Tensión no metal de Pontevedra: indignación entre os sindicatos ante ofertas da patronal como 50€ si vaise a zona de guerra

O sector do metal na provincia de Pontevedra é un dos principais motores industriais en Galicia. Con todo, leste mesmo sector atravesa un momento de alta tensión tras meses de negociacións infrutuosas para conseguir un acordo de face a un convenio colectivo que contente ás partes. O contexto de inestabilidade económica enfróntase coa necesidade de "dignificar" as condicións laborais de miles de traballadores. Mentres a patronal apela á "solidez" e a un marco de paz social a longo prazo, as centrais sindicais denuncian un bloqueo sistemático que derivou xa en medidas de presión como suprimir horas extra, e a posibilidade dunha folga indefinida se non hai avances significativos na próxima reunión.

As liñas vermellas: salarios, vixencia e a cláusula de garantía

O conflito actual resúmese nunha brecha de expectativas difícil de salvar. Por unha banda, a parte empresarial —representada por ASIME, ATRA e INSTALECTRA— propón un convenio de catro anos de vixencia para garantir un escenario de certidumbre. A súa oferta salarial sitúase nun incremento total do 13% para devandito período, cunha cláusula de garantía salarial vinculada ao IPC, pero cun tope do 2%. Para os empresarios, isto supón un "esforzo importante" para achegar seguridade a un sector exposto á incerteza internacional.

Con todo, desde a perspectiva sindical, estas cifras resultan "inasumibles". Rodolfo Otero, secretario de organización de Industria de CCOO Vigo, explica que un convenio tan longo xera incerteza social si non vai acompañado dunha protección real fronte ao custo da vida. Os traballadores esixen que á cláusula de garantía salarial elimíneselle o tope para evitar a perda de poder adquisitivo. Mentres a patronal ofrece un 13% en catro anos, as asembleas de delegados chegaron a demandar incrementos de até o 16% nese mesmo período para compensar a inflación.

Outro punto de fricción é a clasificación profesional. Os sindicatos reclaman unha diferenciación clara entre as categorías de Oficial de 1ª e 2ª, solicitando unha subida específica de 50 euros para os primeiros e o seu paso ao grupo catro de cotización. A patronal, pola súa banda, propón subidas graduais do 0,5% anual para os Oficiais de 1ª entre 2027 e 2029 , e a reactivación de comisións de traballo para actualizar unhas táboas que ambas as partes recoñecen como "anticuadas".

Un sector diverso baixo a ameaza da parálise

A falta de acordo non afecto por igual a todas as empresas, dada a heteroxeneidade do metal en Pontevedra. Este convenio é o máis grande da provincia e abarca desde a construción e reparación naval nos estaleiros da ría, até talleres de automoción, instaladores eléctricos, fontanaría e mantemento industrial.

Son varios os sectores que se poden ver máis afectados por esta negociación. Entre eles está a construcción e reparación naval. Para ela os sindicatos esixen o recoñecemento e indemnización por toxicidade e penosidad específica en estaleiros e peiraos. O outro sector é a automoción e talleres onde se debate a inclusión de novos códigos de actividade (CNAE) para diferenciar, por exemplo, a mecánicos de vendedores dentro da mesma empresa. Por último están as instalaciones e servizos, sectores vinculados á edificación que dependen da estabilidade do convenio para licitar obras futuras.

A postura sindical ante este escenario é de unidade de acción, aínda que con matices. #CCOO, CIG e UXT iniciaron un proceso de mobilizacións coordinado. Os sindicatos do metal na Coruña convocaron unha concentración para o 29 de abril ante a sede da patronal, denunciando a "precariedade nas contratacións" e esixindo un calendario de reunións semanais. En Pontevedra, a asemblea de CCOO xa acordou que os traballadores deixen de realizar horas extraordinarias como primeira medida de presión.

Rodolfo Otero (#CCOO) recoñece que, aínda que houbo achegamentos, a parte empresarial aínda non presentou unha proposta "suficientemente cuantiosa". A advertencia é clara: se a mesa de negociación paralízase definitivamente, o sector verase abocado a unha folga indefinida.

Outros puntos en disputa: conciliación e "plus de guerra"

Dentro da negociación se incluíron aspectos sociais que tamén resultaron en desencontros entre as partes negociadoras. Desde a patronal propuxéronse melloras en licenzas, como unha bolsa de 12 horas médicas para traballadores nocturnos ou flexibilidade en permisos por mudanza. No entanto, unha das propostas que máis indignou á parte social é a creación dun plus de 50 euros por desprazamento a países en conflito bélico.

Para os sindicatos, esta oferta é unha "falta de respecto". Argumentan que os traballadores do metal non son militares e que non se debería permitir o desprazamento a zonas de risco non recomendadas polo Goberno, independentemente da compensación económica.

Coas espadas no alto e a asemblea de delegados vixiante, a reunión do próximo martes perfílase como a última oportunidade para alcanzar un preacordo antes de que o conflito se traslade definitivamente dos despachos ás rúas da provincia.