tentan xustificar algunhas das súas accións. É que as matemáticas teñen moita “tea”.

A noticia anunciada polo presidente do Goberno, Pedro Sánchez, de legalizar a uns 500.000 inmigrantes que estean en territorio español antes do 31 de decembro do pasado ano hasido acollida  de diferente maneira,dependendo da ideoloxía dos partidos. Para Podemos, que segundo explicaban o dúo Belarra-Montero, a proposta foi delas e Sánchez aceptouna. Para arranxalo, seguido afirman que non hai contrapartida: apoiar os orzamentos. Todos nos cremos que o que din elas é verdade e engadiría a famosa frase dun dos irmáns Marx, Chico Marx: “E dous ovos duros!”. Nada é gratis, e máis si con ese anuncio tíranlle unha moi directa á súa excompañera, Yolanda Díaz, que anda en horas baixas.

Junts, en boca do seu portavoz, Miriam Nogueras (o sorriso profiden), que hai uns días seguía ancorada en non cambiar o preámbulo da lei de inmigración por algo tan “simple” como que lle brinda as competencias en Catalunya. Esta “delegación” de competencias sobre inmigración está incluída nos acordos (que se coñezan) de Junts e PSOE, e que, segundo Nogueras, hai máis que non cumprir. Pero como a barbaría está para que as mulleres (e tamén os homes) córtense o pelo, pois iso fixo a portavoz de Junts e aceptou este mércores un cambio no xa famoso preámbulo da lei para a delegación de competencias en inmigración. Que, devandito sexa de paso, o lehendakari Imanol Pradales, que estivo de visita oficial na Moncloa o pasado martes, tamén reclamou o traspaso de competencias de inmigración e, ademais, o traspaso das competencias de aeroportos e “a actualización” da cota vasca. Unha visita moi produtiva, se se cumpre.

O mes de setembro do pasado ano, lembremos que Podemos, xunto con PP e Vox, púxolle o freo á famosa lei. A mostra de que 2+2 poida que non sexa 4. Mentres que Podemos apuntouse un tanto coa regularización dos inmigrantes, PP e Vox saíron en tromba contra a medida regulatoria. Os máis irracionais, os de Vox, que canto máis gorda dina, máis votos suman. Na súa conta de X, Abascal, como é habitual nel, puña verde ao presidente do Goberno e afirmaba que Sánchez “odia ao pobo español e quere substituílo”.

Os inmigrantes son esas persoas que veñen traballar, que fan falta. Só hai que fixar un pouco como en determinadas profesións (non son as máis agradables) realizan eses traballos. Están aí, en moitas ocasións con medo a que lles pare a policía, pídanlles a documentación e non téñana. Teño a intuición de que os que máis vociferan son os que deben traballar para eles en non boas condicións.

Mentres, o outro tema que nos deixaba este martes é que PP, Junts e Vox tombaron o decreto lei que recollía a revalorización das pensións, facíao xustificando que esta proposta estaba dentro do decreto ómnibus. PP e Junts manifestaban despois que non están en contra da revisión… De todas as maneiras, boa parte dos xubilados mostraron o seu malestar pola actitude destes partidos.

Todo isto ocorre coa situación do transporte ferroviario e o tempo meteorolóxico, que anda moi revolto: choiva, vento, neve… E coa ameaza de Trump, que xa enviou a un bo número de barcos que xa están preto dos obxectivos que se marcou o imperialista presidente dos Estados Unidos. Un panorama que algúns consideran xa de preguerra.