Manifestación o mércores en Vigo para reclamar o dereito á vivenda

Vigo sairá á rúa este mércores 15 de abril para protestar pola deterioración do acceso á vivenda na cidade e a súa comarca. A convocatoria está impulsada polos dous grandes sindicatos, CCOO e UXT, cuxos secretarios xerais en Vigo, Montserrat Carrera e Ernesto Fontanes respectivamente, presentarán este martes 14 de abril, ás 10.30 horas, os detalles da manifestación en rolda de prensa. A mobilización ten como obxectivo interpelar directamente ao Goberno central, á Xunta de Galicia e aos concellos da comarca, aos que os sindicatos acusan de non dar respostas á altura do problema.

A convocatoria arrastra xa un amplo apoio político e social. Colaboran, CC.OO, UXT Sumar, Esquerda Unida, o PSOE de Vigo, o Partido Comunista de Galicia, Podemos, a Federación Veciñal Eduardo Chao (FAVEC), o Foro Cívico de Vigo, Recortes Cero, Mundo sen Guerras e sen Violencia, o Sindicato de Estudantes e a Asociación de Viúvas Demócratas de Vigo. Unha confluencia ampla que evidencia até que punto a cuestión habitacional protagoniza o debate político.

Desde UXT e CCOO recoñécese que nos últimos meses anunciáronse algunhas medidas por parte das distintas administracións, pero se considera que estas resultan insuficientes, lentas e pouco efectivas para a maioría da cidadanía. Os sindicatos reclaman iniciativas de maior calado que cheguen de forma real e inmediata a quen non poden pagar o que o mercado pide hoxe por un piso en Vigo.

Un problema que non dá espera

O contexto que rodea esta manifestación é preocupante . O prezo medio do metro cadrado en venda en Vigo supera xa os 2.450 euros, con subidas do 11% nos pisos no último ano, mentres que o aluguer mensual medio roza os 1.100 euros. 

O Observatorio de Vivenda de Galicia, impulsado pola Xunta, advertiu de que en Vigo o gasto medio en aluguer xa supera o limiar do 30% dos ingresos netos dos fogares, é dicir, o nivel a partir do cal se considera que existe un risco excesivo para a estabilidade financeira familiar.

A esta presión estrutural súmase o impacto das vivendas de uso turístico. A cidade chegou a contabilizar máis de 2.400 VUT no verán de 2025 e, aínda que as intervencións do Ministerio de Vivenda reduciron esa cifra até os 2.129 rexistradas en xaneiro de 2026, os críticos sinalan que o dano sobre o mercado residencial xa está feito. O BNG leva meses alertando de que nalgúns barrios céntricos existen cinco pisos turísticos por cada un dispoñible para aluguer residencial de longa duración, unha proporción que expulsa aos veciños de sempre e substitúe comunidade por rotación de maletas.

O Concello de Vigo aprobou en febreiro unha ordenanza para regular estas vivendas vacacionais, aínda que o fixo só cos votos do goberno socialista de Abel Caballero, ante o rexeitamento do PP —que a considerou insuficiente en termos de planificación— e do BNG, que a tachou de demasiado laxa. Mentres tanto, a declaración de Vigo como zona de mercado residencial tensionado, que permitiría topar as rendas dos grandes propietarios, segue sen tramitar, a pesar de que A Coruña xa o conseguiu en maio de 2025.

Máis presión, menos solucións

As medidas postas en marcha até agora percíbense desde o sindicalismo como parches. O Goberno central lanzou en decembro de 2025 unha convocatoria piloto de 67 pisos de aluguer alcanzable en Vigo a través de Casa 47, cunha renda media de 662 euros mensuais. 

A Xunta mantén o Bono Alugueiro Mocidade e o programa Fogar Vivo de rehabilitación de vivendas buxán. Pero ningunha destas iniciativas apunta a resolver o desequilibrio de fondo entre a oferta dispoñible e a demanda real dunha cidade que concentra emprego industrial, universitario e portuario, e que carece de solo urbanizable suficiente por culpa dun plan que data de 1993.