Folga de buses na provincia de Pontevedra? Sindicatos fixan posicións co exemplo do conflito na Coruña

Desde hai semanas as miradas están centradas en todo canto rodea á negociación polo novo convenio do transporte de viaxeiros por estrada da Coruña. Trátase dunha negociación complexa, sobre un convenio caducado desde hai moito tempo, onde as condicións dos traballadores revelan a precariedade deste colectivo onde as horas extras, os salarios baixos e a imposibilidade de conciliar son cuestións á orde do día, e onde a patronal se mostra inflexible, a pesar das reunións mantidas na mesa de negociación, á hora de abrir un pouco máis a man e mellorar a situación dos operarios que se encargan de levar, a diario, a miles e miles de persoas aos seus centros de traballo ou ás súas escolas. Esta é unha situación grave e de difícil solución que non afecta só á provincia coruñesa, senón que ten o seu eco na veciña Pontevedra, onde se non hai un xiro radical dos acontecementos, reproducirase paso por paso cada un dos episodios vividos na Coruña.

UN PROBLEMA IDÉNTICO

Se facemos unha radiografía da situación no sector do transporte de viaxeiros por estrada de Pontevedra teremos un diagnóstico idéntico ao da Coruña a partir dunha análise que, agora, atópase nun estadio previo ao que se atopa o conflito na Coruña. Trátase practicamente dunha mirada ao pasado e en Pontevedra teñen un exemplo moi próximo sobre o que pode chegar a pasar se non se desbloquean as negociacións por un convenio caducado fai máis dun ano e que, tras máis de media ducia de reunións, segue estancado. 

“Tendo en conta o tempo que levamos xa negociando e a postura da patronal, non espero ningunha novidade positiva, desgraciadamente”, lamenta Carlos Lamosa, de CIG-Transportes e unha das voces presentes durante as negociacións que terán o vindeiro mércores 25 de febreiro un novo capítulo para tratar de achegar posturas cunha patronal á que Lamosa tacha de “irresponsable”. 

“Imos ver que pasa ese día”, agardan desde a CIG, que acoden ao encontro xunto con CC.OO. e UXT, como tamén ocorre na Coruña, coa diferenza de que, en Pontevedra, existe unha absoluta unidade sindical en canto ao que a demandas se refire. Nestes momentos nas negociacións polo convenio coruñés incluso os sindicatos se atopan en posicións diferentes: UXT propón "un acordo de eficacia limitada", Comisións reformular unha serie de puntos e a CIG, que onte protagonizou un peche durante horas na sede da Confederación de Empresarios da Coruña, négase a aceptar a última oferta dunha patronal que se escuda na tese de que non pode elevar as condicións prepactadas cunha maioría sindical e máis tarde tombadas polas asembleas de traballadores que votaron en contra do acordo.

"BAJÍSIMOS SALARIOS" POR BAIXO DO SMI

En Pontevedra a loita agora concéntrase en buscar un achegamento entre as posturas, pois a última proposta dos empresarios “non podemos nin sequera entrar a valorala”, segundo din desde a CIG. “O que propoñen está moi lonxe da realidade e queremos que sexan realistas. Ofrécennos un incremento salarial do 2,5% cando o IPC este ano terminou nun 2,9%”, reprende Lamosa, que carga de novo contra a posición “inmovilista” e “irresponsable” da patronal que deixa un pouso preocupante, pois a xuízo de Lamosa “isto non ten trazas de que a curto prazo poida avanzar”.

Elevar os salarios é practicamente unha obrigación, pois Lamosa fixa o salario diario dun traballador pontevedrés en “38,23 euros por día”. “Estamos a falar de que, nun mes de 30 días, non chega a 1.150 euros de salario basee”, calcula, nun contexto onde o SMI subiu recentemente até os 1.221 euros, deixando aínda máis lonxe a retribución dos condutores. 

Por outra banda, cabe destacar que actualmente, ao contar os profesionais con tres pagas extra, ese agravio comparativo vese lixeiramente compensado, nunha maneira de maquillar a precariedade que acosa ao colectivo, onde aos “salarios absolutamente ridículos” únense á imposibilidade de conciliar, a necesidade de estar dispoñibles practicamente as 24 horas ou as paupérrimas dietas que reciben.  

“Hai que ter en conta o traballo que fan estes profesionais, a responsabilidade que levan nas súas mans… Pedimos unha actualización deses salarios, pedimos redución de xornada anual —porque teñen unha xornada por encima das 1.800 horas anuais—, pedimos medidas de conciliación, que se contemple a xubilación anticipada con contrato de substitución...”, relata Lamosa, que recalca as xornadas de “12, 13 ou 14 horas diarias” dalgúns profesionais. 

FOLGA EN PONTEVEDRA?

Os traballadores da Coruña e Pontevedra viven realidades paralelas e desde a CIG, xunto con CC.OO. e UXT, propoñen unha mellora salarial de “o IPC máis 1,5% para 2025, do 2% para 2026 e do 2% para 2027”. Con todo, Lamosa arrefría os ánimos, consciente de que estas demandas serán, previsiblemente, desestimadas polos empresarios, pois non espera “novidades importantes” nun proceso negociador moi similar ao que debuxaba o seu homólogo Ernesto López na Coruña, que acusaba os empresarios de presentar ao diálogo “como no Salvaxe Oeste”. 

“Aquí é igual”, recoñece o tamén representante da CIG, que censura á patronal por “querer que os salarios sigan sendo igual de baixos e facelos aínda máis baixos conforme ao IPC”. Así as cousas, sobre moitos sobrevoa xa a idea de que a única alternativa é a presión mediante protestas como as convocadas a finais de xaneiro ou, mesmo, a convocatoria dunha folga.

“Dada a situación de inmovilismo actual, estou convencido de que a única maneira de sacar o convenio adiante é mediante a mobilización”, admite Lamosa, que xa valora un encontro cos demais sindicatos para “elaborar unha folla de ruta de mobilizacións”: “Se non hai avances o día 25 que nos permitan pensar que o convenio pode saír adiante, imos propor a convocatoria de asembleas”. 

Será alí onde se decida si hai unha folga no sector, con paros como os que deixaron en terra a miles de viaxeiros na Coruña nos meses de decembro, xaneiro e febreiro. Agora desconvocouse a folga indefinida (aínda que hai unha protesta convocada en Santiago para este sábado 22 de febreiro), pero en Pontevedra, que teñen o espello en casa do veciño, estudan xa esta posibilidade. Os buses de Vigo, Tui ou Lalín levan escrita a palabra “folga” no seu letreiro, se ninguén o remedia a semana que vén.