Convenio seguridade privada: patronal e sindicatos maioritarios asinarán preacordo este mes, salvo sorpresa

O culebrón pola negociación do futuro convenio estatal da seguridade privada parece chegar aos seus últimos episodios. Superada a decena de reunións, o acordo parece cada vez máis cerca. A maioría sindical, conformada por desde FeSMC-#UXT, FTSP-USO e CC.OO. do Hábitat, que constituíron unha plataforma conxunta para acudir a esta mesa de negociación, parecen cada vez máis cerca do si porque, como recoñecen fontes próximas á negociación, “non dá para moito máis do que pode ofrecer a patronal”, que coa súa última oferta parece atopar un punto de entendemento que pode cristalizar nun principio de acordo.

MELLORA SALARIAL 

A representación dos traballadores recoñece así certo desgaste entre as partes despois de varios meses erosionando a unha patronal que nun primeiro momento mostrou unha postura inmovilista, a pesar de que foron os propios empresarios os que convocaron aos sindicatos para tratar de pactar un novo convenio -co actual aínda vixente- a fin de clarificar o escenario para as licitacións futuras, até o aperturismo e o cambio de ton das últimas reunións, onde APROSER, FES e ASECOP moderaron as súas propostas e incluíron algunhas dos sindicatos.

“Chegouse a algúns acordos”, recoñecen desde a mesa negociadora, que non adianta un si certeiro para o encontro fixado para o vindeiro martes 27 de xaneiro, pero deixan entrever que, se non hai un xiro de última hora nas bases e os órganos de decisión aos que se trasladou a última proposta, o máis natural é que se alcance xa un preacordo pendente da firma definitiva. 

“Non tomaremos unha decisión até o día 27 e tampouco é que entón o vaiamos a ter claro”, aseguran as fontes consultadas, que non ocultan o feito de que existen algunhas voces que pedían tensar aínda máis a corda coa patronal, aínda que transixiu aumentar a proposta para a subida salarial, que se pechará ao redor dun 16% repartida nos catro anos: 3,5% en 2027, un 4% en 2028 e 2029 e un 4,5% para 2030. Ademais, contémplase un 2% adicional vinculado a un hipotético incremento do IPC.

Non é o acordo salarial o único significativo, pois a última proposta inclúe puntos relevantes como unha cláusula para garantir a desconexión dixital, un capítulo dedicado aos pluses de radioscopia aeroportuaria “que aínda hai que puír”, a garantía de cuadrantes fixos, estables e anuais que se ampliaría a un 75% dos servizos coa entrega dos cuadrantes mensuais antes da última semana de cada mes ou a posibilidade de ampliar o dereito ao descanso os fins de semana, un apartado do que aínda habería que debuxar as liñas mestras.

ABSENTISMO, TRANSPORTE DE FONDOS...

En calquera caso, desde UXT, USO e CC.OO. celebran que a patronal dea o seu brazo a torcer en aspectos como o contrato relevo, hoxe de acceso voluntario e non garantido, un asunto sobre o que foron especialmente incisivos neste tridente sindical, xa que consideran que esta é unha ferramenta fundamental para garantir a renovación do sector e permitir moitas xubilacións. 

Agora queda “buscar unha fórmula entre os tres sindicatos de garantir o contrato relevo dar unhas condicións de porcentaxe de absentismo”, un punto que será debatido nos próximos días. “Estamos a tentar negociar unha cláusula para garantir o contrato relevo ás persoas traballadoras que cumpran os requisitos”, recalcan.

Este é, en todo caso, un elemento de división para algúns, pois hai profesionais da seguridade privada que pedían ser máis ambiciosos neste ámbito, así como na xubilación parcial. Atopar un equilibrio entre as dúas faccións é aínda difícil porque os empresarios insisten en vinculalo “ao absentismo no sector”, pero os sindicatos esperan atopar a maneira de que, se hai que chegar a ese extremo, sexa atendendo a unhas taxas concretas de absentismo. “A porcentaxe de xubilacións por delegación de xubilacións parciais vai estar vinculado a que se cumpra unha serie de porcentaxes mínimas de absentismo, ou máximos, digamos”, explican.

O absentismo, como o debate sobre o transporte de fondos, foi un dos cabalos de batalla da patronal, que a punto estiveron de dinamitar as negociacións por momentos. Agora que se limaron asperezas, os sindicatos din non temer un sentimento de desquite nesta recta final, especialmente no tocante ao transporte de fondos, pois “patronal leva tentando quitar a maior parte do traballo por transporte de fondos en xornadas de mañá” a fin de convertelo nun H24. 

“De momento non se vai a cambiar nada nese aspecto e os compañeiros van seguir coa xornada garantida”, abundan os sindicatos, que tamén interpretan que este é un colectivo concreto onde se viviron moitas transformacións en moi pouco tempo, especialmente desde a pandemia cando comezou a precipitar o uso de efectivo, polo que sería necesario reformular algunhas cuestións.

“As rutas non se recortaron, pero si se distribúen doutra forma, recóllese menos diñeiro, especialmente nos comercios, onde se dan noutros horarios. Tamén se reduciu nos bancos, xa non tanto polo efectivo en si, senón pola fusión das entidades e a desaparición dalgunhas oficinas”, detallan. 

O previsible pacto pode supor unha mellora nas condicións non só dos vixiantes de seguridade actuais, senón tamén nos futuros, xa que un dos grandes obxectivos é facer máis atractivo o sector, algo que pasa obrigatoriamente por unha mellor remuneración. De igual forma, as voces consultadas tampouco ocultan que existe algunha diferenza de criterios tamén neste sentido, pois USO, por exemplo, cren que o ideal fose unha subida maior, pero, “se se chega a asinar”, si coinciden en que “mellorará un pouquiño a situación”. 

NEGATIVAS E PROTESTAS

Non se aliñan, en calquera caso, con CIG ou ELA, que yan dixeron publicamente que rexeitan a proposta da patronal, que consideran “un retroceso” e que entenden o acordo estatal como unha vía peor que unha negociación a nivel autonómico. A plataforma que congrega a UXT, USO e CC.OO. lembra que estes mesmos sindicatos que condenan un acordo cunha subida salarial do 16% “son os que asinan subidas inferiores noutros sectores, onde si tiveron que baixar para asinar”. 

Ao tempo, lembran que os sindicatos máis críticos “teñen unha representatividade do 1% no sector”. “Non chegan ao 2% ningún deles. Claro que o acordo podería ser mellor, pero está por encima da media do que se está asinando e do que eles mesmos asinan cando teñen representación maioritaria”, sosteñen. 

Tampouco esquivan a protesta de Alternativa Sindical, unha central que, sen pertencer ao comité negociador, anunciou a súa intención de convocar mobilizacións ante a sede de sindicatos como UXT se estes asinan o convenio nos termos nos que vén falando. Cos ánimos acesos, desde a mesa de negociación lembran, en primeiro lugar, que respectan calquera iniciativa se hai sindicatos que consideran necesario protestar, pero salientan que no caso de Alternativa Sindical “a súa representación non chega nin ao 0,5%”. 

“Respectamos todo tipo de manifestacións e de queixas, pero si dicimos que, aínda que son moi libres e se a xente quere porque é lícito que o fagan, este tipo de protestas hai que facelas onde procede, nas asembleas e cada un coas súas bases”, afirman. Así, comentan que dentro de UXT, USO ou CC.OO. pode haber sindicalistas “que estarían de acordo coa firma, e outros para nada”. 

“As formas de expresar son diferentes. O que nos piden as bases é que consigamos o máximo posible de melloras, incluso falando e esperando unha rebaixa de xornada, pero o 90% dos afiliados estaría de acordo cunha subida do 16%”, razoan as fontes consultadas, que creen que é “contranatura” ver a sindicatos protestando na sede doutro sindicato. “Hai outras formas de reivindicar e de conseguir melloras, entre outras, conseguindo representatividade”, resolven.