Venezuela: golpe de estado, secuestro, continuidade… E democracia cando?

A decisión de Trump demostra que quere perpetuar a corrupción, a opresión e, por suposto, acabar coa liberdade e a democracia.

Donald Trump, o emperador do mundo, o que mellor manexa é o espectáculo. A televisión, o medio que utiliza o presidente de EE. UU. para mostrar as súas accións, cuxo mensaxe non é outro que o de ameazar ao mundo do que é capaz de facer a calquera país se non se somete aos seus caprichos, que non son outros que o poder e o diñeiro. Iso estámolo vendo neste ano que leva gobernando (segundo mandato) e no que se comprobou —non tiñamos dúbidas— o tirano, prepotente e chulo que é.

O golpe de estado en Venezuela, o secuestro do presidente Maduro, a exhibición televisiva —coma se dun espectáculo tratásese— do expresidente venezolano desde o seu secuestro até a chegada á Corte Suprema para ser interrogado por un xuíz de 91 anos, é o claro exemplo da súa política televisiva.

Maduro, sen dúbida, é un ditador; case ninguén o pon en dúbida (a xente de Podemos deféndeo). Agora ben, Trump actuou unilateralmente, pasar pola entrepierna os requisitos constitucionais do dereito estadounidense. Non houbo consulta ao Congreso.

Sinxelamente decidiu que tiña que atacar a un país soberano e fíxoo. O presidente Trump atacou a Venezuela sen causa xusta recoñecida polo dereito internacional e a Carta das Nacións Unidas, da que pasa olímpicamente.

Derrocar a un ditador pode ser un obxectivo plausible ; o que vén despois, é dicir, como se vai a gobernar o país, é moi importante. Para iso é fundamental contar coa oposición elixida democraticamente. Darlle as costas é extremadamente preocupante, máxime si tense en conta que Maduro se mantivo no poder desafiando á democracia. 

Nas eleccións de 2024, segundo os observadores electorais, Maduro perdeu a súa candidatura a un terceiro mandato por uns 30 puntos. O seu opoñente, Edmundo González, conseguiu máis do 65 % dos votos e Maduro apenas pasou do 30 %. Con todo, as trampas do réxime deron a vitoria a Maduro. Unha fraude electoral dos que fixo historia.

A pesar diso, ao presidente Trump vénlle ben non recoñecer a Edmundo González, senón pactar co resto de corruptos do Goberno, encabezado por Delcy Rodríguez, quen se puxo a disposición do Goberno estadounidense para negociar o petróleo para empresas norteamericanas. Esa decisión o que demostra é que erl presidente norteamericano  quere perpetuar a corrupción, a opresión e, por suposto, acabar coa pouca liberdade e a democracia.

Se analizamos unha boa parte do seu discurso( na rolda de prensa) a palabra democracia non foi utilizada por Trump. En cambio, petróleo si que a empregou en máis de 26 ocasións. O historiador Niall Ferguson escribía un artigo no que argumentaba que o ataque de Trump a Venezuela foi parte dun todo moito maior: a restauración da política e a diplomacia de 1900, os anos previos á catástrofe da Primeira Guerra Mundial.

A acción de Trump en Venezuela significa que acaba de enviar unha mensaxe contundente. El ten claro que hai un resurgimiento dos imperios (Rusia, China). O inquilino da Casa Branca ha dado un primeiro gran golpe de estado da súa administración. É o  festín do imperio, onde EE. UU. aspira a levar a maior parte. Agora Trump o que fixo é cambiar a “Pax Americana”, que significou a era dunha potencia mundial que se consideraba o protector do mundo libre e de Occidente, así como o garante da orde mundial e do dereito internacional —que agora pisa—, polos cimentos da “Pax Trumpicana”.

Trump quere facer co control de Latinoamérica, converter eses países en colonias que dependan directamente de EE. UU., que a submisión total sexa unha realidade. Tampouco hai que perder de vista o que quere facer con Europa, á que leva tempo descualificando.

Nestes momentos, o golpe de estado do goberno de Trump a Venezuela sentou un mal precedente que nacións como Rusia, China e Irán estarán decididas a levar a cabo na súa propia esfera de influencia. Quen lles parará os pés se Trump fixo o mesmo? Non hai que esquecer que a Rusia de Putin, a China de Jinping e o Irán dos aiatolás non teñen o máis mínimo escrúpulo en iniciar unha guerra. É un mal exemplo ocorrer.

Cando os gobernantes non respectan nin as súas leis nin as xerais, só pode levar a unha situación nada desexable para a xente: a liquidación da democracia. Coidado, atentos