A 'Rolls-Royce chinesa' chama á porta de Stellantis para montar unha fábrica en España

Stellantis, o xigante multinacional que agrupa marcas como Fiat, Jeep, Peugeot ou Citroën —e que ten en Vigo unha das súas plantas máis importantes— leva semanas acaparando titulares polas súas aproximacións a fabricantes chineses. A última novidade apunta a Hongqi, a marca de luxo propiedade do grupo estatal FAW, que segundo Reuters estaría en conversacións para producir os seus vehículos nunha factoría española de Stellantis. Todo indica que esa planta sería Zaragoza, a mesma onde xa está previsto que arrinque a produción dos modelos de Leapmotor.

A información, publicada pola axencia Reuters citando cinco fontes coñecedoras das negociacións, aínda non foi confirmada oficialmente por ningunha das partes. FAW, Hongqi e Leapmotor non responderon as solicitudes de comentarios. Stellantis, pola súa banda, limitouse a sinalar que, "como parte da súa actividade normal, mantén conversacións con diversos actores do sector en todo o mundo, co obxectivo de ofrecer aos clientes as mellores opcións de mobilidade", sen dar máis detalles.

A clave para entender estas negociacións está na arquitectura accionarial que une aos implicados. FAW, propietaria de Hongqi, é tamén accionista de Leapmotor, o fabricante chinés de vehículos eléctricos no que Stellantis ten aproximadamente un 21% do capital e do que é o maior accionista individual. Esa conexión estaría a servir de ponte para que Hongqi acceda á rede de plantas europeas do grupo ítalo-americano.

Zaragoza, no centro do taboleiro

A planta de Figueruelas, en Zaragoza, xa ocupa un lugar central na estratexia de Stellantis para capear o exceso de capacidade que arrastra en Europa. Alí está previsto que se fabriquen os modelos de Leapmotor a partir deste ano, comezando co B10. Reuters apunta que os vehículos de Hongqi poderían sumar a esa mesma instalación, aproveitando tanto a infraestrutura xa dispoñible como a cadea de subministración que Leapmotor está a construír en España. Para Hongqi, a ecuación é clara: producir en Europa permite esquivar os aranceis adicionais que a Unión Europea aplica aos vehículos eléctricos importados desde China continental.

As factorías que baralla Stellantis para estes acordos son Zaragoza, Villaverde (Madrid), Rennes (Francia), Cassino (Italia) e algunha localización alemá.

A aposta chinesa por outras plantas é unha noticia agridoce para Vigo. Por unha banda, implica que a factoría de Balaídos non ten espazo e tempo ocioso para dedicalo a montar coches chineses. É dicir, goza de boa saúde,. 

Con todo, é evidente que si Stellantis aposta por alianzas cada vez maiores cos asiáticos e os chineses escollen a outro lugar co seu centro neurálxico en España e o sur de Europa; isto afasta a Vigo de ser o destino de fortes investimentos a medio prazo.

Hai tempo que os produtores chineses están a apostar con alianzas cos debilitados fabricantes europeos para saltar os aranceis proteccionistas que impuxo o ano pasado a Unión Europea.. Xpeng, por exemplo, encarga xa a produción dos seus coches para o mercado europeo ao fabricante por contrato Magna, en Graz (Austria). BYD optou pola vía máis custosa: construír as súas propias instalacións en Europa. Hongqi buscaría un camiño intermedio, máis rápido e menos oneroso, ao aproveitar unha planta xa operativa de Stellantis.

Segundo as fontes de Reuters, este acordo permitiría a Hongqi "evitar gastar centos de millóns de dólares nunha nova fábrica" e arrincar a produción europea de forma considerablemente máis áxil. A empresa ten un calendario ambicioso: lanzar máis dunha ducia de modelos eléctricos e híbridos en Europa antes de 2028, distribuídos en 25 mercados distintos. Xa presentou o EHS5, un SUV eléctrico compacto, como avance do que está por chegar. 

A historia de Hongqi está cargada de simbolismo. O seu nome significa literalmente 'bandeira vermella' e a marca foi durante décadas sinónimo do poder do Estado chinés: limusinas de aparello destinadas aos dirixentes do Partido Comunista, con Mao Zedong entre os seus usuarios máis ilustres. Hoxe, FAW aspira a transformar esa herdanza nunha marca de luxo e alta gama competitiva a escala global. O obxectivo declarado é alcanzar un millón de vehículos vendidos en 2030, con polo menos o 10% fose de China.

A presenza de Hongqi en Europa é aínda incipiente. En Alemaña, a marca acaba de separar do seu anterior importador, Hedin, para asumir o control directo da súa distribución, o que apunta a unha aposta máis firme polo mercado europeo. Se a produción en Zaragoza chegase a concretar, sería o primeiro elo fabril de Hongqi en Europa Occidental.

Reuters tamén recolle que a empresa estaría a explorar unha segunda alternativa: instalar capacidade produtiva en Hong Kong, onde os vehículos exportados a Europa estarían suxeitos a aranceis máis baixos que os fabricados no continente. Pero ningunha decisión é definitiva.

O novo CEO de Stellantis, Antonio Filosa, presentará o próximo 21 de maio o plan estratéxico da compañía, que deberá aclarar o rumbo tras unhas perdas de 22.300 millóns de euros en 2025. A apertura aos socios chineses, impulsada polo responsable para China e Asia-Pacífico Gregoire Olivier, parece ser un dos eixos desa folla de ruta: acceder a tecnoloxía punteira en electromovilidad a cambio de ceder capacidade fabril infrautilizada. Unha aposta que, por agora, Vigo observa desde a distancia e receo.