Begoña Caamaño: a voz que desafiou aos mitos

A Real Academia Galega elixiu a Begoña Caamaño Rascado como figura homenaxeada no Día dás Letras Galegas de 2026, pechando así un longo círculo de recoñecemento para unha muller que o deu todo desde o micrófono, a páxina escrita e a rúa. Nada en Vigo en 1964, no barrio obreiro de Ou Calvario, o seu carácter combativo forxouse entre protestas veciñais e unha convicción temperá: que defender dereitos é tamén unha forma de xornalismo. 

DA RADIO Ao ACTIVISMO

Desde 1989 traballou na Radio Galega, onde dirixiu programas como Andando a Terra e o Diario Cultural, e onde tamén exerceu como representante sindical. Foi especialmente recoñecida por denunciar a manipulación informativa durante a crise do Prestige en 2002. Paralelamente, impulsou a Asociación de Mulleres Galegas na Comunicación, militou en Mulheres Nacionalistas Galegas e participou na Marcha Mundial dás Mulleres. Quen a coñeceron lémbrana como unha defensora convencida de que o xornalismo debía estar ao servizo da cidadanía.

UNHA ESCRITORA QUE CHEGOU TARDE E CHEGOU LONXE

Aos 45 anos publicou a súa primeira novela. Tanto en Circe ou ou pracer do azul como en Morgana en Esmelle, Caamaño non pretendía crear novos mitos, senón cuestionar os xa existentes: as mulleres pasaban a ocupar o centro da narración e a falar con voz propia. A segunda novela acumulou catro premios literarios de primeiro nivel en Galicia. 

Morreu en outubro de 2014, aos cincuenta anos, deixando sen terminar unha triloxía feminista sobre a muller na mitoloxía universal. As Letras Galegas devólvena hoxe ao lugar que sempre lle correspondeu.