Lugo busca competir con Barcelona e outras urbes pola Axencia Española de Saúde Pública

Co respaldo unánime da corporación local e a Deputación, Lugo prepárase para unha competición de alto nivel onde a cohesión territorial e a solvencia técnica serán as claves para convencer ao Consello de Ministros.

A proposta lucense fundaméntase na inmediata dispoñibilidade dunhas instalacións que superan con fartura as esixencias mínimas do Goberno central. O recinto feiral ofrece un espazo versátil de 27.000 metros cadrados, dotado de áreas de negocio, oficinas e un salón de actos capaz de albergar a medio milleiro de persoas. Esta infraestrutura permitiría unha posta en marcha áxil, cumprindo co carácter de urxencia que este novembro Ministerio de Sanidade ha impreso ao proceso para que a axencia estea operativa canto antes tras as aprendizaxes que deixou a crise da COVID-19.

Para que a candidatura galega gañe peso fronte ás súas competidoras, o Concello de Lugo solicitou de maneira oficial o respaldo do Consello da Xunta. Este apoio autonómico, que aínda non chegou, non é un mero trámite, senón un requisito indispensable marcado nas bases do proceso de designación. 

Segundo o goberno local, a unidade de acción entre as distintas administracións é vital para presentar un proxecto que demostre liderado e consenso, elementos que a Comisión Consultiva valorará positivamente á hora de puntuar as diferentes sedes candidatas.

Un motor económico para o interior

A chegada da AESAP ás beiras do Miño suporía unha inxección de dinamismo sen precedentes para a provincia, coa creación de aproximadamente 300 empregos cualificados. Miguel Fernández destacou que o obxectivo é transformar a Lugo nun polo de atracción de talento e innovación, xerando unha actividade económica indirecta que consolide á cidade como o gran referente da saúde pública no noroeste peninsular. A falta de conexión aeroportuaria e de enlaces frecuentes de alta velocidade son os principais hándicaps. 

Os criterios de selección premian a proximidade a universidades e centros de investigación, un requisito que a cidade cumpre grazas á súa vinculación co tecido sanitario e docente, a través da Facultade de Veterinaria da Universidade de Santiago. A Axencia non só será un centro de resposta ante crise, senón un nodo de asesoramento técnico-científico que require dun ecosistema de colaboración constante con profesionais do sector.

O proceso de selección, que se espera quede resolto ao longo do ano 2026, réxese por principios de transparencia e vertebración do territorio. O Goberno de España subliñou que se buscará un equilibrio entre autonomías para evitar a concentración de organismos nas grandes metrópolis.

 Neste escenario, Lugo xoga a carta da eficiencia funcional, ofrecendo un edificio que triplica os 4.000 metros cadrados requiridos inicialmente e que xa conta con toda a infraestrutura técnica necesaria para albergar as redes de vixilancia sanitaria.

A competencia, con todo, será intensa, xa que outras cidades españolas han movido as súas pezas con rapidez. Granada conta co aval da Xunta de Andalucía e o seu prestixio en formación sanitaria, mentres que Barcelona, Zaragoza e Oviedo tamén manifestaron o seu firme interese. Barcelona é en teoría unha das favoritas, non só pola influencia dos nacionalistas cataláns no Goberno, senón porque numerosos laboratorios médicos estatais teñen a súa sede na cidade conda.

Mesmo cidades veciñas como León intensificaron os seus contactos institucionais para non quedar atrás nunha carreira que, polo momento, á espera de posibles movementos doutros municipios e da luz verde da Xunta , sitúa a Lugo como a principal aposta galega para acoller este organismo de relevancia internacional. Está por ver si esa luz verde da Xunta chega, tendo en conta que o PP goberna a autonomía e lograr a sede sería un tanto para un alcade do PSdeG-#PSOE.

A nivel estatal, a creación da AESAP baixo a Lei 7/2025 responde á necesidade de blindar o sistema público ante futuras ameazas globais. A entidade centralizará a Rede Estatal de Vixilancia, actuando como o principal interlocutor coa Organización Mundial da Saúde e o Centro Europeo para o Control e Prevención de Enfermidades. Por iso, o Executivo central ha habilitado a vía de urxencia, o que reduce á metade gran parte dos prazos administrativos para acelerar a elección da sede física.