O SERGAS recoñece 37.000 galegos pendentes de cirurxía, pero hai máis de 30.000 fose da lista, segundo pacientes e usuarios

|

A pandemia da Covid-19 obrigou a reestruturar  a Atención Primaria e hospitalaria, con máis teleasistencia e menos conslutas presenciais. Con todo, e a pesar da melloría da situación epidemiolóxica, a sanidade galega non recuperou a normalidade , algo que se fixo notar nas listas de espera.


Asociación de Usuarios e Pacientes do CHUS atende a Galiciapress para debullar os  tempos de espera do SERGAS, onde de media un galego espera 70 días para ser operado. Con todo, mentres que Sanidade recoñece máis de 37.000 galegos pendentes dunha operación, os afectados poderían practicamente multiplicarse por dous.


"Ouna estimación moi prudente das listas de espera publicadas no último trimestre non reflicten máis de 32.000 pacientes en espera non estrutural para unha intervención cirúrxica", denuncia a plataforma.



Salas de espera pacientes

Pacientes na sala de espera | Foto: EP


De media, un galego espera 70 días para operarse pola sanidade pública, un tempo que se dispara ata os 111 días en Cirguía Plastíca ou reparadora, os 95 de Neurocirugía ou os 80 de Cirurxía Cardíaca. 


Con estes tempos de espera tan dilatados no tempo, desde a Asociación de Usuarios e Pacientes do CHUS non dubidan en lembrar que, en primeiro lugar, a Xunta non está a cumprir cos prazos de reactivación asistencial no ámbito hospitalario, un acordo aprobado o pasado maio e que debería estar realizado o pasado 3 de xullo. Máis de dous meses de atraso para recuperar a asistencia anterior á declaración de pandemia. “Os datos oficiais indican que non se restableceu a situación e que o Plan é un estrepitoso fracaso con graves consecuencias para os pacientes do SERGAS”, critica Fernando Abraldes, presidente da asociación.


Nese sentido, sinalan que ao 30 de xuño, cando se actualizaron as listas, “o número de pacientes que estaban incluídos nunha lista de garda, que acumulaban esperas superiores ao límite legal máximo de 180 días para unha consulta externa, era de 2.681”. Con todo, e segundo as cifras oficiais, o 31 de decembro de 2019, xusto antes da crise, só dous pacientes superaban ese límite.


Para Abraldes, o fracaso do plan débese a que o “obxectivo” era “evitar a presencialidad dos pacientes nas consultas impulsando como procedemento de atención á consulta telemática e trasladar sobre o paciente os custos do peche dos servizos, aumentando o tempo de espera coas consecuencias que iso ten en termos de saúde, calidade de vida e curación”. De igual maneira, destaca a falta de vontade política para dotar ao servizo dos medios humanos que permitisen aliviar a alta demanda, polo que se mantén “confiscado o dereito á saúde”.


UNHAS CIFRAS “DISTORSIONADAS E MANIPULADAS”

As cifras oficiais reflicten que máis de 150.000 galegos están pendentes dunha cita no hospital e máis de 37.000 esperando a ser intervidos. Con todo, para a asociación estes datos son “unha fotografía distorsionada e manipulada da realidade asistencial que só serven para montar discursos políticos que avalen unha suposta xestión eficiente”.


“O tempo medio de espera en días en ningún caso é unha magnitude representativa da realidade por canto, inclúe pacientes con demoras moi superiores ao límite legal, e que soportan, de facto, un abandono asistencial e a vulneración do seu dereito a atención. A realidade está moi lonxe das cifras oficiais, que se fan públicas semestralmente, que tan só inclúen aos pacientes en lista de espera estrutural para a primeira consulta, intervención cirúrxica ou proba diagnóstica”, recalca o presidente da plataforma.


Por isto, os afectados lembran que hai que considerar outros elementos, como segundas citas ou aqueles que están pendentes de incorporarse á lista estrutural, así como aqueles en lista de espera non estrutural, unha listaxe que non faría máis que disparar as cifras oficiais e que só en 2010 representaban o 43,2% do total de pacientes en espera para ser operados. “Teniendo en cuenta a situación actual de pandemia é moi probable que esta porcentaxe sexa superior, polo que nunha estimación moi prudente as listas de espera publicadas no último trimestre non reflicten máis de 32.000 pacientes en espera non estrutural para unha intervención cirúrxica”, cifra Abraldes, á vez que puntualiza que a contía podería ser mesmo superior.


FALTAN PROFESIONAIS MENTRES O CHUS DESPIDE RADIÓLOGOS

En canto ás especialidades que acumulan máis atrasos, como Neuroloxía con dous meses de espera ou Psiquiatría con 35 días, desde a organización piden “unha maior dotación de medios humanos e materiais”. “Nos últimos meses preocupan especialmente a situación dos servizos de radioloxía por canto trátese dun servizo central que atende a todas ás especialidades e que ten unha relevancia capital no diagnóstico rápido das doenzas”, recoñecen. A pesar desta necesidade, denuncian que o pasado xuño a xerencia do CHUS despediu a dous radiólogos. Sen eles, pérdese a capacidade de realizar miles de estudos radiolóxicos ao ano, polo que “aumentarán as demoras para a detección temperá e o diagnóstico de doenzas, co correspondente prezo en vidas humanas e secuelas por atención tardía”.



Xa no plano das operacións, atopamos ao 262 galego que terán que esperar máis dun ano pola súa cirurxía e máis de 1.800 cuxo tempo de espera vai desde os seis ata os doce meses. “O realmente alarmante non é só que respecto ao último semestre anterior a declaración da pandemia, aumentaron en 4.956 as persoas en lista de espera, senón que o número de pacientes que viron vulnerado o seu dereito para ser atendidos no tempo máximo de espera legalmente establecido (180 días) pasaron de 317 a 2.199 (693% de incremento). O impacto deste feito sobre a saúde das persoas é demoledor”, sentencian desde a plataforma.


CONSECUENCIAS DA ATENCIÓN TELEMÁTICA

Con esta demora, a consecuencia lóxica é un aumento de pacientes na sanidade, privada, algo que percibiron desde a organización, algo que xa era “relevante” antes da crise sanitaria e que agora é moito máis frecuente. “O aumento da sanidade privada é directamente proporcional á deterioración da sanidade pública”, tachan os afectados, á vez que inciden en que o plan de reactivación “foi un paso transcendental para precarizar o Sistema Público de Saúde e crebar definitivamente o principio de equidade no acceso”.


A pesar de que moitos pacientes xa están a sufrir as consecuencias desta falta de atención presencial, desde a Xunta móstranse reticentes a recuperar a actividade pre pandemia. De feito, recentemente Sanidade admitiu que a presencialidad en Atención Primaria “é probable” que “non volva” ser “como se entendía antes da pandemia".


A intención do SERGAS, segundo Abraldes, é “redefinir a relación médico paciente que se sustenta sobre a consulta presencial na que o paciente é analizado de maneira integral”. “A atención telemática ou só deixa fóra a moitos pacientes crónicos de idade avanzada que, ou non dispoñen de medios informáticos adecuados, ou non teñen as habilidades necesarias para o seu uso, senón que baixo unha visión gerencial, moi afastada da visión ética e deontolóxica da medicina, preténdese reducir custos de atención, cargando sobre o paciente coidados que ata o de agora viñan sendo prestados polos servizos públicos de saúde”.


Desde a plataforma non rexeitan a atención telemática, que podería ser usada para dispensar fármacos ou consultas puntuais, pero non para “pacientes non diagnosticados”, algo que na actualidade “constitúe un síntoma do nivel de deterioración da asistencia sanitaria e un risco adicional de graves erros no diagnóstico”.


MÁIS PERSOAL, LISTA DE ESPERA NON ESTRUCTUAL, FIN DO HOSPITALCENTRISMO...

Ante este panorama, a receita dos pacientes para curar á sanidade galega pasa por “modificar a normativa estatal e ditar normativa autonómica específica en materia de publicación das listas de espera, aumentando a transparencia informativa”. “Os pacientes e usuarios temos dereito a coñecer a situación global das listas de garda e poder avaliar en termos reais o desequilibrio entre medios dispoñibles e demanda asistencial”. A continuación, reclaman que se publiquen tamén as listas de espera non estruturais e “poñer fin” a que se penalice aos pacientes que rexeitan ser derivados á privada.


Do mesmo xeito, reclaman un aumento no gasto para dotar aos centros de máis persoal “suprimindo calquera límite a taxa de reposición de persoal vixente nos últimos anos, que fixo que a brecha entre necesidades e medios sexa case insalvable”. Tamén o aumento progresivo no gasto en Atención Primaria para abandonar o modelo “hospitalocéntrico”. “A implantación da sanidade pública comunitaria no ámbito local, con participación de pacientes e usuarios e a dotación de medios especializados de diagnóstico e prevención, vai reverter nunha maior calidade na saúde da poboación e nunha redución dos recursos destinados a curar”, conclúen.    



Sen comentarios

Escribe o teu comentario




He leído y acepto la política de privacidad

No está permitido verter comentarios contrarios a la ley o injuriantes. Nos reservamos el derecho a eliminar los comentarios que consideremos fuera de tema.

Galiciapress
Praza da Quintana, 3; 15704 Santiago de Compostela
Tlf (34)678803735

redaccion@galiciapress.es o direccion@galiciapress.es
RESERVADOS TODOS OS DEREITOS. EDITADO POR POMBA PRESS,S.L.
Aviso legal Cookies Consello editorial Publicidade
Powered by Bigpress
CLABE