Fichaxe de altos voos do Celta de Vigo: Chiño aterra en Balaídos "para roubarnos o bocadillo"

"Gharda ou bocadillo, rapás!". Con esa mensaxe, repetido durante milenios por pais, nais e avós en praias de toda a xeografía galega, tamén soa de cando en vez en Balaídos, estadio mítico onde non hai tiro de cámara que non capte o voo das gaivotas que sobrevoan o recinto olívico. Animal mítico no feudo celeste, onde Catanha comezou a celebrar os seus goles co voo da ave, é tamén considerado un depredador voraz, algo que coñecen ben os intrépidos turistas que nas Cíes atrévense a descoidar a súa comida coas bandadas cerca. Agora, ademais de no ceo, estará no céspede co último gran fichaxe do Celta de Vigo, que afixo á afección a exitosas campañas de mercadotecnia e comunicación nos últimos anos -como a da artista Madonna e a súa camiseta de hai unhas semanas- e que con esta contratación dará un auténtico golpe de efecto.

CON TODOS VOSTEDES: CHIÑO!

Trátase de Chiño, a nova mascota do club vigués. É, nin máis nin menos, que unha gaivota, que vén ocupar a demarcación na banda que deixou orfa Celestino, o último da saga de mascotas celtiñas que, con mellor ou peor acollida, tiveron sempre un oco na historia do club. 

Chiño, en realidade, é herdeira directa de Nocho, avó de Chiño e outra gaivota que a mediados dos 90 conquistou o corazón do celtismo e os soños dos rivais, que tiñan pesadelos coa arisca ave con casco viquingo que danzaba nun Balaídos con foso que en pouco ou nada se parece ao recinto de 2026 que pugna por ser sede do Mundial de 2030.

A "gavotseñal" activouse na ría esta mañá co anuncio, que a mascota celebrou "cun caldeiro de sardiñas e pan duro". Celeste desde o berce, Chiño consegue a súa primeira alta na Seguridade Social aos 36 anos, engordando así as cifras publicadas onte polo Goberno de España que falaba de 22 millóns de ocupados en España.

TRADICIÓN EN ESPAÑA

Esta fichaxe de altos voos do Celta vén competir de ti a ti con outras grandes mascotas de Primeira División. En España existe unha longa tradición de mascotas de equipos, aínda que algúns equipos, como o Real Madrid, recelan destes disfraces. Outros, como o Athletic Club, non teñen mascota oficial, aínda que non é raro ver leóns aquí e alá nas bancadas de San Mamés.

O mapache Indi no Atlético de Madrid, a palmeira Palmerín no Real Betis, o gato Cat no Barça, os periquitos Perico e Perica no Espanyol, o diablillo Dimoniò no Mallorca, o balón coroado Txurdin na Real Sociedade, o morcego Amunt na Valencia ou o submarino Groguet no Vilarreal son algúns das mascotas máis variadas de Primeira División.

En Segunda atopamos clásicos que non necesitan presentación como Pepe Zorrillo no Real Valladolid, Super Pepino no Leganés, Pío Pío nas Palmas, Cacho no Racing Club ou Morciyeti en Burgos. O Deportivo da Coruña, no entanto, non ten mascota, pero si mascotas, coa campaña do club para animar aos seus afeccionados a adoptar cans, co sabueso Oito como parte da familia branquiazul. 

No entanto, se falamos de mascotas, non podemos ignorar á mellor e máis coñecida de toda Galicia, España e o mundo enteiro: Roelio. Querido e odiado a partes iguais, a mascota do Pontevedra CF é un símbolo da cidade, do club e da afección granate, que ten o seu amor depositado nese óso que se transformou ao longo dos anos e que, mesmo, foi recoñecido coa dubidosa honra de ser considerada 'A mascota máis fea do mundo', que non a menos querida, título no que non se pode meter ao estimado Roelio, ao que agarimo non lle faltará nunca.