#PSdeG reclama eliminar o "irrespirable" cátering nas residencias do Consorcio Galego de Benestar

A deputada socialista Silvia Longueira rexistrou un paquete de iniciativas parlamentarias para esixir a cancelación inmediata do contrato de cátering que a Xunta de Galicia ten en vigor nas residencias do Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar. A proposta pide ademais que se incorpore persoal de cociña cualificado que elabore menús frescos e de calidade para os máis de 2.500 usuarios que teñen nestes setenta centros o seu fogar cotián.

Segundo trasladou o Grupo Socialista, os residentes denuncian que a comida que reciben resúltalles imposible de inxerir. Os motivos que apuntan son variados: cheiro desagradable, cocción deficiente e unha textura tan dura que imposibilita a masticación. Esta situación, sinalan, é o resultado directo da aposta da Xunta por un modelo de cátering industrial de baixo custo, no que os pratos chegan precociñados, conxelados ou presurizados e simplemente rexenéranse en fornos dentro dos propios centros.

A consecuencia máis rechamante é que moitos residentes optaron por alimentar case exclusivamente dos produtos do almorzo e a merenda —froita, iogures e galletas—, ao ser os únicos alimentos que toleran sen rexeitamento. Tanto usuarios como traballadores dos centros coinciden en describir esta realidade de forma xeneralizada.

Un euro por prato en centros para maiores dependentes

Este modelo leva máis de catorce anos en funcionamento nos centros do Consorcio, segundo recolle a propia Xunta no seu defensa do sistema. O servizo foi licitado en 2021 por un importe de máis de nove millóns de euros e adxudicado á empresa COESCO DEZA, S.L.#U., con sede en Silleda, que o presta a través da súa marca Culinaria. A Consellería de Política Social defendeu en varias ocasións que os produtos empregados contan con selos de calidade e controis sanitarios rigorosos, e que o nivel de satisfacción xeral é elevado segundo as súas propias enquisas anuais.

Con todo, a realidade que narran os usuarios de centros como os de Ortigueira ou A Pontenova dista moito dese diagnóstico oficial. En Ortigueira, a puntuación media que os residentes outorgaban á comida apenas chegaba ao 5,5 sobre 10 antes de que a mediados de 2025 comezasen a introducir algunhas melloras. As denuncias sobre a precariedade alimentaria chegaron a tal punto que nalgunhas residencias os usuarios chegaron a instalar frigoríficos nas súas habitacións para complementar por conta propia unha dieta que non lles satisfacía. O custo por menú, segundo os datos manexados polos grupos de oposición, rolda o euro.

A resposta da Consellería de Política Social a estas críticas foi sistematicamente a de defender o modelo actual. Este medio tentou solicitar unha valoración da Xunta sobre as últimas iniciativas parlamentarias socialistas, sen obter resposta antes do peche de edición.

Mobilizacións, queixas ao Valedor e silencio institucional

O malestar dos residentes non é novo nin se limitou ao ámbito parlamentario. Longueira presentou esta batería de propostas despois de que os afectados esgotasen outras vías: trasladaron as súas queixas á Valedora do Pobo, concentráronse fronte aos centros e desprazáronse até o Parlamento de Galicia para facer visibles as súas reivindicacións. A pesar de todo, o executivo autonómico non introduciu cambios substanciais no sistema.

A Asociación Galega na Defensa do Sistema Público de Dependencia e Discapacidade (ASGADeD), o Sindicato Labrego Galego e o colectivo Comida Digna XA tamén sumaron a súa voz a estas reclamacións, esixindo eliminar os precociñados e apostar por unha cociña de proximidade. Desde o Sindicato Labrego Galego subliñouse a urxencia dun cambio no modelo alimentario para estas persoas, sinalando que xa está ben de tratar a quen se queixan como usuarios problemáticos.

Esta presión cidadá e política prodúcese nun contexto máis amplo de deterioración dos servizos sociais públicos en Galicia. Longueira advertiu no Parlamento que o sistema de atención á dependencia na comunidade "está ao límite", cunha media de 349 días de espera para que unha persoa reciba unha resolución do seu expediente.

Un modelo cuestionado desde múltiples frontes

A cuestión do cátering non é o único flanco aberto ao redor dos centros do Consorcio. No Pleno do Parlamento celebrado en febreiro de 2026, Longueira acusou o Goberno galego de substituír dereitos por bonos individuais e situou a Galicia como a cuarta comunidade con maior déficit de prazas residenciais. A conselleira de Política Social, Fabiola García, rexeitou esa visión e defendeu que as políticas da Xunta oriéntanse a respectar a vontade das persoas maiores de permanecer nos seus fogares.

O Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar xestiona setenta centros para maiores distribuídos por toda Galicia, integrado pola Xunta e 267 concellos. A pesar de que varios deses centros dispoñen de cociñas propias que poderían utilizar para elaborar menús frescos, la Xunta mantivo o modelo de externalización alimentaria como opción preferente, algo que tamén foi cuestionado polo seu impacto nos produtores locais, que quedan fóra dunha cadea de subministración dominada por grandes operadores industriais.

A deputada Longueira insiste en que a situación require unha resposta inmediata e non pode seguir sendo ignorada polo executivo de Alfonso Rueda. O PSdeG, que converteu a calidade da atención a persoas dependentes nun dos seus eixos de actuación parlamentaria, espera que estas iniciativas forcen un debate en profundidade sobre un modelo que, a xuízo da oposición socialista, priorizou o aforro orzamentario sobre a dignidade alimentaria dos maiores galegos.