Un Sant Jordi de cor e de todos

Carmen P. Flores


Sant Jordi 2018 fotos 5


Un ano máis, a festa de Sant Jordi, onde os protagonistas, libros, rosas e xente, deron cor a un día que todos esperan con ilusión. A normalidade foi a tónica dominante. Nada nin ninguén conseguiu cambiar, de momento, o obxectivo deste día tan importante para a cidadanía.


Uns sete millóns de rosas vendéronse nesta edición. Delas, como sempre, a de cor vermella foi a máis desexada polo público. A amarela, por indicación expresa da ANC, chegou á suma de 600.000, que vén representar unha de cada dez. Hai cousas que non cambian. Politizar acontecementos converteuse nun obxectivo. Non todos compran o produto, por moito que o envoltorio sexa de ouro.


A rosa vermella significa, entre outras moitas cousas, a paixón, o lume, pero tamén simboliza a admiración e o respecto. A amarela é o reflexo da amizade, da adolescencia, pero para algúns representa a superstición. Din que se alguén regálache unha rosa amarela e non é unha persoa próxima, quizais esconde unha segunda intención. A cor amarela, para os actores non é precisamente a súa cor favorita.


É evidente que, como o arcoíris, as rosas teñen máis cores que o vermello e o amarelo. O branco, o azul, o rosa, o verde, o laranxa conforman as cores, de momento, que a xente teñen ao seu alcance para comprar.


As tradicións deben continuar, forman parte do ADN das persoas e dos territorios. Con todo, deber  ir transformándose conforme pasan os anos, faltaría máis. Os homes, tradicionalmente, regalan unha rosa ás mulleres -hainos que máis dunha- e as mulleres, libros aos homes. Iso cambiou, os homes, por que non poden recibir unha rosa? E á inversa, por que ás mulleres non se lles poden obsequiar cun libro? As tradicións non son muros de formigón, hai que adaptalas aos tempos, diso trátase. A cultura non é só un monopolio exclusivo do home -o mesmo que as tarefas domésticas das mulleres-, e a sensibilidade só das mulleres. Os floreiros non son "exclusividade", como algúns queren facer ver, das mulleres.


Ninguén nin nada debe monopolizar unha Diada como a de Sant Jordi, é patrimonio de todos. Hai cousas que son propiedade colectiva, pensen como pensen, sintan como sintan e veñan de onde veñan. Esa é unha das grandezas da democracia como tamén o son a tolerancia, a liberdade, o respecto e a convivencia cidadá.



Artigo orixinal publicado en Catalunyapress

Sen comentarios

Escribe o teu comentario




He leído y acepto la política de privacidad

No está permitido verter comentarios contrarios a la ley o injuriantes. Nos reservamos el derecho a eliminar los comentarios que consideremos fuera de tema.

Máis opinión
Opinadores

Galiciapress
Praza da Quintana, 3; 15704 Santiago de Compostela
Tlf (34)678803735

redaccion@galiciapress.es o direccion@galiciapress.es
RESERVADOS TODOS OS DEREITOS. EDITADO POR POMBA PRESS,S.L.
Aviso legal Cookies Consello editorial Publicidade
Powered by Bigpress