O BOE publica o novo Convenio de Seguridade Privada 2027-2030 cun incremento salarial do 16% e o rexeitamento de CIG

O Boletín Oficial do Estado deu luz verde este sábado ao novo Convenio Colectivo Estatal de Empresas de Seguridade Privada para o período 2027-2030, pechando así o ciclo aberto co anterior marco laboral que regulou o sector entre 2023 e 2026. A publicación oficializa o acordo alcanzado en xaneiro tras catro meses de intensas negociacións, que concluíron co respaldo das tres patronais do sector —APROSER, ASECOPS e FES— e dos sindicatos UXT, CCOO e USO, pero tamén co rexeitamento expreso da Confederación Intersindical Galega (#CIG) e do sindicato vasco.

Subidas salariais e escudo ante a inflación

O eixo central do novo texto é un incremento retributivo do 16% sobre todos os conceptos salariais ao longo dos catro anos de vixencia do convenio. A distribución será progresiva: un 3,5% en 2027, un 4% en 2028, outro 4% en 2029 e un 4,5% no último ano do período, 2030. Se se suma ao aumento do 16% pactado no convenio anterior para o ciclo 2023-2026, o sector acumula unha mellora retributiva do 36,8% en oito anos, un dato que os sindicatos asinantes han utilizado como argumento para xustificar o acordo.

O texto incorpora ademais unha cláusula de revisión salarial vinculada á evolución do Índice de Prezos ao Consumo. No caso de que a inflación acumulada entre xaneiro de 2027 e agosto de 2030 supere o 16% pactado, os traballadores percibirán un incremento adicional de até un 2%, con efectos desde o 1 de xaneiro de 2031. Este mecanismo foi un dos puntos de fricción durante as negociacións: a CIG considérao unha blindaxe insuficiente que non garante a recuperación real do poder adquisitivo perdido nos últimos anos. 

Conciliación, descansos e desconexión dixital

Máis aló das retribucións, o convenio introduce novidades relevantes en materia de conciliación da vida laboral e persoal. Por primeira vez no sector, recoñécese de maneira explícita o dereito á desconexión dixital, o que implica que os traballadores non estarán obrigados a atender dispositivos corporativos fóra do seu horario, salvo que decidan voluntariamente facer dispoñibles para cubrir imprevistos.

No que respecta aos descansos, o texto fixa un sistema progresivo para ampliar os fins de semana libres ininterrompidos de 48 horas: un ao ano en 2027, dous en 2028 e tres a partir de 2029. Tamén se amplía o goce das noites de Noiteboa e Noitevella, garantindo que cada traballador libre polo menos unha delas xunto á mañá seguinte. En canto á planificación de quendas, a porcentaxe de cuadrantes anuais obrigatorios pasa do 65% ao 75%, e os mensuais deberán comunicar con polo menos sete días naturais de antelación. 

Xubilación parcial e novas categorías profesionais

Outro dos puntos que xerou máis debate é o mecanismo de xubilación parcial aos 63 anos. O convenio establece que as empresas deberán aceptar unha porcentaxe de solicitudes de retiro parcial en función do nivel de absentismo por incapacidade temporal no sector, con datos de Randstad Research como referencia. A táboa oscila entre o 0% de aceptación obrigatoria se o absentismo supera o 8%, e o 100% si sitúase no 4% ou por baixo. A CIG rexeita este modelo por considerar que penaliza aos traballadores de maior idade e elude o problema do envellecemento dos persoais.

O texto tamén aposta pola actualización do mapa de categorías profesionais, con especial atención aos novos perfís vinculados á seguridade electrónica e os sistemas tecnolóxicos de control. Para iso, crearanse comisións específicas encargadas de adaptar o convenio á transformación dixital do sector, un proceso que en Galicia, como no resto de España, está a modificar profundamente o traballo diario dos vixiantes. 

A CIG insiste nun convenio galego

A pesar da publicación no BOE, o debate en Galicia non está pecho. A CIG mantén a súa postura de que o acordo estatal non representa os intereses dos traballadores galegos do sector e reclama abrir unha negociación específica para a comunidade. O sindicato critica que as subidas pactadas chegan de forma demasiado diferida, que a cláusula de revisión salarial é insuficiente e que as melloras en conciliación dependen en exceso da vontade de cada empresa. Nunha posición similar sitúase ELA no País Vasco, onde tamén se reclama un marco propio.