O sector do bus da Coruña a contrarreloxo: adherir ao convenio de eficacia limitada ou confiar en rabuñar melloras

Quedan apenas 30 días para que os traballadores do sector do transporte de viaxeiros por estrada da Coruña elixan entre volver ás barricadas ou dar por bo un acordo que, nas últimas asembleas, foi tombado de maneira maioritaria polos operarios. UXT e empresarios ofrecen un convenio de eficacia limitada que contempla unha redución da xornada laboral anual a 1.8000 horas, unha subida salarial do 3,4% en 2025 e 2026, ou pluses para aqueles con xornada continua, traballos en festivo e demais incentivos dos que xa se benefician algúns traballadores, provocando unha brecha entre os que aceptaron este acordo, considerado de mínimos por algunhas centrais, e os que seguen demandando melloras ao ver como insuficiente a proposta da patronal.

"A VER SI CONSEGUIMOS ALGO MÁIS"

Son moitos os que esperan unha solución que non se dá nin se atisba tras meses de conflitos e folgas. José Manuel Costas, da Federación de Servizos á Cidadanía de Comisións Obreiras, confesa a Galiciapress que, tras meses de negociación, a situación actual é de absoluto bloqueo, porque desde a patronal non parecen dispostos a mellorar a última oferta achegada aos sindicatos, da que se desmarcou a CIG, que estudou detalladamente Comisións e que terminou por refugar despois de sometela a consulta e que UXT apoiou como un convenio de eficacia limitada, ao que se poden adherir aínda os traballadores de maneira individual até o próximo 1 de maio, data na que caduca a oferta.

“Estamos a tentar negociar o acordo, a ver si conseguimos algo máis”, asegura Costas, conscientes de que coa firma de UXT no extraestatutario “non temos moita marxe de manobra”. Desde CC.OO. supeditaron a súa firma nun primeiro momento á revisión e cambio dunha serie de cláusulas, petición que os empresarios prometeron estudar, pero cuxa resposta se demorou máis do habitual, levando ao sindicato a tomar a determinación, tras consulta, de non dar a súa luz verde ao convenio, actualmente impugnado pola CIG. 

Pasou xa máis dun mes desde aquela decisión e a incerteza parece haber contaxiado a outras negociacións provinciais do sector, como Pontevedra e Ourense, onde seguen abertos os diálogos, pero sen chegar a acordos sobre convenios vencidos desde hai xa moitos meses. Na Coruña, en cambio, o teléfono estivo collendo po durante varias semanas. 

“Estamos a tentar contactar con eles (a patronal). Nas mesas das outras provincias falamos para ver si conseguimos algo, pero está moi difícil. De momento non están receptivos. Manteñen a mesma subida salarial e os puntos que asinou UXT”, indica Costas sobre a situación na Coruña, onde a distancia entre os sindicatos é máis que evidente, en contraposición co que ocorre en Pontevedra, por exemplo, onde nestes momentos, baixo un mesmo paraugas, os tres sindicatos manteñen a unidade de acción. 

“En Pontevedra imos da man”, din desde CC.OO., sen ocultar que a CIG “sempre tratou de ir por encima, tentando forzar moito máis”. En Pontevedra, o portavoz do sindicato nacionalista, Carlos Lamosa, de CIG-Transporte, comentaba a Galiciapress que, se o escenario de parálise mantíñase, nunha “situación de inmovilismo”, ao seu xuízo “a única maneira de sacar o convenio adiante é mediante a mobilización”. Nin CC.OO. nin UXT parecen de momento dispostos a convocar as asembleas como convidan desde a CIG: “Os únicos que falaron de folga foron os da CIG. Os de máis, de momento, non estamos con esa pretensión”. 

SEN FOLGAS NO HORIZONTE...POLO MENOS POR PARTE DE COMISIÓNS

Tampouco en Comisións paren dispostos a recoller a luva tendida pola CIG na Coruña, onde lembraban que a suma das dúas centrais sindicais representaba unha maioría na mesa de negociación, polo que podían forzar a maquinaria para tratar de obrigar aos empresarios a reiniciar o diálogo e buscar melloras máis ambiciosas que as acordadas só con UXT. 

“Na Coruña empezamos todos indo da man. Queixume como vai a negociación agora, non está tan avanzada e a forma na que está redactada a oferta non a creo xusta. De aquí a un mes cambiará a cousa”, avanza Costas, conscientes de que van a contrarreloxo para tomar unha decisión antes do 1 de maio. De calquera xeito, parece que o terán que facer pola súa conta e risco, pois no último encontro reiteraron que, tras as xornadas de folga dos últimos meses e coa perda de poder adquisitivo que afrontan os traballadores, non contemplan acudir a máis paros, polo menos neste momento.

“Logo, despois de Semana Santa, se cadra imos e rompemos con todos os pactos e imos á folga. Pero, en principio, non é algo que se valore”, afirma, á vez que censura que desde a CIG non condenasen os actos vandálicos que tiveron lugar durante as mobilizacións, condición sine qua non marcada pola patronal para poder retomar a vía do diálogo. 

O que resulta evidente é que o mundo hoxe é moi distinto ao que era ao peche da última reunión, previa ao estalido da guerra en Irán e a ameaza dunha crise galopante, cos combustibles baixo o foco, algo que preocupa aos empresarios. “Igual se conseguimos algunha cousa máis…pero a subida salarial vai ser difícil movela, aínda que non imos deixar que un traballador vaia cobrar menos que outro polo mesmo traballo”, matiza Costas.

QUE A GUERRA NON SEXA UN PROBLEMA

A pesar de todo, o clima xeral é de certa calma en todas as mesas de negociación, pois os empresarios, até a data, non transmitiron inquietude pola alza dos prezos do carburante nin condicionaron os acordos á crise inflacionaria. “Non é algo que nos fagan chegar. Están a propor a mesma subida a todas as provincias”, aseguran desde o sindicato. 

A urxencia para volver convocar ás partes é evidente e o calendario non axuda. Até despois de Semana Santa, salvo un xiro radical nos próximos días, non parece que poida dar esa hipotética reunión. “Imos tentar pechar algo para, polo menos, o que pase neste ano, e para o ano que vén que termina este acordo extraestatutario, volver negociar. Pero neste mes temos que pechar algo antes da data tope”, engaden desde Comisións.

O que si garante é que calquera posición será consultada aos afiliados do sindicato, non en asembleas como se fixo noutras ocasións. “Imos valoralo todo e referendalo cos nosos afiliados”, reafirma Costas. As manecillas do reloxo non se deteñen e a dúbida agora é se alguén máis se subirá ao bus no que xa se montou UXT ou si deixarano pasar, sen saber si chegará outro autocar no futuro.