O SERGAS de Santiago explica porqué tivo que cancelar cirurxías debido aos problemas en Urxencias

O Hospital Clínico Universitario de Santiago (CHUS) necesita esas camas buxán para poder ingresar á onda de pacientes que se acumulan na porta de entrada. A Asociación de Pacientes e Usuarios cifrou onte en 30  os pacientes graves nos corredores de urxencias do hospital compostelán, esperando unha cama en planta.

Ante as informacións que circulansobre a saturación, con decenas de enfermos esperando ingreso, a xerencia saíu ao paso para explicar a súa folla de ruta. Anxo Facio Villanueva, xerente da área sanitaria de Santiago e Barbanza, recoñeceu a dificultade do momento, aínda que matizando que o problema non é tanto unha avalancha numérica inesperada, senón o perfil de quen chega ao hospital. Segundo as súas palabras, "nestes últimos días estamos a ter unha maior tensión asistencial" que non se debe só á cantidade, senón á fraxilidade dos enfermos.

Facio en declaracións remitidas a Galiciapress argumenta que "nos enfrontamos a pacientes maiores que complica moito pois ou manexo", pois as persoas maiores a miúdo requiren estancias máis longas e coidados máis intensivos, retardando a rotación de camas. 

Para a administración, a resposta de suspender cirurxías non é excepcional, estaba prevista dentro dun plan de continxencia que inclúe a apertura de 35 camas extra sobre a dotación habitual. Con todo, a medida máis controvertida foi a necesidade de sacrificar a axenda de quirófano. O xerente expono como unha necesidade loxística inevitable: "temos que tamén polo tanto equilibrar a actividades cirúrxica porque evidentemente ou que necesita ou hospital é máis hospitalización". 

A narrativa dunha xestión ordinaria para un momento difícil choca frontalmente coa realidade que describen os usuarios. A Asociación de Pacientes e Usuarios do CHUS puxo cifras , denunciando que en momentos críticos da tarde de onte chegáronse a acumular preto de corenta persoas pendentes de cama. A imaxe descrita é dura: enfermos graves en cadeiras de rodas ou padiolas aparcadas nos corredores durante horas. 

Para este colectivo, a raíz do problema é a falta crónica de persoal, estimando que farían falta polo menos quince prazas máis en Medicamento Interno e un reforzo substancial de enfermaría para que o hospital funcione sen estes sobresaltos continuos. 

Para tentar axilizar o fluxo de pacientes, o SERGAS asegura mobilizar todos os recursos dispoñibles. Ademais das camas extra, incrementouse o transporte sanitario. Facio asegura que "tamén aumentamos nun 50% as ambulancias para poder axilizar vos traslados", unha medida destinada a mover pacientes cara a outros centros ou aos seus domicilios con maior rapidez cando reciben o alta. Tamén se reforzou o persoal de limpeza e celadores, pezas crave para que unha cama quede libre e desinfectada no menor tempo posible tras unha saída.

A pesar das esperas e a incomodidade evidente dos corredores, a xerencia insiste en que a atenión clínica de calidade non está comprometida. S Segundo o xerente, "vos pacientes son tríados nos servizos de urxencias polo sistema que garante que vos pacientes urxentes non esperan". 

É dicir, que quen se debate entre a vida e a morte é atendido ao instante, mentres que o colapso o sofren aqueles cuxa gravidade permite, aínda que sexa penoso, unha espera maior. Facio admite que nestas circunstancias "non podemos evitar que algúns pacientes esperen máis do desexable", unha frase que, con ton de resignación, resume outro inverno queha volto pór en xaque á sanidade pública galega, non só a de Santiago, debido á epidemia de gripe.