O persoal civil do Arsenal de Ferrol volve á rúa por unha subida para militares que a eles déixaos fóra

O Arsenal Militar de Ferrol volveu ser este xoves escenario de protesta. O persoal civil do Ministerio de Defensa concentrouse unha vez máis ante as súas portas para esixir unha mellora salarial permanente que iguale as súas condicións coas do persoal uniformado. A mobilización, convocada polos sindicatos CIG e USO, é a décima que se celebra en Galicia desde que arrincou esta campaña reivindicativa na primavera de 2025 e reflicte un malestar que lonxe de acougar vai en aumento.

O conflito non é novo, pero a brecha que o alimenta si se agrandou. En 2025, os militares recibiron mediante real decreto un incremento consolidado de 2.800 euros brutos anuais, mentres que ao persoal civil correspondeulle unha gratificación de 2.400 euros válida unicamente para ese exercicio e sen carácter permanente. A diferenza de trato foi o detonante das primeiras protestas e segue sendo, máis dun ano despois, o nó central do conflito.

Carlos García Seoane, delegado da CIG no Ministerio de Defensa, explícao sen reviravoltas: o problema da discriminación salarial non se resolveu. "Tivemos unha subida salarial a finais do ano pasado e non se consolidou nin se mellorou. Houbo unha diferenza de trato co persoal militar", afirmou o sindicalista durante a concentración deste xoves.

UNHA NOVA SUBIDA Aos MILITARES REABRE A FERIDA

Se a comparación de 2025 xa resultaba difícil de dixerir, o inicio de 2026 volveu a reavivar o conflito. En marzo, os militares percibiron unha subida lineal de 40 euros mensuais, un incremento aprobado mediante o Real Decreto 248/2025 que modifica o regulamento de retribucións das Forzas Armadas. O persoal civil, unha vez máis, quedou á marxe desa mellora.

Pablo Morgade, delegado de USO no Arsenal ferrolán, sinalou esta nova subida como un exemplo palmario da desigualdade que denuncian. Segundo os seus cálculos, estender ao persoal civil o complemento de 300 euros mensuais que reclaman custaría ao Estado 59,33 millóns de euros, unha cantidade que, ao seu xuízo, contrasta cos investimentos millonarios que o Goberno está a destinar ao sector da defensa. Morgade foi especialmente crítico co que cualificou como unha orde de prioridades equivocado: primeiro os desfiles, daquela os soldos dos traballadores civís.

A situación afecto en Galicia a centenares de empregados. Só na comarca ferrolá, os sindicatos estiman ao redor de 500 as persoas afectadas, que desempeñan tarefas esenciais para o funcionamento da Armada: mantemento de instalacións e embarcacións, loxística, ensino, desenvolvemento tecnolóxico e servizos sanitarios. A eles súmanse traballadores da Escola Naval de Marín e de instalacións da Coruña, o que converte a Galicia nun dos territorios con maior presenza deste colectivo en toda España.

FACENDA, A CHAVE QUE NON XIRA

Os representantes sindicais teñen claro cal é o pescozo de botella. García Seoane avanzou que a CIG trasladará a reivindicación á mesa xeral de negociación da Administración Xeral do Estado en abril, despois de que unha proposta presentada en febreiro ante a mesa delegada de Defensa quede sen resposta. Non é a primeira vez que ocorre: desde xuño de 2025, os sindicatos sinalan directamente ao Ministerio de Facenda e Función Pública como o organismo que bloquea calquera avance, xa que calquera modificación das relacións de postos de traballo que permita consolidar os incrementos salariais require o seu visto e prace.

García Seoane aproveitou tamén a concentración para reprochar a postura doutros sindicatos con representación en Defensa. #CSIF, CC.OO. e UXT non apoiaron a proposta exposta, algo que o delegado da CIG considerou un abandono de responsabilidade. Estes sindicatos non se pronunciaron publicamente sobre a mobilización deste xoves. O Ministerio de Defensa tampouco emitiu ningún comunicado oficial en resposta ás protestas.

O paradoxo que subliñan os sindicatos é difícil de ignorar: nun contexto de incremento histórico do gasto en defensa, con plans que contemplan partidas millonarias para a industria armamentística, a reclamación do persoal civil —que os propios traballadores cualifican de "ínfima" en termos orzamentarios— segue sen atopar resposta. García Seoane resumiuno cunha frase directa: non están a pedir diñeiro para a guerra, senón salarios que permitan aos seus compañeiros facer fronte ao custo da vida xerado precisamente polos conflitos que os Estados financian.

As mobilizacións, advirten CIG e USO, non cesarán mentres o Goberno non dea unha resposta concreta. A próxima cita xa está no calendario: a negociación de abril na mesa estatal será a proba de si o conflito ten solución ou si as concentracións ante o Arsenal de Ferrol seguirán sendo unha constante da paisaxe laboral galego.