Iván Rivas (BNG): "Queremos ver o mar, Ferrol permanece incompleta"

|

Galiciapress entrevista a Iván Rivas (1976) que repite como candidato do BNG á alcaldía de Ferrol. Ilusionado polo avance nas eleccións de maio, o arquitecto critica a perda de habitantes da cidade, aposta pola rehabilitación das vivendas desocupadas fronte a máis ladrillo e sinala ao resto de forzas políticas como cómplices da reestruturación de Navantia que, di, reducirá nun 25% o persoal. 


Ivu00e1n Rivas (Ferrol)

O candidato do BNG charlando con Galiciapress


O pasado 28A, o BNG experimentou un notable aumento no número de votos con respecto aos anteriores xenerais. Pontón fala de “remontada” e do 26M como unha “segunda parte” das xerais. É extrapolable este resultado ás aspiracións do partido as eleccións de maio?

Extrapolable non é, pero podemos sacar algunhas conclusións. A primeira é que é un resultado no que duplicamos o número de votos e tendo en conta os resultados que se produciron nas anteriores eleccións xerais vinculados ás municipais, onde o número de votos obtidos superaron con moito aos obtidos nas xerais de 2016, quere dicir que a nosa proxección para as municipais é moi positiva dado que estamos a duplicar os votos de 2016 e que nas municipais sempre temos unha porcentaxe de voto moito maior que nas xerais.


Se a isto sumamos a outra idea que se deriva deses resultados electorais, que é que o Partido Popular está morto desde un punto de visto electoral e que, por tanto, agora o debate xa non é a fantasiosa idea de que o debate se cingue a esquerda ou dereita, senón a cal é o futuro que queremos para a cidade de Ferrol. A partir dese contexto creo que existen dúas alternativas: ou un Partido Socialista baseado nunha organización que recupera o seu carácter máis tradicional dunha socialdemocracia fatalista ou un Bloque Nacionalista Galego determinante que vai supoñer unha ruptura con todo o anterior.


A outra lectura que deixou as xerais é que en grandes cidades, como a propia Ferrol, Vox pasou a ser a quinta forza política por diante do BNG. Preocúpalle?

Vox é un produto dunha necesidade a nivel do sistema de manter o equilibrio. Imaxinemos que Vox non se chega a presentar o pasado 28 de abril. Que pasaría? Basicamente dúas cousas. A primeira: que a manida ou recorrente idea de que a sociedade está dividida entre esquerda ou dereita é falsa. E que o golpe electoral que recibiría o PP nese caso, que é o que realmente representa a dereita ou a ultradereita no Estado, sería tan contundente que se demostraría que ese equilibrio ao que tantas veces recórrese é falso. E a segunda idea é que non existe unha alternativa política desde un punto de vista democrático en España que non pase por ter en conta ao nacionalismo. Vox o que pretendeu fundamentalmente foi equilibrar esa situación tentando incorporarse á balanza da dereita-ultradereita e representar iso.


Pretenderon facernos crer que un exministro franquista era o defensor da democracia  


Creo que temos evidencias de que o PP representaba certa medida esa opción política. Na mesma campaña electoral das xerais apareceu un meme no que aparecía o anterior presidente da Xunta, ministro franquista, parándolle os pés a Vox. É dicir: pretendíasenos facer crer que un exministro franquista era o defensor da democracia ante o que se considera un rexurdir do franquismo. Nada máis lonxe da realidade e nada máis evidente que a manipulación á que se nos quere someter. É fundamental que combatamos este tipo de discursos e teñamos claro que unha forza política como Vox é intolerable. Alguén dixo no seu momento: “Ningunha liberdade contra os que atentan contra as liberdades”.


A última enquisa para Ferrol  reflicte unha fragmentación importante na esquerda, con ata catro partidos con representación e co BNG mantendo os seus concelleiros. Estaría o BNG disposto a pactar de novo con Ferrol en Común ou PSOE para formar un goberno municipal continuista? Vostede xa deixou claro que non aceptará “nin vetos nin chantaxes”.

É obvio que se se nos di na campaña electoral que hai temas sobre os cales non podemos falar, tan transcendentais como o convenio con Defensa ou a situación do saneamento, creo que é un mal comezo de campaña e que debería supoñer para o PSOE unha reflexión sobre a súa tolerancia cara ao debate político e sobre todo se está a propoñer algún tipo de acordo co BNG, que neste caso xa non lle estaría pedindo que cambiase a súa posición política respecto a estes temas tan fundamentais para a cidade, que o debería facer, senón que polo menos teña tolerancia ao debate.


Faime graza a insistencia de falar de pactos nesta cidade mentres hai temas estruturais da cidade que seguen sendo tabú e dos que ninguén queira falar. Creo que isto evidencia que se segue vendo a realidade cunhas lentes e unha dialéctica que no momento actual, como explicaba antes, xa non existe. O PP electoralmente está morto, e o problema está en que o BNG, cando xa tiñan as respostas, cambiou as preguntas, e iso é o que temos que empezar a discutir. Cal é o futuro da cidade desde un punto de vista urbanístico, nunha cidade onde perdemos un milleiro de habitantes ao ano e onde o 20% das vivendas están baleiras, parece que é obvio que desenvolver novos proxectos urbanísticos como o do Sánchez Aguilera non son unha alternativa viable, a non ser que o que se queira é reproducir os erros da burbulla inmobiliaria.


Nunha cidade que ten un déficit estrutural de ingresos pola dependencia da administración estatal que non paga impostos como pagamos os demais e non queremos abordar este tema…pois non ten moito sentido. Ou o xa tan comentado tema derrubo da muralla do Arsenal, que non é máis que un símbolo das barreiras físicas senón tamén mentais. Porque o problema xa non está só na derriba da muralla, senón tamén na incorporación de todo eses terreos ao tramo urbano desta cidade. Porque o que queremos é poder acceder dese espazo que é noso. O que queremos é ver o mar, queremos tocalo e queremos integrar todo ese espazo, cun valor urbanístico e arquitectónico tan importante, no conxunto da cidade de Ferrol, unha cidade que permanece incompleta.


Un dos grandes problemas que se viviron nesta lexislatura é a falta de consenso para aprobar os orzamentos. Como ve á cidade despois destes catro anos con Jorge Suárez á fronte da alcaldía?

Ben, non creo que houbese unha falta de consenso en para aprobar os orzamentos. Os únicos orzamentos que se presentaron foron aprobados, e fundamentalmente porque o BNG insistiu en que era necesario contar cuns orzamentos para a cidade. Por tanto para aprobar uns orzamentos primeiro hai que contar con eles. A única vez que se nos presentaron facilitamos esa aprobación. O que se é certo é que o que se pretende inocular como discurso por parte do Partido Popular do ocorrido ao longo destes catro anos de que en Ferrol o que se produciu foi unha especie de parálise é falso.


Posiblemente débase a que o señor Rey Varela estivo fóra da cidade durante todo o mandato, pero o que ocorreu nos aspectos fundamentais da cidade foi unha continuidade nas políticas que iniciou o Partido Popular co señor Rey Varela no anterior mandato desde dous puntos de vista. O primeiro o austericidio económico que se iniciou en 2012 coa Lei de Estabilidade, que supuxo a contracción do gasto público e dos servizos que se prestan polo concello para gastar o diñeiro en transnacionais e en entidades financeiras e que tivo a súa continuidade nos catro anos de Ferrol en Común a través das prórrogas nos orzamentos municipais dos 'populares'. Pero que a taxa de saneamento que impuxo o PP no anterior mandato recuperouna Ferrol en Común e aprobouna en colaboración co Partido Popular. Do mesmo xeito que se fixo cargo dunha depuradora que non é propiedade municipal, que dá servizo a outros concellos, que se entregou sen que puidese entrar a funcionar, e coa que Ferrol en Común, grazas ao pacto que fixo co PP e a Xunta, volveu cargarlles o morto aos veciños e veciñas desta cidade.


Ou o transporte público, que segue en mans de concesionarias privadas, porque Ferrol en Común decidiu pactar coa Xunta un emprego de condicións para que a precariedade do servizo a través destas empresas que agora combinan transporte regular con transporte escolar teñan continuidade, non só nestes dous últimos anos a pesar de que hai unha sentenza do Tribunal Supremo que anula as concesións de Feijóo en 2009, senón que se prevé adxudicalo para o próximos dez anos, algo que consideramos inadmisible e que será unha das primeiras medidas que adoptaremos cando cheguemos ao goberno municipal, como é paralizar este proceso de adxudicación.


O PROGRAMA DO BNG

Fálenos un pouco dos puntos fortes do programa de Iván Rivas.

Témolo reiterado en diferentes ocasións e creo que se poden resumir en cinco ideas pero que no fondo veñen representar a concepción dunha cidade na que é necesaria contar cun goberno municipal que defenda aos veciños dos abusos. Dos abusos de administracións públicas, como a autoridade portuaria, como Navantia, como o Ministerio de Defensa, como a Igrexa ou de empresas privadas que non pagan impostos nesta cidade porque así o consenten os gobernos locais. Os abusos dunha cidade onde o 20% das vivendas están desocupadas pero segue habendo un problema de especulación porque o aluguer segue incrementándose mentres perdemos mil habitantes ao ano. Esta é unha incongruencia que debemos empezar a afrontar cunha fiscalidade que impida que isto poida ocorrer. Ou como unha xestión a través de transnacionais dos principais servizos básicos desta cidade, xa sexa o abastecemento, a xestión da electricidade, e que de facelo de maneira directa como os residuos, e en base a criterios de reciclaxe e compostaxe, non só supoñería un aforro para os veciños, senón que implicaría a creación de emprego que tanta falta fainos.


A situación urbanística da que falabamos antes polo muro que divide a cidade en dúas e que creo que é hora de que o afrontemos de maneira directa. E o problema xa non está no argumento torticeiro de argumentar que ese muro ten un valor patrimonial, porque o problema non está na derriba do muro, senón en acceder a ese ámbito da cidade que nos foi vetado durante tantos anos.


Vai sendo hora de que o goberno municipal afronte a burla e a chantaxe á que se nos ten sometido respecto principal sector produtivo desta cidade. Mentíronnos durante décadas con ‘Plans Ferrol’, petroleiros, buques gaserios…e a día de hoxe quérese desenvolver un novo proceso de reestruturación na cidade que vai supoñer que o 25% dos traballadores do naval desaparezan, provocando novos recheos na ría e co silencio cómplice de todas as organizacións políticas. Creo que estas cuestións son básicas e fundamentais, pero resúmense nunha idea: xa abonda de abusos e o que lle digo aos veciños e veciñas da cidade é que se dunha vez queremos obter resultados diferentes vai sendo hora de que non fagamos sempre o mesmo.


PROXECTOS E PROBLEMAS

Fai fincapé no problema da vivenda. Como di, desde o BNG criticaron os plans de ordenación urbanística sinalando que existen “operacións especulativas” cando o 20% das vivendas de Ferrol están baleiras, que propón o BNG para facer fronte a eses datos?

Hai polo menos dúas decisións que resultan obvias. Se o 20% das vivendas están baleiras: Que sentido ten que desenvolvamos proxectos urbanísticos en chan urbanizable, como o do Sánchez Aguilera? Ningún. Parece que é obvio que o que temos é que consolidar as estruturas que xa temos urbanizadas e que está desocupada. Porque a pesar de que Ferrol é unha cidade que perde un milleiro de habitantes ao ano, é a cidade que despois de Vigo ten o maior número de demandantes de vivenda social de Galicia.


A segunda idea tamén é obvia: Ferrol estivo desde 2012 ata 2017 sen contrato da oficina de rehabilitación. É dicir, estivo durante o mandato de PP e de Ferrol en Común sen que a xestión de rehabilitación da cidade estivese regulada a través de profesionais que xestionasen as axudas. Por que motivo? Explicouno a responsable da área no seu momento dos populares: porque non estaban aprobados os plans estatais de vivenda, que son os que permiten conveniar o Estado coa Xunta e logo esta con os concellos para subvencionar operacións ou axudas de rehabilitación aos particulares. Por tanto, que sigamos defendendo que a rehabilitación dunha cidade como esta que ten tanta calidade arquitectónica e urbana como Ferrol dependa das axudas estatais é intolerable.


Unha das prioridades de investimento público desta cidade debe pasar por desenvolver liñas propias municipais de axuda á rehabilitación. E máis se temos en conta que aquilo que durante anos quíxosenos vender como que era unha carga o feito de ter máis mil vivendas en propiedade, demos empezar a asumir que esa é unha das grandes vantaxes que ten esta cidade para poder asentar poboación, ofrecela á xente que veña de fóra. Porque é certo que Ferrol cunha “raza ferrolá” non se vai a recuperar. Imos ter que incentivar que a xente que veña de fóra aséntese, e unha das necesidades básicas que teñen as persoas é ter acceso a unha vivenda digna. E nós con ese patrimonio de propiedade pública temos unha vantaxe que non ten ningunha outra cidade galega. É hora de que o aproveitemos e para iso temos que investir. Por iso é necesario incrementar os recursos económicos a través da solidariedade que parece que ata agora cínguese exclusivamente aos veciños e veciñas do montón mentres Navantia ou o Ministerio de Defensa miran cara a outro lado.


Unha das polémicas coa que arrincou a campaña vira ao redor da Praza de Armas. Algúns partidos discuten a posibilidade de modificar as obras actuais e crear un aparcadoiro subterráneo. Realmente é tan perentorio a falta de aparcamentos en Ferrol?

Esa proposta é un absurdo. Bo…mellor devandito non é absurda, senón que ten intencionalidade e obviamente obxectivos políticos. A necesidade de aparcamentos nas cidades é imposible de cubrir con aparcamentos de superficie. É imposible. A media de coches por persoas nas cidades galegas é de 1,7 coches por persoa, que é unha media máis ou menos equivalente á da nosa cidade. É imposible que podamos dar praza para todos eses vehículos. Por tanto, o debate sobre se hai déficit ou non de prazas nun barrio como a Madalena é un debate falso.


O obxectivo ten que ser disuadir do uso de coche particular. E para iso están os procesos de peonalización. Que non son procesos que se poidan facer de maneira progresiva, porque iso o que implica é unha redistribución do tráfico. Son procesos que se teñen que abordar de golpe no ámbito que se quere peonalizar, coa idea de facer chegar á cidadanía que ese espazo é un espazo que se quere recuperar para as persoas onde a circulación dos vehículos está limitada e impedida. Por tanto, se o obxectivo é a peonalización da Magdalena, pretender situar un aparcamento no corazón dese barrio é contraditorio. Porque para chegar a ese aparcamento teriamos que facelo nun vehículo, pero se queremos peonalizar, é unha contradición.


Por que se insiste por tanto na localización dese aparcamento? Porque se está en contra da peonalización e porque o que se quere é insistir no proceso de privatización e xestión, a través de empresas, do espazo público. Porque a única forma de desenvolver un aparcamento como ese na Praza de Armas é a través dunha concesionaria que sería a investidora que executaría o proxecto. E iso implicaría unha concesión ao longo duns cuantos anos que supoñería a imposibilidade de recuperar ese espazo para o público tal e como ocorre hoxe día.


Ivu00e1n rivas ferrol

O candidato do BNG avoga polo proceso de peatonlaización da cidade


Quero lembrar que se pagaron máis de 2 millóns e medio de euros para rescatar unha concesión do aparcamento que existía ata este momento na Praza de Armas que acababa no 2018. Os ferroláns pagaron ese diñeiro por nada e que ese aparcamento seguiuse xestionando pola empresa privada concesionaria despois de ter finalizado o seu contrato e de executarse o rescate. En resumo: hai unha contradición co feito de situar ese aparcamento cun proceso de peonalización e o que hai é a intención de seguir privatizando o espazo público a través dunha empresa privada que xa existía no aparcamento.


E cal é a proposta do BNG para a Praza de Armas?

Nosa proposta repetímola en varias ocasións, e é que a reurbanización dese espazo público era urxente e necesaria, tanto pola deterioración que tiña o aparcamento en si mesmo como polo feito de ter un espazo central na cidade. Démoslle o noso visto e prace desde un principio ao proxecto proposto por varias razóns. Primeiro porque incorporaba vexetación. Segundo porque é un proxecto economicamente viable. E terceiro porque constructivamente era sinxela e por tanto factible desenvolvelo.


É obvio que chegou tarde, que se tería que acometer antes, aínda que máis vale tarde que nunca. Tamén é certo que é curioso que constantemente se fale de cales son as propostas alternativas á situación do espazo da Praza de Armas polo feito de que hai un partido que propón un aparcamento cando a ese mesmo partido ninguén lle pregunta sobre que quere facer coas propiedades do Ministerio de Defensa que non pagan tributos na cidade.


Seguramente o gran reto de todos os candidatos ferroláns sexa batallar coas alzas e baixas no naval en busca dunha estabilidade. Como ve a actualidade do sector? Está satisfeito co último contrato asinado por Navantia? E cal é a postura do BNG sobre o baleiro na carga de traballo ata 2021, como sinala o comité de empresa de Navantia?

É obvio que o resto de organizacións políticas son cómplices desta situación do naval no sector na cidade. Está a desenvolverse un novo proceso de reestruturación e como sinala haberá unha falta de carga de traballo na cidade ata 2021. Segue habendo un veto implícito respecto da construción naval civil. Tanto o PSOE como o resto de forzas políticas están a avalar o plan industrial que Navantia pretende implementar nesta cidade e que supoñerá o desmantelamento da industria auxiliar. Unha industria auxiliar que estivo en folga durante os últimos anos e que salvo o BNG ninguén quixo apoiar.


Eu só fago unha pregunta: se no plan industrial de Navantia inclúese unha redución do persoal principal do 25% dos postos de traballo actuais, e se a carga de traballo vai estar no sur e non vai haber carga de traballo en Ferrol, como pensamos que se vai a facer esa incorporación de traballadores se a carga de traballo vai estar no sur e non no norte? Este proceso farase dunha maneira moitísimo máis dura na nosa cidade que nos estaleiros do sur.

Non é xusto que Cádiz conte con tres alcaldes cando parece que Ferrol non conta con ningún 

Todo isto coa complicidade dos alcaldes da cidade, presentes e pasados, cando avalan que se incremente a carga de traballo a través das famosas fragatas de Arabia Saudita en Cádiz mentres aquí temos as mans baleiras. Non é xusto que Cádiz conte con tres alcaldes cando parece que Ferrol non conta con ningún. Insisto en que aquí non estamos todos no mesmo bote. Todos defendemos a mesma postura e xa abonda de enganos ante unha situación que é recorrente. Estamos moi fartos de ‘Plans Ferrol’ e propostas que nunca se efectivizan. Porque, sinceramente, se polo ‘Plan Ferrol’ fóra, esta cidade tería que estar reindustrializada vinte veces, que son os anos de vixencia deste plan. 

Sen comentarios

Escribe o teu comentario




Non está permitido verter comentarios contrarios á lei. Nos reservamos o dereito a eliminar os comentarios que consideremos fora de tema.

Galiciapress
Praza da Quintana, 3; 15704 Santiago de Compostela
Tlf (34)678803735

redaccion@galiciapress.es o direccion@galiciapress.es
RESERVADOS TODOS OS DEREITOS. EDITADO POR POMBA PRESS,S.L.
Aviso legal Cookies Consello editorial Publicidade
Powered by Bigpress