Rueda chega ao ecuador firme nas enquisas pero vulnerable ante as crises do SERGAS e o avance de Vox

Este mércores, o calendario político de Galicia marca unha data sinalada en vermello: cúmprense exactamente dous anos desde que a cidadanía acudiu ás urnas para outorgar, unha vez máis, a maioría absoluta ao Partido Popular. Alfonso Rueda atravesa así o ecuador da súa lexislatura, un fito temporal que serviu para evidenciar a enorme distancia que separa a visión do Executivo autonómico da realidade que describen os partidos da oposición. Mentres San Caetano celebra a estabilidade e a xestión baixo a marca "Galicia Calidade", BNG e PSdeG debuxan un escenario de emerxencia social, coa sanidade e a vivenda como principais buracos negros da xestión conservadora.

O presidente da Xunta non deixou pasar a oportunidade para sacar peito da súa xestión a través das redes sociais, lembrando a confianza depositada polos electores fai 24 meses. Para o líder do Executivo galego, estes dous anos son a proba de que existe unha maneira propia de gobernar, un "estilo Rueda" que, ao seu xuízo, segue tan vixente e vigoroso como o primeiro día. 

Desde as filas populares, esfórzanse en transmitir unha mensaxe de continuidade e solvencia, argumentando que traballan diariamente para honrar o mandato das urnas. A narrativa oficial céntrase na estabilidade institucional como un valor refuxio, contrastando a situación galega co ruído político constante que atenaza a política estatal.

Con todo, o triunfalismo do PP choca frontalmente co diagnóstico do PSdeG, cuxo líder, José Ramón Gómez Besteiro, cualificou a situación actual de dramática para miles de familias. Os socialistas acusan o goberno autonómico de vivir instalado na propaganda mediática mentres os problemas reais dos cidadáns se cronifican. 

Para Besteiro, a maioría absoluta de Rueda non se está traducindo en solucións, senón nunha xestión de cifras frías que ignora o sufrimento de quen non poden acceder a un teito ou a un médico. Segundo a súa análise, nunca antes un presidente deixara a tanta xente desamparada en cuestións tan básicas como a vivenda ou os recursos económicos que lles corresponden por dereito.

A sanidade pública converteuse no principal campo de batalla dialéctico deste aniversario. Olalla Rodil, viceportavoz do BNG, foi contundente ao denunciar o que considera un desmantelamento progresivo do sistema de benestar. A nacionalista puxo o dedo na chaga da Atención Primaria, describindo unha realidade cotiá na que conseguir unha cita médica converteuse nunha carreira de obstáculos, con esperas que superan as dúas semanas en moitos centros de saúde e unha falta alarmante de pediatras. Para o Bloque, estes dous anos significaron un retroceso palpable na calidade de vida dos galegos, froito dunha estratexia deliberada de privatización encuberta.

Os datos achegados polos socialistas reforzan esta visión crítica, pondo cifras ao malestar cidadán. Besteiro alertou de que as listas de espera non son simples estadísticas, senón que representan a 350.000 persoas agardando unha consulta e case 50.000 pendentes dunha operación. A situación é especialmente crítica nas urxencias hospitalarias, que ven colapsadas debido á incapacidade dos centros de saúde para filtrar a demanda. 

Ademais, sinalou o drama da dependencia, onde máis de 16.000 expedientes acumulan po con demoras superiores aos 300 días, unha situación que afecta os colectivos máis vulnerables e que non viu a inauguración de ningunha residencia pública nova neste período.

Pola súa banda, o Partido Popular, a través do seu portavoz parlamentario Alberto Pazos, defende que a comunidade goza dunha normalidade extraordinaria que permite ao goberno centrar no importante. Desde a súa perspectiva, a aprobación dos orzamentos en tempo e forma é un indicador de boa saúde política e de capacidade de xestión. Os populares insisten en que se está avanzando en todas as frontes sociais e que a vitoria electoral de hai dous anos non foi un cheque en branco, senón o referendo a un modelo de xestión, o de "Galicia Calidade", que ofrece certeza e control das contas públicas fronte á incerteza.

Vivenda e industria: dous modelos de país enfrontados

Outro das grandes frontes abertas é o acceso á vivenda, unha problemática que se agravou notablemente na primeira metade da lexislatura. A oposición socialista ha denunciado que o Rexistro de Demandantes de Vivenda Pública duplicouse, alcanzando as 300.000 persoas, mentres a execución dos fondos europeos destinados a este fin é, ao seu xuízo, irrisoria. Besteiro criticou o baile de cifras do presidente Rueda, acusándolle de prometer miles de vivendas que non se materializan, mentres a realidade a pé de obra mostra un ritmo de construción incapaz de absorber a demanda social existente.

No plano económico e industrial, as visións tamén son antagónicas. O BNG acusa ao PP de actuar como comercial de grandes corporacións en detrimento do interese xeral e do patrimonio natural, citando o polémico proxecto de Altri como o exemplo perfecto da depredación de recursos que promoven os populares. Rodil sostén que o goberno de Rueda está entregado aos intereses dun puñado de empresas e vende o país a prezo de saldo. Mentres tanto, o PSdeG advirte de que Galicia perde fol económico, creando emprego á metade do ritmo que o resto do Estado e mantendo unhas taxas de desemprego xuvenil inaceptables.

Fronte a estas críticas, o PPdeG aférrase á súa traxectoria de case 17 anos á fronte da Xunta, iniciada con Alberto Núñez Feijóo e continuada por Rueda, como garantía de estabilidade. Pazos confía plenamente en que o estilo do actual presidente siga vixente polo ben da comunidade, destacando a solvencia financeira e a capacidade para atraer investimentos.  

Con dous anos por diante até a próxima cita coas urnas, as estratexias políticas comezan a definir con maior claridade. O BNG reivindícase como a única alternativa real de goberno, consolidando a súa posición a través dunha oposición que cualifican de firme pero construtiva. Os nacionalistas aseguran ter un proxecto sólido para pór a riqueza do país ao servizo do seu desenvolvemento e non de intereses foráneos. Polo seu lado, o PSdeG lamenta a falta de vontade política do PP para aceptar propostas de man tendida, como o Banco Público de Aluguer ou a blindaxe legal dos tempos de espera en sanidade.

O escenario político galego entra así na segunda metade da partida coas espadas en todo o alto. Mentres Rueda tenta capitalizar a imaxe de xestor eficaz e predicible, a esquerda busca capitalizar o desgaste dos servizos públicos e a crise de prezos para mobilizar a un electorado que, segundo Besteiro, empeza a sentir que estes dous anos están a facerse eternos.  

As enquisas mostran que Vox xa non é irrelevante en Galicia e ten opcións reais de entrar no Parlamento de Galicia

Na sondaxe de 40dB (febreiro 2026), o PPdeG alcanza o 27,1% de intención de voto en Galicia, un salto de 9 puntos que o sitúa como primeira forza, por diante do PSdeG (20%) e o BNG (14%). Nesa enquisa Vox sacaría o 15%. Aínda que é unha sondaxe de ámbito estatal, ese 15% de intención de oto en Galicia confirma as súas serias opcións de entrar nas próximas eleccións ao Parlmento de Galicia. 

De feito, Vox mostrou unha tendencia á alza sostida en Galicia desde 2023, pasando de resultados marxinais a cifras relevantes en sondaxes recentes. O avance débese a voto novo, aos bos resultados dos ultranacionalistas españois nas eleccións de Aragón e Extramadura e á súa tendencia á alza nas enquisas a nivel España fronte a un PP de Alberto Nuñez Feijóo que lidera pero sofre un desgaste evidente pola súa dereita.

Sigma Dous, tamén este mes, proxecta 15 deputados no Congreso dos Deputados para o PPdeG (fronte a 13 previos), 6 para o PSdeG e 2 para o BNG. Vox queda en 7,5%, insuficiente para sacar escanos por Galicia nas Cortes. 

O barómetro de Sondaxe (febreiro 2025) outorga ao PPdeG o 45,8% dos votos e 40 deputados, mantendo a maioría absoluta a pesar dun lixeiro descenso desde 2024. Alfonso Rueda sería o presidente autonómico con maior apoio en España, co BNG en 31,9% (25 escanos) e PSdeG mellorando a 10 deputados. Outras forzas como Vox ou Sumar non superan o 5% necesario. ​

Hai que ter en conta que o PPdeG beneficiarase probablemente dun "voto oculto conservador" que as enquisas infravaloran historicamente, reducindo abstención e brancos. Aínda que Vox crece a nivel estatal e galego,  o desgaste do PPdeG tras as autonómicas de 2024 é moito menor que a nivel estatal.