O Deportivo arroupa a Charlie Patiño, querido e odiado a partes iguais polos afeccionados

O abrazo no que se fundiu Yeremay con Charlie Patiño tras o seu gol ao Mirandés ten moito de simbólico. Para empezar porque o inglés viña pasando malas semanas despois do seu fallo en Huesca que lle custou dous puntos que poderían ser claves para o Deportivo da Coruña (só o paso das xornadas dirá como de fundamental resultaba gañar no Alcoraz ese día). En segundo lugar, porque tras as críticas dos afeccionados saíron os seus compañeiros a pechar filas, co 10 á fronte das mensaxes de apoio a Patiño, tan querido como odiado na bancada de Riazor.

"POR ESE GOL MATÓUSELLE"

"O grupo é o máis importante, moito máis que calquera xogador. Charlie no partido contra o Huesca non estivo ben, pero igual que eu non estiven ben en moitísimo tempo", declarou o canario tras o choque, lanzándolle un capote ao centrocampista. "Creo que por ese gol matóuselle, é un xogador que é moi novo e ten un nivel moi alto. É moi amigo meu, téñolle un agarimo especial e quixen celebralo con el", abundou Yeremay.

Tamén o técnico, Antonio Hidalgo, desfíxose en eloxios a Patiño, ao que valorou o seu compromiso máis aló dos seus erros. "Hai que estar cos nosos a matar e Charlie Patiño é dos nosos", enatizó o adestrador, que tamén se referiu ao inglés como "un mozo moi querido no vestiario". "Desde o primeiro momento estivemos preto del. Sente o club moitísimo, vai darlle a volta á situación", profetizou.

No entanto, os afeccionados non as teñen todas consigo, pois consideran a Patiño, que chegou no seu momento como o futbolista coa @tasación máis alta de todo o persoal do Deportivo -depreciando o seu valor desde os 10 millóns que valía ao pouco máis de medio millón no que está valorado nestes momentos segundo o portal Transfermarkt- pero que, até a data, non demostrou ser merecedor do importante desembolso que fixo o Dépor por el no seu día. 

UN DESEMPEÑO IRREGULAR

Desde Idiakez até Hidalgo, Patiño foi un futbolista sen apenas protagonismo e no que vai de 2026 en seis da ducia de partidos nos que participou gozou de menos dun cuarto de hora para demostrar o seu fútbol. 

O seu primeiro ano pechouno practicamente inédito, con tan só oito presenzas entre liga e copa e menos de 400 minutos en todo o ano. Este segundo curso ha máis que duplicado ese tempo sobre o verde en 30 encontros, pero na súa folla de servizo só incrementou as súas amarelas: dous este ano por unha na tempada pasada. Non marcou nin asistido coa camiseta branquiazul. 

Os afeccionados sinalan habitualmente a súa complexión física libiana, que lle fai perder moitos duelos no corpo a corpo, e o exceso de confianza que demostra en ocasións, como o día do Huesca. De feito, algúns incondicionais sinalan directamente que non ten nivel para Segunda División e recelan da "burbulla do fútbol inglés". 

Ninguén dúbida do seu talento, algo que se ve en apenas dous controis, pero a platea xa asumiu que fai falta algo máis que bo pé para xogar neste Dépor. Con todo, hai moitos fregueses no barco de Patiño e cren que o británico está destinado a algo grande. "Charlie vai facer o gol do ascenso. Está escrito", replican algúns internautas aos críticos. Sería a redención definitiva dun xogador ao que non lle faltan apoios no vestiario.