Os outros Dro do fútbol galego: Yago de Santiago, Hugo Bueno, Bajčetić, Carreiras, Javi Fernández, Paulo Iago...

Xa é oficial. Riseiro e á beira de Luís Enrique, Pedro 'Dro' Fernández pousaba onte coa súa nova camiseta, a do PSG, co que vén de asinar un contrato de longa duración, propio dunha gran promesa do fútbol mundial. A súa saída do Barça supón o adeus dun dos maiores talentos do fútbol patrio, que non só abandona o Camp Nou, senón A liga, deixando un profundo oco no cadro azulgrana e na proxección do campionato, que ve como, de novo, un diamante en bruto vaise a outra competición europea. Non é o primeiro caso e, curiosamente, tampouco é o primeiro galego en tomar este camiño. O de Nigrán é só o último dunha longa lista de galegos que emigraron, imitando aos seus devanceiros, en busca dun mellor porvir, aínda que o resultado non sempre é o esperado.

NIN UNHA RAREZA NIN UN CASO ILLADO

Nos últimos anos a fuga de talento foi descomunal no que ao fútbol basee galego refírese. Ocorre desde hai anos e temos un exemplo na punta de frecha do Celta de Vigo, xa que Borja Iglesias, estandarte do 'Panda Team', a mellor camada da historia do Celta B, foise sendo cadete a Valencia. No cadro che e en Vilarreal probou sorte antes de volver a Galicia e enrolar nas filas do filial celtiña, xa con 20 anos. 

Tamén están os casos de Rubén Iván Martínez Andrade, que deu o salto de Coristanco á canteira do Barça para defender a portaría, de Jonathan Pereira marchar con 15 anos ao Vilarreal ou de Santi Comesaña, aínda que no seu caso o Raio Vallecano pescouno directamente para o primeiro equipo desde o Coruxo. 

Dro foise tamén ao Barça sendo un adolescente desde o Val Miñor, e non fixo o camiño só. O seu homónimo, Pedro Villar, fixo o propio, só que os seus camiños se separaron esta tempada cando a flamante fichaxe do PSG comezou a entrar en dinámica do primeiro equipo, seducindo a Hansi Flick, que recoñeceu co seu adeus que se levou a maior decepción da súa carreira ao non poder reter a un dos mozos máis talentosos e polos que máis apostara o técnico alemán.

No caso de Villar, cumpriu os 18 o pasado 11 de xaneiro -para máis paralelismos, só un día antes que Dro-, e o de Priegue ábrese paso no xuvenil blaugrana, onde é unha das estrelas da Youth League, estrear recentemente con gol ante o Eintracht na vitoria por 4-3. Na Masía teñen moita fe no seu desenvolvemento, confiando en que pronto poderá ser un efectivo do que botar man para a sala de máquinas do Barça. 

GALICIA POR EUROPA

Máis aló das "típicas" fichaxes de grandes clubs que pescan na canteira dos equipos galegos -o de Bryan Bugarín é un dos casos máis recentes, pero podemos citar outros como Noel López ou Trilli-, vemos que acudir ao caladoiro das nosas rías é unha constante tamén en Europa, onde xigantes do Vello Continente han lanzado as súas redes sobre outros Dros do pasado e do presente.

Na canteira do Deportivo da Coruña atopamos varios exemplos, e curiosamente todos responden a un perfil moi concreto: carrilero. Temos os casos de Angeliño, que se foi ao City, ou Álvaro Carreras, que primeiro se foi a 'A Fábrica' en Valdebebas para logo emigrar tamén a Manchester, esta vez á canteira do United. Os dous son recoñecidos trotamundos: no armario de Angeliño están as camisetas de RB Leipzig, Hoffenheim, PSV, Galatasaray, NY City ou AS Roma, entre outros, mentres que no de Carreiras atopamos desde o Presto North End até a do Benfica, pasando por Granada até regresar de novo ao Bernabéu. 

Os irmáns Bo, Hugo e Guille, chamaron a atención de Wolverhampton e Borussia Dortmund, respectivamente, sendo aínda uns adolescentes. No entanto, e aínda que Guille deu o salto desde Abegondo, Hugo adiantouse, desde o Areosa a Inglaterra. Hugo segue no Wolverhampton tras un Erasmus no Feyenoord, mentres que Guille tivo mala sorte coas lesións e sufriu a temible triada este ano nas filas do Real Valladolid. 

Hugo Novoa Ramos é un caso máis ben particular, pois podería entrar na categoría de laterais saídos da canteira do Dépor, pero a súa transformación foi máis paulatina. Con 16 anos chegou ao RB Leipzig como un prometedor dianteiro centro, pero pronto pasou á banda para sorprender como extremo e, máis tarde, desempeñar como carrilero de longo percorrido. En Alemaña conquistou a Copa e a Supercopa, pero non se fixo oco nos touros vermellos, que o cederon a Basilea, Utrecht e Vilarreal. Hoxe é propiedade do Alavés, que o ten cedido en Miranda de Ebro, onde é un fixo no Mirandés.

Se cambiamos o foco á Madroa, vemos que o perfil de xogadores é máis variado. Yago de Santiago, un talentoso e vertical extremo, foise ao Tottenham, mentres que Stefan Bajčetić, un cerebro na construción e un muro na contención, uniuse ao Liverpool. Os dous fixeron carreira no fútbol inglés, pero mentres que Yago de Santiago volveu o ano pasado a España para formar parte do Elxe do ascenso, Bajčetić chegou cedido ás Palmas, onde viviu o seu primeiro descenso. As lesións foron a pedra no camiño de ambos, que aínda teñen moito camiño por diante para alcanzar o seu mellor nivel, xa sexa no Martínez Valero ou en Anfield.

Os que aínda non chegaron a asentar no primeiro equipo dos seus clubs son Javi Fernández, ourensán que crece no Bayern de Múnic, e Lucas Taibo e Paulo Iago, dous galegos que se forxan na sempre prolífica canteira do Sporting de Portugal. O seu rendemento é desigual, pois mentres Javi Fernández vive un calvario coas lesións, os de Lisboa avanzan a pasos axigantados.

Curiosamente, o único partido do bábaro na Younth League mediuno a Lucas Taibo, capitán do filial verdibranco que xa sabe o que é vestir a casaca do primeiro equipo, debutando en Copa. O coruñés é, con 19 anos, o baluarte da zaga dos leóns, onde Paulo Iago, de 18, trata de facer os goles, aínda que o prometedor atacante de raíces mariñás aínda se está adaptando tras dar o salto desde o Real Madrid a Portugal. 

Son algúns do moitos exemplo que podemos atopar por Europa e onde Dro pode atopar un espello, agora que trata de abrir camiño en París. O Parc deas Princes espera ao seu novo ídolo, que, como outros antes que el, chega cunha maleta chea de soños, moito talento nas botas e un acento cantarín na lingua.