A fin de Podemos en Cataluña?

Carmen P. Flores


Iglesias Colau Domenech 1

Agora que faltan poucos días para o inicio oficial da campaña electoral, coas listas completadas dos 17 partidos que concorren ás mesmas, a atención vai estar posta nos discursos dos candidatos dirixidos a tentar arrincar votos dos seus contrarios. Non importa o programa que cada un presenta, non, a estratexia é a descualificación, coma sempre. O fin para eles xustifica os medios.


Podemos, un partido que naceu para cambialo todo, dicía que "unha nova forma de facer politica era posible" . Todos o creron. Ao seu redor xeraba esperanza a miles de cidadáns desilusionados cos partidos políticos tradicionais. Ao cabo dun tempo, non demasiado, Podemos en España perdeu esa estrela que o facía brillar.


En Catalunya, desde os seus inicios funcionou mal: falta de estrutura, dirixentes insolventes, falta de organización e  moita vontade de facerse co poder para solucionar situacións persoais. Os círculos, os rexedores, as bases en xeral foron  abandonadas á súa sorte, non só economicamente, senón en canto a apoio, asesoramento, axuda, resolver problemas e un larguísimo número de despropósitos.


Cando Fachín se propuxo para líder Podemos Catalunya, moitos confiaron nel, crendo que era a hora da democracia interna, a elección de persoas competentes, pero tamén fixo das súas: elixir a súa camarilla de persoas afíns a dedo, pasando polo forro os estatutos, a participación aberta e a democracia participativa.


Podemos acudiu nas pasadas eleccións catalás en coalición con ICV, en cuxa lista tamén ían uns cantos independentes.  As cousas non funcionaron nada ben e as relacións de Fachín, Coscubiela e Rabell foron de todo, menos cordiais. O arxentino volvéuselles independentista, tomou as de Villadiego, non só con eles, se non con todo o seu partido, cuxos militantes se decataban pola prensa das súas decisións e sobre as cales non foran consultados, como mandan os estatutos de Podemos. El só consultaba coa almofada, porque non lle podía levar a contraria. O desencanto foise expandindo entre os integrantes dos círculos, cuxa moral, nestes momentos, está polos chans.


O centralismo dos dirixentes de Podemos, con Iglesias á cabeza, manobrando na escuridade con Doménech, Colau,Vicenç Navarro e compañía para desmontar o partido en Catalunya e sometelo a eles con consulta incluída. Limpa? Moitos militantes teñen as súas dúbidas. O independentismo de Colau e Domenech xera urticaria nos militantes e votantes dos paladíns da democracia.


Agora, coas eleccións ao virar a esquina, se Vicenç Navarro, o invisible, non o remedia -que o dubido- o trompazo que se van pegar os raparigos de Pablo Iglesias é dos que fan historia. Imos ver dentro de poucos días.


A pena é que un partido que xerara tanta ilusión na xente agora resulta que se volveu independentista, cando eles, os seus dirixentes, aplican a disciplina do Estado opresor do populismo bolivariano.


Así son as cousas, agora hai que volver cambialas, verdade Carolina Bescansa?


Sen comentarios

Escribe o teu comentario




Non está permitido verter comentarios contrarios á lei. Nos reservamos o dereito a eliminar os comentarios que consideremos fora de tema.

Máis opinión
Opinadores

Galiciapress
Praza da Quintana, 3; 15704 Santiago de Compostela
Tlf (34)678803735

redaccion@galiciapress.es o direccion@galiciapress.es
RESERVADOS TODOS OS DEREITOS. EDITADO POR POMBA PRESS,S.L.
Condicións de uso Consello editorial
Powered by Bigpress