Morre Carlos Mella, economista ex-vicepresidente da Xunta

Nacido en Ou Foxo, na Estrada, en 1930, formouse en Dereito e Ciencias Económicas, ampliou estudos na Sorbona e ensinou Economía Política na Universidade Complutense antes de ocupar cargos de responsabilidade na administración do Estado. Máis tarde deu o salto á política autonómica e foi deputado de UCD nas primeiras eleccións ao Parlamento galego, celebradas en 1981.

O seu papel volveuse decisivo tras a crise de UCD en 1982. Entón encabezou a un grupo de deputados que pactou con Alianza Popular para integrar no Goberno galego, e así pasou a ser vicepresidente da Xunta no executivo presidido por Xerardo Fernández Albor. Vicepresidencia e xestión autonómica marcaron unha etapa temperá e moi delicada da historia política de Galicia.

Rupturas e novos proxectos

A relación con aquel primeiro ciclo político non foi estable. En 1984 dimitiu polas súas discrepancias con Xosé Luís Barreiro Rivas e despois incorporouse a Coalición Galega, formación coa que logrou un escano en 1986. Máis adiante apoiou a escisión que deu lugar ao Partido Nacionalista Galego, nunha traxectoria que mostrou a súa evolución constante dentro do espazo galeguista.

Volveu á primeira liña en 1994 ao encabezar a candidatura do BNG ao Parlamento Europeo, aínda que a formación non conseguiu representación. Desde entón, a súa actividade pública orientouse sobre todo ao ámbito cultural e intelectual, onde mantivo unha presenza moi recoñecida durante décadas.

Nas súas últimas intervencións públicas, Mella insistiu en que Galicia seguía necesitando máis forza política para defender mellor os seus intereses. Nunha entrevista publicada en 2024, sinalou o financiamento autonómico como un dos grandes problemas do país e sostivo que a comunidade estaba mal tratada na repartición de recursos.

Tamén defendeu durante anos a idea dun concerto económico para Galicia, ao considerar que permitiría recadar e xestionar mellor os impostos desde o propio territorio. Financiamento e autogoberno foron, no seu discurso, dous asuntos inseparables, e vinculounos sempre á capacidade real de decisión de Galicia dentro do Estado.

Un amplo legado intelectual

Fóra da política institucional, Mella deixou unha obra ensaística e literaria ampla. Entre os seus libros figuran Non somos inocentes, A Galicia posible, A falacia do economicismo e Memorias dun ninguén, ademais da súa participación en obras colectivas e nun fascículo sobre Castelao publicado en 2025.

O seu nome tamén quedou unido á Asociación de Escritores en Lingua Galega e á Fundación Castelao, dous espazos desde os que reforzou o vínculo entre cultura, lingua e identidade galega. Castelao foi unha das referencias que acompañou boa parte do seu pensamento público, sempre atento á historia política e cultural do país. 

Tras coñecer o seu falecemento, o escritor Suso de Toro lembrouno como un protagonista da vida pública galega nos anos oitenta e noventa, e destacou o seu papel nos primeiros pasos da autonomía. No seu texto de despedida, tamén evocou o episodio no que Mella evitou apoiar a expulsión de parlamentarios nacionalistas do Parlamento galego, que presentou como un xesto de decencia política.