Acordo para un novo convenio no sector da seguridade privada "que podería ser mellor"

Doce reunións bastaron para que a patronal da seguridade privada e unha maioría sindical haxan alcanzado un acordo para establecer un novo convenio no sector vixente desde 2027 até 2030. Esta mañá cristalizou o pacto que xa viña barruntando desde hai semanas, tras un último encontro a principios de xaneiro onde APROSER, FES e ASECOP chegaron a un entendemento coa plataforma que compoñen CC.OO. do Hábtitat, FeSMC-#UXT e FTSP-USO nesta mesa de negociación, donce CIG e ELA, cunha representación minoritaria, opuxéronse ao texto acordado este martes.

O MEDO A UN CAMBIO POLÍTICO, UN CONDICIONANTE PARA A FIRMA

O encontro deste 27 de xaneiro tiña que establecer as bases definitivas para un pacto que a maioría de sindicatos xa daban por feito, aínda que as fontes consultadas por este diario recoñecían que podería ser mellor do conseguido finalmente, aínda que testemuñaban que a negociación "non dá para moito máis do que pode ofrecer a patronal", polo que se chegou a un punto de esgotamento que tiña dous posibles finais: ou a ruptura definitiva do diálogo ou un acordo onde, entre outros puntos, rabuñar unha subida salarial do 16% para os próximos catro anos. 

FeSMC-#UXT foi a primeira en dar un paso á fronte e confirmar a súa disposición para asinar o acordo nos termos alcanzados na anterior reunión. Con todo, fixeron fincapé en que o texto non recolle todas as reivindicacións que levou o sindicato á mesa durante estes meses, pero si indican que esta tira e afrouxa consuma unha serie de avances en materia social, laboral e económica beneficiosos para o colectivo. 

Nese sentido, sosteñen que a inestabilidade política a nivel nacional non axuda a poder establecer uns mellores termos ante o temor dun cambio cara a políticas máis conservadoras e restritivas, e menos ante a próximidad dunha serie de licitacións que moi pronto sairán a concurso e sobre as que as compañías de seguridade privada querían ter máis certezas de face a presentar as súas ofertas. Isto foi o que motivou precisamente aos empresarios a levantar o teléfono e abrir unha negociación sobre o convenio cando o actual aínda segue vixente e non se verá alterado ata que finalice o presente 2026. 

#UXT salientou que os cambios a nivel político "poden culminar coa composición de gobernos que durante a súa estancia na oposición veñen votando en contra de todos e cada un dos dereitos conseguidos nos últimos anos, situación que sen dúbida podía alterar e dificultar calquera negociación colectiva de avance". Así se reflicte na acta do encontro, á que tivo acceso Galiciapress, onde tamén se recalca a urxencia de aplicar os incrementos salariais para un colectivo que viu como se precipitava o seu poder adquisitivo. 

Tamén recalcan os sindicatos favorables á firma que o acordo non contempla retrocesos como os expostos nun primeiro momento sobre as incapacidades temporles ou o transporte de fondos. A patronal rebaixou o seu ton co paso das semanas e abriu un novo camiño para achar puntos de encontro cos sindicatos, co exemplo de melloras substanciais xa non só no apartado da remuneración, coa subida do 16% -os sindicatos favorables ao acordo falan dun "incremento salarial pactado" que "sitúa ao sector nun incremento salarial do 36,80 % acumulado no período de 8 anos" e "por encima da media conseguida nos procesos de negociación colectiva situados no conxunto do país"-, senón tamén en aspectos como a desconexión dixital, contrato substitución, pluses ou descansos que, a xuízo de FeSMC-#UXT "sitúan ao colectivo en mellores condicións que as actuais".

Por parte de CC.OO. sinalaron que o seu apoio á firma responde a "un acto de responsabilidade" polo temor dun bloqueo absoluto do diálogo e que isto poida enquistar unha negociación que no futuro podería resultar "máis desfavorable". O feito de que o diálogo se iniciase con tanta antelación é un elemento a ter en conta para futuras negociacións e que o texto debe ser moldeable, considerando a volatilidade do escenario político e económico. 

"Mantívose o marco do convenio correspondente ao ano 2026 e conseguíronse melloras para os anos posteriores, configurando en conxunto un camiño de dignificación do sector", recoñecen na acta deste martes, onde admiten á súa vez que preferisen chegar algo máis lonxe, aínda que celebran incorporar capítulos como o da xubilación parcial, que pretenden levar a outros sectores. 

Unha tese similar á que comparten desde FTSP-USO, que subscribe o devandito polas centrais que conforman a plataforma de negociación, pero precisando que é a conxuntura política a principal razon para selar un pacto que resulte beneficioso para os traballadores. 

"UN RETROCESO" PARA CIG E ELA

Na facción dos críticos establecéronse CIG e ELA, que mostraron unha vez máis o seu desacordo. Desde o sindicato galego, como xa expresou onte o seu portavoz Pedro Pérez a este diario, cren que esta é unha "oportunidade perdida" para "dignificar o sector" ante un acordo "claramente insuficiente, desequilibrado e inasumible". Por iso, manteñen vixente a protesta programada para este xoves 29 de xaneiro nas rúas de Santiago de Compostela.

Para a CIG, cuestións a maiores da "diferida" subida salarial, que calculaban nun 8% anual, como as novas tecnoloxías e os pluses vinculados a elas, os incrementos en nocturnidade e festividade, desigualdades entre traballadores coa mesma categoría, cuestións relativas a mellorar a conciliación ou a redución de xornada foron asuntos sobre os que se pasou no bico dos pés, a xuízo do sindicato, e que deixan un sector "precarizado" e onde se "consolida a perda salarial" co "empobrecimiento dos persoais". 

"Esíxese esforzo, flexibilidade e adaptación constante aos persoais, mentres se ofrecen melloras económicas mínimas, diferidas e condicionadas. Existe unha desproporción evidente entre o que se pide e o que se ofrece. O resultado é unha proposta inxusta, regresiva e socialmente irresponsable", valoran, puntualizando que o acordo "non mellora de forma substancial as condicións laborais e non responde as necesidades reais do sector".

Comparte con ELA, ademais de moitos dos puntos onde cren que o documento supón un paso atrás para os traballadores, a necesidade de abrir diálogos a nivel autonómico, censurando que a vía estatal é unha forma de "responder os intereses empresariais" nun sector "considerado esencial", co matiz de que esa cosideración varía "cando á patronal tócalle propor melloras ao colectivo". 

"Este acordo vai afundir definitivamente este sector xa totalmente precarizado, e fará que non sexa atractivo para que se realicen novas incorporacións; incluso os que actualmente están a traballar busquen outras alternativas mellor remuneradas e con mellores condicións", radigrafían desde ELA, temendo unha fuga de talento e máis dificultades para cubrir os ocos nos persoais. 

FELICIDADE NA PATRONAL

A patronal, pola súa banda, mostrou a súa satisfacción por chegar a un entendemento coa maioría sindical, considerando que é unha "actitude responsable" ante un "marco equilibrado e viable" que dotará de "estabilidade, certidumbre e seguridade xurídica ao sector", á vez que inclúe melloras en condicións laborais mentres se mantén a sustentabilidade económica das firmas. Á súa vez, APROSER dixo respectar a negativa da centrais CIG e ELA, deixando a porta aberta a que algunhas das súas propostas poidan materializar no futuro. 

ASECOPS e FES súmanse a esta celebración, cun acordo que "require un esforzo significativo" por todos os actores participantes para lorgrar "unha folla de ruta centrada en aspectos estruturais, priorizando a consolidación do sector como servizo esencial e a procura de mellores condicións para as persoas traballadoras, así como a visibilización de medidas orientadas a incorporar novos profesionais, atraer e reter talento, todo iso preservando a sustentabilidade das empresas".

FES razoa que este marco é "estable, actualizado e asumible por todos os actores, sendo froito do esforzo compartido das organizacións empresariais e sindicais", destacando a situación de pequenas e medianas empresas, que contaron con voz no proceso, e a existencia de "retos pendentes e cuestións estruturais que deberán abordar no futuro".