María Corina Machado equivócase ao non reunir con Pedro Sánchez por medo a Trump

María Corina Machado, a pesar de non ser cabeza de lista nas pasadas eleccións lexislativas de Venezuela, é a líder que segue loitando para que o seu partido, que gañou os comicios a pesar da presunta fraude orquestrada por Nicolás Maduro e os seus aliados, poida acceder á presidencia mediante novos sufraxios, «tutelados» por Estados Unidos. Edmundo González, quen encabezaba a lista, foi unha solución temporal para aplacar a certos sectores. Agora que a saúde non acompaña ao exdiplomático, quen deu un paso á beira, Machado decidiu, tras recibir o Premio Nobel, percorrer Europa para contactar con líderes afíns á súa ideoloxía: o presidente de Francia, Emmanuel Macron; o chanceler alemán, Friedrich Merz; o primeiro ministro dos Países Baixos, Mark Rutte; e a primeira ministra italiana, Giorgia Meloni, entre outros.

Como era previsible, España figuraba nesa xira de contactos e de mercadotecnia política. O que poucos imaxinaban é que na axenda non se contemplase unha entrevista co presidente do Goberno español, Pedro Sánchez, nin con ningún membro do seu Executivo. Unha decisión equivocada por varias razóns: en España residen uns 700.000 venezolanos, dos cales 3.800 conservan unicamente a nacionalidade de orixe, mentres que 278.000 contan coa española. Unhas cifras moi significativas. España converteuse para eles nunha terra de acollida, do mesmo xeito que Venezuela o foi no seu día para miles de españois. O Goberno de Sánchez mediou no seu momento para facilitar a saída de Edmundo González, quen debeu refuxiar na embaixada española en Caracas tras denunciar a presunta fraude electoral. Unhas negociacións complexas que culminaron coa súa chegada a Madrid, onde reside xunto a parte da súa familia.

María Corina Machado está en débeda co Goberno español, independentemente da ideoloxía, mesmo se non comparte a súa liña política. Ignoralo deliberadamente foi un erro: denota falta de respecto institucional, prepotencia, mala educación e desagradecimiento. Como xustificación, a aspirante á presidencia alegou que «as declaracións de Barcelona confirman que ese encontro non debía facer, polo que non era conveniente». Con todo, na súa axenda si figuraban reunións con membros do PP: Alberto Núñez Feijóo, Isabel Díaz Ayuso, José Luís Martínez-Almeida, Pedro Rollán, José María Aznar e mesmo con Santiago Abascal, líder de Vox.

Machado evitou entrevistar con Pedro Sánchez por temor a Donald Trump, presidente de Estados Unidos, quen sabe perfectamente a actitude que mantén cara ao mandatario español. Prefire non molestar ao inquilino da Casa Branca, pois ela mesma declarou ante a prensa: «Vou volver a Venezuela. Estou a facelo en coordinación con Estados Unidos». Moitos lembran a «humillación» que sufriu Machado a mans de Trump, enfadado por non recibir o Premio Nobel da Paz, outorgado á venezolana. Para tranquilizalo, solicitou unha audiencia con el para entregarlle o seu galardón. Unha imaxe, cando menos, denigrante. Máis tarde, cando Machado cría que ese xesto le granjearía o seu apoio, Trump declarou que non a vía como futura presidenta. Non é de estrañar: Trump pactou co chavismo e deixou á fronte de Venezuela a Delcy Rodríguez, man dereita de Nicolás Maduro até a súa detención. Ela controla o país, sérvelle para os seus obxectivos e, de momento, non se fala de eleccións, nin de apoio a Machado. A situación actual convenlle ao presidente norteamericano. A pesar de todo, Machado segue aceptando o que dite Estados Unidos, até o punto de permitir que a humillen e evitar calquera xesto que poida incomodar ao que algúns cualifican como emperador ou ditador do mundo.

Resulta irónico que a líder da oposición venezolana xustifique a súa negativa a falar con Pedro Sánchez argumentando que este se «reúne con comunistas», algo que non gusta a Trump. A ironía aumenta si lembramos que o seu avó, Gustavo Machado Morales, foi avogado e político comunista, fundador do Partido Comunista de Venezuela e do Partido Comunista de Cuba. Segundo escribíase na súa época, Gustavo Machado era categoricamente antiimperialista; toda a súa vida virou ao redor da procura de camiños de liberación para os pobos oprimidos por Estados Unidos. Consciente dos plans do imperio, non dubidaba en afirmar que os réximes latinoamericanos actuaban como xendarmes do capital financeiro, tolerados, apoiados e substituídos segundo os seus intereses. Para Gustavo Machado, Venezuela era o exemplo vivo dun goberno servil; Gómez e Betancourt encarnaban a submisión esixida por Washington. Como se pode apreciar, María Corina Machado representa hoxe unha submisión total a Estados Unidos, precisamente o que o seu avó tanto detestou. Machado equivócase ao ignorar ao Goberno español, moléstelle ou non a colaboración de Zapatero co réxime de Maduro. Máis aló do erro e a falta de respecto, dificilmente chegará á presidencia de Venezuela se Trump non a apoia.