O Leyma Coruña non ten piedade dun Melilla á deriva (72-105)

Non é que fose demasiado complicado aquel partido de principios de maio de 2024. O Leyma chegaba a Melilla como unha apisoadora na LEB Ouro e a ACB esperaba ao campión. O paso do tempo, con todo, pouco cambiou o guion. Tras unha aventura agridoce na liga Endesa e o posterior regreso á categoría de prata, o Básquet Coruña volveu cruzar a súa mirada co Melilla. Para os africanos, todo foi a peor. Este domingo quedou sentenciado cun rotundo 72-105.

O Leyma non deu opción a ningún relato bíblico no seu regreso ao Javier Imbroda. O conxunto laranxa arrasou sen contemplacións ao Melilla Cidade do Deporte para confirmar unha xornada máis a seriedade do proxecto de Carles Marco. Un primeiro tempo demoledor sentou as bases de "outro día máis na oficina". Coa clarividencia de Dídac Cuevas (13 puntos e 11 asistencias), cinco anotadores superaron a decena de puntos nunha tarde de absoluta superioridade.

Dez minutos para resolver corenta

O partido rompeu desde o salto inicial. O Leyma apelou ao factor psicolóxico ante un rival que arrastraba sete derrotas consecutivas. Un parcial de 0-9 de saída evidenciou que este Goliat laranxa non tería piedade. Guillem Jou e Mus Barro engrasaron a maquinaria cunha intensidade que conxelou á parroquia local.

A pesar dos escintileos illados de Heron ou Sergio Rodríguez, o primeiro cuarto foi un monólogo coruñés. Joe Cremo, Caio Pacheco e Paul Jorgensen romperon a barreira dos dez puntos con facilidade, elevando a renda ao 11-28 ao termo dos primeiros dez minutos. O Melilla, abocado ao descenso se non creba a súa dinámica destrutiva, naufragaba entre erros de pase, tiro e cobertura defensiva.

Sentenza antes do descanso

Na segunda entrega, máis do mesmo. O Leyma cimentaba o seu dominio nun baloncesto de manual: transicións rápidas e bandexas fáciles que resultaban demoledoras a nivel mental. Con exquisiteces como un pase por detrás de Jacobo para Barro, os homes de Marco puxeron rumbo aos 20 puntos de diferenza (21-42).

Aínda que o Melilla tentou revolver na estatística do rebote, foi un esforzo en balde. Abdou Thiam uniuse á festa tras un pase de Pacheco, e o equipo chegou ao descanso cun folgado 33-53. O triunfo labrábase a piñón fixo, conscientes no vestiario laranxa da importancia de gañar tras o éxito do Obradoiro o día anterior.

Reacción tras o nuboeiro

A segunda parte non comezou ao agrado de Carles Marco. O Melilla elevou a intensidade e, aproveitando un bajón de revolucións do Leyma, logrou adxudicar o terceiro parcial (26-19). Un par de triplos de Stilma e Iván Cruz enfurecieron ao técnico catalán, que parou o encontro para axustar a lousa cando os locais soñaban cunha remontada imposible (59-72).

Con todo, o último capítulo foi un exercicio de autoridade. O Leyma púxose o mono de traballo en defensa e Dídac Cuevas tomou a batuta para apagar calquera incendio. O seu "dobre-dobre" obrigou ao Melilla a ondear a bandeira branca, pero os coruñeses non asinaron o armisticio até superar a barreira do centenario. O 72-105 final reflicte a distancia abismal entre un proxecto que apunta a desafíos maiores e un rival sumido no caos.