"Xustiza para Diego": a comunidade xitana de Ferrol clama contra o Concello e os bombeiros

A dor converteuse en protesta este martes na cidade de Ferrol. Preto de trescentas persoas, a maioría pertencentes ao colectivo xitano, encheron a Praza de Armas en resposta ao chamamento da Sociedade Xitana Española para reclamar xustiza pola morte de Diego Gabarres, un mozo de 19 anos que faleceu no incendio dunha vivenda no barrio de Recimil hai varias semanas. A concentración deixou imaxes dunha comunidade unida no duelo, pero tamén acesa ante o que considera unha resposta institucional insuficiente e discriminatoria.

A protesta non só canalizou a pena por unha vida truncada a destempo. Os organizadores apuntaron directamente ao Concello de Ferrol e ao corpo de bombeiros como responsables do ocorrido, ao entender que o conflito laboral que mantiña ambas as partes deixou o servizo de emerxencias moi por baixo dos efectivos mínimos necesarios aquela xornada.

"Guerras entre políticos e bombeiros"

O ton máis combativo correu a cargo de Sinaí Jiménez, quen se presentou como "autoproclamado rei dos xitanos" e protagonizou o discurso máis duro da tarde. Jiménez cargou con forza contra o que describiu como unha "guerra" entre o goberno local e os bombeiros que poría en risco vidas humanas. "Como é posible que un municipio como este non teñamos bombeiros por guerras entre os políticos e os bombeiros?", preguntou ante os asistentes, que responderon cunha ovación.

O líder xitano non escatimou en críticas cara a ningunha das dúas partes. Recoñeceu que os bombeiros, ao estar en conflito coa corporación municipal, deixarían o servizo sen cobertura suficiente, pero non eximiu de responsabilidade ao Concello. "As vosas guerras tiveron unhas consecuencias fatais, irreversibles", afirmou, sinalando a ambos os actores como "culpables directos" da traxedia. Tamén se referiu ao anuncio, realizado xusto ao día seguinte da morte do novo, da incorporación de cincuenta novos bombeiros, unha medida que cualificou de tardía e que, na súa opinión, evidencia que a situación de precariedade era coñecida.

Jiménez tamén centrou boa parte da súa intervención no que describiu como un agravio comparativo cara á comunidade xitana. Denunciou que o Concello de Ferrol non gardou un minuto de silencio oficial nin decretou loito por Diego Gabarres, algo que, ao seu xuízo, non ocorrería se a vítima non fose xitana. "Se no canto dese xitano non fose xitano, estamos seguros de que ese minuto de silencio xa o gardaron", afirmou, nun dos momentos que máis reacción xerou entre o público.

A familia fala: "Apenas se estaba asomando á vida"

A intervención que máis silenciou e emocionou aos presentes chegou da man de Antonio Gavarris Díaz, tío do novo falecido. Vestido de loito e visiblemente afectado, agradeceu a masiva resposta cidadá e puxo cara á dor dunha familia que, segundo explicou, viste de negro a setenta dos seus membros como marca a tradición. "Isto xa non se arranxa cun abrazo. É irreparable", dixo.

Gavarris Díaz foi o encargado de humanizar unha traxedia que, entre cifras e debates institucionais, corre o risco de quedar abstracta. Apenas tiña dezanove anos, sinalou, e deixou tras de si a fillos pequenos sen pai e a unha viúva de dezaoito anos. Responsabilizou á "imprudencia e indiligencia" do contexto previo ao incendio e esixiu que a investigación xudicial en curso desenvólvase "sen manipulacións". O clan dos Gabarres, tal como fíxose chamar o familiar, prometeu non cesar no seu reclamo de verdade e xustiza.

A vertente máis institucional da protesta marcouna Miguel Valverde, secretario da Sociedade Xitana Española, quen leu un comunicado coas demandas concretas da organización. A entidade, que se define como "totalmente independente" e "constitucionalista", reclama ao Concello de Ferrol que no próximo pleno municipal gárdese un minuto de silencio en memoria de Diego e decrétense tres días de loito oficial pola traxedia de Recimil.

Ademais, a Sociedade Xitana Española pediu á Delegación do Goberno a apertura dunha comisión de investigación que aclare varios puntos fundamentais: por que só había tres bombeiros dispoñibles cando o mínimo exixible era de sete; se eses efectivos contaban coa titulación oficial necesaria; cantos se atopaban de baixa e por que causas; e se o secretario municipal había posto en coñecemento das autoridades competentes a situación de déficit de persoal antes do incendio. A falta de transparencia ao redor destes extremos é, segundo os convocantes, un dos motivos centrais da mobilización.

A concentración concluíu coa lema "Nunca máis Galicia nin Ferrol nin ningún municipio sen bombeiros" e cun clamor unánime de "Xustiza!" que resoou na Praza de Armas.