Control ás gasolineiras tras escalada do combustible, que supera os dous euros en moitas gasolineiras

Aagesen explicou que o pasado venres remitiu unha carta á presidenta da CNMC, Cani Fernández, para solicitar que se maximice a supervisión do comportamento do mercado “ante un contexto tan complexo”. A ministra subliñou que o organismo “xa realiza este labor de forma constante”, pero que agora “reforza o control para evitar prácticas anómalas tanto nos mercados almacenistas como comerciantes polo miúdo enerxéticos”.

A tensión internacional ha elevado o prezo do barril de Brent máis dun 3%, até os 80 dólares, e o impacto trasladouse de inmediato aos chafarices galegos. En gasolineiras da Coruña ou Lugo, o diésel subiu até 43 céntimos por litro en só unha semana, alcanzando 1,68 euros, mentres a gasolina supera os 1,58 euros. A demanda aumentou polo temor a novos repuntes, con colas en estacións de servizo e depósitos cheos “por precaución”.

O sector do transporte galego denuncia unha situación “#insosteible”. Transportistas, taxistas e repartidores recoñecen que as súas marxes se han evaporado e reclaman a reactivación de axudas e bonificacións similares ás implantadas durante a crise enerxética de 2022. Tamén os agricultores e gandeiros, grandes consumidores de gasóleo, alertan dun incremento de custos que podería trasladar aos prezos dos alimentos.

Reaccións políticas e posibles medidas

Desde o #BNG, a viceportavoz Olalla Rodil pediu unha reunión urxente coa Xunta e o Goberno central para articular un plan de apoio a familias e pemes galegas. Pola súa banda, o ministro de Economía, Carlos Cuerpo, recoñeceu subidas media de 15 céntimos en gasolina e 28 en gasoil, e avanzou a creación de “amortiguadores” para protexer aos sectores máis expostos.

Bruxelas, mentres tanto, advirte do risco dunha nova onda inflacionaria si a tensión en Oriente Medio provoca o bloqueo do estreito de Ormuz, paso clave do comercio mundial de cru. Galicia, cunha economía fortemente dependente do transporte por estrada, sería unha das comunidades máis afectadas.

A guerra aberta entre Estados Unidos, Israel e Irán puxo patas para arriba o mercado mundial da enerxía en tempo marca. O barril de petróleo Brent pasou case de golpe de custar setenta dólares a rozar o cento dezaoito, creando un caos total nos mercados internacionais. O que no principio do ano prometía ser unha época de combustible barato, converteuse da noite para a mañá nunha crise global que os cidadáns xa pagan directamente do seu peto. Queda claro que, nun mundo tan conectado, as bombas que caen lonxe detonan a inflación na nosa propia casa.

Esta sacudida internacional tardou moi pouco en chegar ás gasolineiras galegas, onde os marcadores cambian de prezo a un ritmo frenético. O prezo medio do gasóleo en Galicia subiu un preocupante vinte por cento, o que significa que aos condutores cústalles uns trinta céntimos máis cada litro respecto da semana pasada. A gasolina sen chumbo tampouco queda atrás e encareceuse unha media de quince céntimos, situar comodamente por encima do euro con sesenta. Semellante escalada esnaquiza calquera previsión económica de quen necesitan o coche para ir traballar.

n zonas concretas como A Mariña lucense, o diésel chegou a tocar os insólitos dous euros con quince céntimos, mentres que nas grandes cidades da Coruña e Ourense xa se achega perigosamente ao euro con noventa. Nin sequera as gasolineiras de baixo custo, que adoitan ser o alivio de moitos fogares de clase traballadora, escápanse desta tendencia, rozando o euro con setenta na súa versión máis económica. Encher transformouse nun verdadeiro esforzo financeiro.

Quen viven de conducir son, sen dúbida, os que levan a peor parte deste súbito e violento encarecemento. Os taxistas denuncian que unha subida repentina de vinte céntimos fulmina por completo as súas ganancias diarias, xerando unha situación que cualifican abertamente de disparate. O problema de fondo é que as súas tarifas dependen dos concellos e non poden modificalas para compensar o que pagan de máis na estación de servizo. Esta realidade afecto tamén a transportistas autónomos e repartidores, que ven como a súa rendibilidade se evapora por completo con cada quilómetro percorrido.

A pesar da enorme preocupación que se vive na rúa, os grandes nomes do sector enerxético prefiren manter completamente á marxe. As corporacións petroleiras non emitiron comunicados nin explicaron como pensan xestionar o impacto desta crise nos seus clientes galegos, limitar a subir os prezos de maneira automática segundo dita o mercado. De momento, firmas históricas como Repsol ou a recentemente renombrada Moeve non deron ningún sinal público de querer absorber parte desta subida reducindo a súa ampla marxe de beneficio, o que deixa aos condutores sós e asfixiados ante o chafariz.

Como vén sendo habitual, esta crise fai aínda máis evidentes as fortes diferenzas entre os distintos modelos de gasolineiras. Os chafarices das marcas máis tradicionais manteñen prezos bastante máis altos que as empresas independentes.

A guerra aberta entre Estados Unidos, Israel e Irán puxo patas para arriba o mercado mundial da enerxía en tempo marca. O barril de petróleo Brent pasou case de golpe de custar setenta dólares a rozar o cento dezaoito, creando un caos total nos mercados internacionais. O que no principio do ano prometía ser unha época de combustible barato, converteuse da noite para a mañá nunha crise global que os cidadáns xa pagan directamente do seu peto. Queda claro que, nun mundo tan conectado, as bombas que caen lonxe detonan a inflación na nosa propia casa.

Reposicións a máis de 2 euros por litro de gasóleo

Esta sacudida internacional tardou moi pouco en chegar ás gasolineiras galegas, onde os marcadores cambian de prezo a un ritmo frenético. O prezo medio do gasóleo en Galicia subiu un asombroso vinte por cento, o que significa que aos condutores cústalles uns trinta céntimos máis cada litro respecto da semana pasada. A gasolina sen chumbo tampouco queda atrás e encareceuse unha media de quince céntimos, situar comodamente por encima do euro con sesenta. Semellante escalada esnaquiza calquera previsión económica de quen necesitan o coche para ir traballar.

As diferenzas de prezo ao longo do mapa galego mostran contrastes verdadeiramente preocupantes segundo onde se decida encher. En zonas concretas como A Mariña lucense, o diésel chegou a tocar os insólitos dous euros con quince céntimos, mentres que nas grandes cidades da Coruña e Ourense xa se achega perigosamente ao euro con noventa. Nin sequera as gasolineiras de baixo custo, que adoitan ser o alivio de moitos fogares de clase traballadora, escápanse desta tendencia, rozando o euro con setenta na súa versión máis económica. Encher transformouse nun verdadeiro esforzo financeiro.

Quen viven de conducir son, sen dúbida, os que levan a peor parte deste súbito e violento encarecemento. Os taxistas denuncian que unha subida repentina de vinte céntimos fulmina por completo as súas ganancias diarias, xerando unha situación que cualifican abertamente de disparate. O problema de fondo é que as súas tarifas dependen dos concellos e non poden modificalas para compensar o que pagan de máis na estación de servizo. Esta realidade afecto tamén a transportistas autónomos e repartidores, que ven como a súa rendibilidade se evapora por completo con cada quilómetro percorrido.

A pesar da enorme preocupación que se vive na rúa, os grandes nomes do sector enerxético prefiren manter completamente á marxe. As corporacións petroleiras non emitiron comunicados nin explicaron como pensan xestionar o impacto desta crise nos seus clientes galegos, limitar a subir os prezos de maneira automática segundo dita o mercado. De momento, firmas históricas como Repsol ou a recentemente renombrada Moeve non deron ningún sinal público de querer absorber parte desta subida reducindo a súa ampla marxe de beneficio, o que deixa aos condutores sós e asfixiados ante o chafariz.

Como vén sendo habitual, esta crise fai aínda máis evidentes as fortes diferenzas entre os distintos modelos de gasolineiras. Os chafarices das marcas máis tradicionais manteñen prezos bastante máis altos que as empresas independentes, como é o caso de operadores como Petroprix, creando unha brecha que empuxa aos condutores a buscar desesperadamente a opción menos daniña para a súa carteira. A pesar destas notables diferenzas, ninguén está a salvo de quéimaa: o punto de partida subiu drasticamente para todos e encher barato é hoxe unha misión case imposible en calquera recuncho de Galicia.

Aínda que os datos oficiais do Ministerio para a Transición Ecolóxica confirman esta brutal subida día tras día, os responsables políticos optan por unha extrema cautela. Nin o Goberno central nin a Xunta anunciaron medidas de axuda nin valoraron publicamente este pau económico, deixando á cidadanía en albas e á espera dalgunha reacción oficial. Ante este incómodo silencio, as familias e os profesionais do transporte pregúntanse si aprobarase algún tipo de bonificación futura, similar á de crises anteriores, ou si terán que asumir todo o peso deste shock en solitario.

Os expertos na materia advirten que o peor podería estar por chegar si esta implacable subida de custos trasládase de forma inmediata a outros sectores produtivos. O aumento dos prezos no transporte de mercadorías ameaza con encarecer de forma inminente a cesta da compra, un golpe baixo que afectará especialmente á clase traballadora galega e ás rendas máis humildes. Este temido efecto dominou inflacionista pode botar por terra os recentes intentos de estabilizar a economía doméstica, castigando con dureza a quen xa facían auténticos malabares para chegar a fin de mes con solvencia.

O desenvolvemento futuro desta grave crise enerxética depende case exclusivamente do que ocorra en puntos críticos internacionais como o estreito de Ormuz. Se o paso dos barcos petroleiros complícase e o conflito bélico se enquista no tempo, o barril de cru podería instalar fixamente sobre o cento vinte dólares, garantindo unha dura primavera de prezos altísimos nos nosos chafarices.