O despezamento do 'Casón' destrúe un hábitat mariño de gran riqueza biolóxica

|

Mergullador cason



O despezamento do buque 'Casón' trinta anos despois do seu naufraxio fronte á Costa da Morte levará por diante un hábitat mariño de gran riqueza biolóxica que aproveitaban pescadores da zona e curiosos afeccionados ao submarinismo.


Cando o tempo o permitía, mariñeiros capturaban sargos e robalizas, entre outras especies, nas inmediacións de Punta do Castelo, onde o cargueiro panameño afundiu un 5 de decembro de 1987, provocando a morte de 23 dos 31 tripulantes, todos eles de nacionalidade chinesa.


Mentres, os mergulladores que se mergullaban a poucos metros de distancia da Praia do Rostro podían observar de preto peixes coma estes e tamén os polbos e congros que asomaban entre os tubos dunha vella estrutura que a día de hoxe é xa parte do imaxinario colectivo de Fisterra.


Precisamente por isto, polo biotopo que se consolidou na contorna do 'Casón' e polo recurso turístico que supoñía, nos últimos anos á alza, a postura dos fisterranos é case unánime en contra do seu despezamento.


"Penso que despois de sufrir o accidente, que menos que consultarnos sobre cal era nosa opinión", destaca o alcalde da localidade, José Marcote, do PSOE.


O DESPEZAMENTO


En xaneiro deste ano, a xunta delegada de alleamentos e liquidadora de material do Cantábrico adxudicou a retirada do 'Casón' á empresa Desguaces Lema, de Carballo, que tamén se encargará a partir do ano que vén de extraer os restos do petroleiro 'Mar Egeo' dos pés da Torre de Hércules.


O seu xerente, José Antonio Lema, explica que os traballos para despiezar o 'Casón' comezaron en xullo e "de momento sacouse pouco". En outubro, a compañía viuse obrigada a facer un parón e non volverá operar alí ata "marzo, abril, cando volva o bo tempo".


Catro mergulladores e unha gabarra cun guindastre foron case todos os días durante o período estival para cortar o material, que desembarcaban no peirao de Brens, en Cee, "un pouco para evitar a protesta cidadá en Fisterra", segundo considera o presidente da asociación de veciños Fisterra Costa da Morte, José Fernando Carrillo.


O REXEITAMENTO


Carrillo explica que "todas as administracións" deron unha resposta "negativa" ou "se lavan as mans" ante os requirimentos trasladados por este colectivo veciñal e tamén polo Concello, que cando tivo coñecemento de que os restos do 'Casón' ían ser sacados do fondo do mar mostrou o seu firme rexeitamento.


Pola súa banda, o rexedor subliña que "actuar ás agachadas" e que os implicados se decatasen "a touro pasado" foi "o primeiro paso mal dado" neste asunto. Reivindica o atractivo turístico e tamén que o 'Casón' forma parte xa da historia de Fisterra "como pobo". Lamenta que "a razón" non sexa "máis que puramente comercial, de vender unhas toneladas de ferro".


Da mesma opinión é o representante da asociación de veciños, que opina que a "chatarra" que se vai obter non xustifica "a destrución dun biotopo de tanta importancia como o que se creou", unha especie de criadeiro no que tamén había abundantes crustáceos.


TURISMO CON "RELATO"


"O longo do casco está enteiro", asegura, Fernando Carrillo. El e a súa irmá Alicia, ambos os fillos do presidente da asociación veciñal, están á fronte dun centro de mergullo que ofrece inmersións en distintos puntos do litoral. O encanto, en ocasións, reside precisamente na visita a un pecio.


Tras 11 anos levando a afeccionados a contemplar o 'Casón', este mozo emprendedor responde resignado sobre a súa retirada. Conta que antes das inmersións relatábanlles aos submarinistas o que pasou con este cargueiro, para que "se fixesen unha idea" logo 'in situ', e algúns ata repetían.


En países coma Tailandia, a xente "peléxase por ir ver os barcos", e moito máis preto, en Portugal, hai tres anos afundiron dúas fragatas para poder dedicarse ao mergullo, comenta o responsable desta compañía de mergullo.


O esqueleto do cargueiro atópase a uns 10 metros de profundidade, a escasos 20 metros das rochas, o que permitía ir case a "calquera" e facer inmersións dunha ou dúas horas. Carrillo resalta que "a xente subía polo frío á hora e algo, pero aguantaba o máximo posible" porque era "guay" apreciar a poucos metros tanta riqueza.


Sen comentarios

Escribe o teu comentario




Non está permitido verter comentarios contrarios á lei. Nos reservamos o dereito a eliminar os comentarios que consideremos fora de tema.

Galiciapress
Praza da Quintana, 3; 15704 Santiago de Compostela
Tlf (34)678803735

redaccion@galiciapress.es o direccion@galiciapress.es
RESERVADOS TODOS OS DEREITOS. EDITADO POR POMBA PRESS,S.L.
Condicións de uso Consello editorial
Powered by Bigpress